Een uitgelezen moment om m'n aaifoon 'ns te ontdoen van al dat zelfgemaakte beeldmateriaal. Voor jou waarschijnlijk net zo boeiend als de moleculaire samenstelling van een dwerggeit, voor mij een wonderlijke verzameling van al dan niet bijzondere momenten in tijd en ruimte.
Kortom; kijk en huiver. Of niet. Wat jij wil. ;-D
[clickpic4big]
]]>
's Avonds natuurlijk het Skûtsjejoernaal met die hilarische edoch bijzonder aimabele Skûtsjespecialist Klaas Jansma (gezien zijn verbale 'kwaliteiten' ook wel de Friese Johan Derksen Theo Koomen genoemd maar dan wél sympathiek. Hoor 'm es praten...) en overdag -ik ben die ene ambtenaar die géén vakantie heeft opgenomen maar wél een stand-alone internet pc in z'n kantoor heeft staan- de wedstrijden volgen d.m.v. GPS (jawel; de Friezen gaan met hun tijd mee ;-))
Uitslag dag 1, 24 juli 2010: Pikmeer - Grou
1. Bolsward
2. Grou
3. It Hearrenfean (des eamels persoonlijke favoriet)
Ter afsluiting nog enkele sfeerplaatjes uit lang vervlogen tijden.
Foto's: Deit
NB. Iemand enig verstand van Lightbox? Bij het aanklikken van bovenstaande afbeelding wordt als eerste de laatste foto getoond. Om de rest te zien dient men dus 'terug' te klikken. Geen idee waar 'm dat in zit...
_____________________________________________________
]]>Die drie die-hard lezertjes die dit log kent weten inmiddels dat ik elke maand de LINDA. koop. En een echte vent geeft 't toe (die's voor jou, Herm Anus). 't Leest lekker weg, aardige foto's en een lekker wijf als hoofdredactrice. What else?
Enfin. Zo ook vandaag. Ik loop naar 't lectuurschap maar zie de bekende kop niet liggen (vette Helvetica, dikke zwarte punt). Ik kijk nog eens. Maar nee; geen LINDA. Wel zo'n combi-lees-pakket met daarin de LINDA. in combinatie met de Marie-Claire. Of de Psychologie. Samen in plastic voor maar € 7,99. Geen geld.
Niet dus. Ik wil de LINDA. en alleen de LINDA. Ik wil geen Marie-Claire en ook geen maandblad Psychologie. Ik ben tenslotte geen glamourgeilende breezah-puber en al helemaal niet geïnteresseerd in dat blad voor die uit de polderklei getrokken Febo-mindfuckers. Ik vergewis me ervan dat ik alleen ben in 't gangpad en als in een impuls pak ik 't pakket en, hevig transpirerend want criminaliteit is mij vreemd, rats in één ruk de verpakking in tweeën. De Marie-Claire frommel ik tussen de Autoweek en de Buitenleven en maak me als de donder uit de voeten.
Terwijl ik bij 't afrekenen -klotsende oksels, 't zweet in de reedt; je kent 't wel- mijn aanstaande spullen in de kar zet zie ik in mijn ooghoek de kassadame verwondert de LINDA. bekijken. En draaien. En bekijken. Ik denk:"God, ik ben erbij. Heterdaadje. Politie. Public humiliation. Bekeuring of erger: een strafblad..." Wonderlijk genoeg besluit ze er geen werk van te maken, kijkt me aan en slaat 'm aan op de kassa. Enigszins verbluft maar semi-nonchalant durf ik haar nog te vragen wat er aan het handje is en op haar antwoord 'dat de barcode ontbreekt' weet ik nog net uit te brengen:"Oh? Joh! Da's raar... " En ik ben wèg. Pfoei...
"Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen.. " Ahum.
Toch besluit ik te kijken. 'Heldhaftig' als ik ben (NOT) begeef ik mij, gewapend met pake's wandelstok, richting overloop. Trillend knip ik het licht aan. Het duurt even voordat mijn ogen gewend zijn aan deze situatie maar al gauw ontwaar ik beneden aan de trap één grote chaos. De kapstok, of de bevestiging ervan, heeft het begeven en heeft in zijn val het schilderij meegenomen, de cameratas, de motorhelm en het kamerscherm. Verkerend in de wetenschap dat al wat op de grond ligt niet verder kan vallen besluit ik de volgende morgen de bende op te ruimen. Ik knip ik 't licht weer uit en besluit weer te gaan slapen.
Ik kan u verzekeren; dit opgeteld bij die bloedhitte.. het is een bijzonder onrustige nacht geworden...
Ja, ik weet 't. Weer geen spannende post. Je mot toch wat als je niks mee maakt...
]]>
Zoals eerder aangegeven; ik heb er een half jaar mee rondgelopen. Een horloge waarvan de tijd bleef stilstaan op 19 voor 9. Niet vanwege de ijdele hoop dat 'ie 't nog ging doen maar omdat zonder als een amputatie aanvoelde.
Maar helaas, het gíng niet meer.
En dus deze week me maar weer eens op de horlogemarkt gestort. Ik heb niks met die kermishorloges, bekende merken veeg ik m'n reedt mee af, compensatie doe ik niet aan, digitaal is al helemaal kudt jaren tachtig en de kans dat ik mezelf ergens op 100 meter diepte terugvind is vrijwel nihil.
En dus ging ik voor sober, ik ging voor Jacques. Jacques heeft een witte wijzerplaat, is waterdicht (okay, zelfs tot 200 meter) én van staal. En de beste eigenschap; Jacques is praktisch onverwoestbaar. En dus is Jacques mijn vriend voor de komende jaren.
Oh, en Jacques is, hoewel 't niet vermeld staat, 100% negervrij*.
Mensen, voor eens en voor altijd: stop maar met die flauwekul want ik doe er niet aan. Niet aan Facebook, niet aan Hyves en niet aan Linkedin. En kom helemaal niet aanzetten met; ik wil je vriendje zijn. Vriendjes op het internet zijn geen vriendjes. Dat zijn passanten die je in de meeste gevallen nog nooit ontmoet hebt behalve in een verdwaalde dialoog.
Ok, ik twitter. En dan ook nog slechts met intimi. Maar 't zijn niet mijn vrienden (nah ja, op een enkeling na) en zullen dat ook niet worden. Dat je 't even weet.
Tss.. Die onzin.
De hele week geen snack gegeten, geen chips en andere verleidingen. Sterker nog, ben voor 't eerst weer naar de sportschool geweest! De enige zonde die ik begaan heb is gisteravond geweest; slechts 1 miniscule mergpijp en zo'n ietepieterige KitKat Senses. Dat is alles. Oh ja, een heel klein stukske bacon. En drie chippies. Niet eens de moeite waard om er zoveel woorden aan vuil te maken.
Daar staat tegenover dat ik net weer bijna vier kilometer hardlopen achter de kiezen heb, dus zou je zeggen...
Nu werd ik er overigens van de week heel fijntjes op geattendeerd door collega André (je weet wel; die rokdragende Highlander) dat wanneer je wilt afvallen, krachttraining niet echt resultaat oplevert. Want krachttraining is spieraanwas en spieraanwas is een toename van gewicht. De enige manier om te achterhalen of je je vet afbreekt is door het te meten. En dus heb ik met hem de afspraak gemaakt dat hij drie keer per week precies dat gaat doen. Met zo'n vetmeetdingetje.
Tot die tijd moet ik es grondig mijn manier van leven resumeren. Ôôôôôôôhhmmmm.
Enfin. Ik voel een déjà-vu opkomen*... ;-(
Update: 4 min. en drie- en dertig sec. Zolang duurde 't om 't op te ruimen. Pfff...
Als ik, hypothetisch gezien, van 't negroïde soort zou zijn en toevalligerwijs op zoek naar een bescheiden klokje om de negroïde pols zou ik me toch wel twee maal aan mijn vermeende grootgeschapen genitaal krabben wanneer ik op de site van Neerland's Trots, de Wehkamp, terecht zou komen.
Ik zou daar namelijk een klokje aantreffen (spiegeltje, WK houdt niet van deeplinks) wat weliswaar leuk in mijn budget past maar niet voor mijn bevallige polsen geschikt wordt geacht; "nikkervrij" staat er namelijk. En ja, als lid van een kwetsbare, aan voortdurend racisme onderhevige, bevolkingsgroep zou ik zeggen;"Krijg de tering, bwana Wehkamp".
Alle gekheid op mijn stokje. Ik ben gistermorgen zo vrij geweest de heer Wehkamp van deze ongelukkig typo op de hoogte te stellen d.m.v. een keurig mailtje en een bescheiden review:"Volgens de begeleidende tekst is het horloge 'nikkervrij'. Dat wekt verwachtingen bij horloges die dat niet zijn..."
Echter, naar alle waarschijnlijkheid ligt Wehkamp's servicedesk nog immer laveloos onder de oranje prullaria want nu, na twee dagen, is er nog niets aan gedaan. Het gorloge blijft nikkervrij.
En dus gaan we doen wat het Amsterdamsche AT5 altijd zo leuk doet; we gaan aftellen. Hoe lang duurt 't voordat deze poldergrossier het in de gaten heeft? Vandaag dag 2 14-7.
Dag 3, 15-7: Waarschijnlijk ligt de mailserver eruit, staat de brug open, leest men het boek 'Negerhut van Oom Tom' achterwaarts en vraagt een klant aan de helpdeskmedewerker hoe deze denkt over het hedendaagse feminisme. Kortom: het gorloge bevat nog steeds geen negers.
Dag 4, 16-7: Wehkamp zit in Zwolle. Wellicht een andere tijdzone. Of universum...
Dag 6, 18-7: Tik, tok, tik, tok...
Feit is wel dat 'we' met se allen ons uitermate hebben vermaakt daar op de Binnenrotte, gistermiddag. Een nog volledig in gelukzalige onwetendheid verkerende overmacht van 17.500 man/vrouw deed waar 't goed in was: feesten, sfeer, zingen en dansen. Geen onvertogen woord, noch zinvol- noch zinloos geweld en, op een enkele blauwe na, allemaal in 't Oranje. Dank B., P., G., A-M., D., V. en die onbekende edoch beschonken blonde schoonheid die maar niet met haar DutchyDress-te ass van m'n Converse kon afblijven.
En daar.. daar doet een ontnuchterend uitslag zoals die van gister niks aan af. Olé!
Note2self: voor het volgende EK/WK: niet meer 's morgens hardlopen als je weet dat je 's middags 6 uren moet staan.. #plofkuiten
Note2organisatie: hang 't scherm de volgende keer wat hoger om ook hen die niet gezegend zijn met onze lengte zicht op de wedstrijd te gunnen #foei #speknekken #bouwvakkers #havenarbeiders
[clickpic4big]
Beetje bummer. Ging 't vorige keer een stuk eenvoudiger (ja, @MizzMadd, of je 't nu gelooft of niet.. het zal me werkelijk aan de anus oxideren) en viel ik binnen een dikke twee weken 2,3 kg. af.. deze week gaat 't een stuk moeizamer. Van 91,7 naar 91,2. Nog steeds een halve kilo minder maar da's nog altijd geen 1,15 kg.
En dat terwijl ik geen chocolade meer gehad heb en ook die zak Lay's Pizza/Pepperoni Limited Edition chips heb ik met veel moeite kunnen laten staan. Ok, beetje gesjoemeld; Albert Heijn had een aantal nieuwe mayonaises in de aanbieding (Aioli- en Mosterdsmaak. De hufters) en helaas kon ik de verleidingen niet weerstaan. En ook die BBQ zal niet veel goeds hebben gedaan.. ;-(
Gelukkig staat daar weer tegenover dat ik m'n koffie drink met slechts één klontje. Ervanuitgaand dat ik, zeg, gemiddeld 15 bakken koffie naar binnen giet per dag (Senseo's. Die zijn klein) x 1 klontje = 15 klontjes suiker. Dat scheelt toch zo'n dertig stuks per 24 uur. Tel uit je winst. Ergens..
Al met al; #Evy en ik hebben nog een héle lange weg te gaan...
Omdat op die leeftijd koffie nog teveel naar koffie smaakt ben ik begonnen met veel melk en vier klonten suiker. En dat beetje koffie natuurlijk. Wat dat voor effect op mijn toch al niet zo'n weergaloze gebit heeft gehad doen we wellicht een ander keer uit de doeken want dat is niet de issue hier.
Enfin. Was de keuze voor koffie in die tijd voornamelijk hormonaal ('met de grote mensen mee doen'), later ontstond er al gauw een andere afhankelijkheid van dit zwarte goedje; dat van de stoelgangbevorderlijke eigenschappen. Ofwel; je kon er fantastisch van schijten bouten poepen. En zo ontstond een dagelijks ritueel; koffie/melk/vier suiker in combinatie met een sigaret als ontbijtvervangende placebo. Gegarandeerd een schoonheid van een voorbeeldbolus.
Naarmate de jaren verstreken is het gebruik van melk langzaamaan verdwenen. Met name omdat koffiemelk niet altijd voorhanden bleek. Of bedorven. En dus resteerde dat residu koffie met vier klonten suiker. En omdat dat in de praktijk ook nog wel eens logistieke problemen opleverde ben ik overgegaan van vier naar drie klonten. Dat aantal heb ik jàren volgehouden. Tot enkele weken geleden.
Met het oog op mijn destijds aanstaande KiloQueeste ben ik de hoeveelheid suiker gaan minderen (evenals de aankoop van 'handgemaakte' bonbons en zakken chips maar ook daar hebben we 't nog wel eens over). Eerst van drie naar twee en vervolgens, met horten en stoten, nu dus naar één klont suiker in m'n Senseo.
Vooropgesteld; ik vind de koffie werkelijk niet te nassen zo maar het vooruitzicht op de Overwinning (79 kg.) maakt het drinken ervan niet alleen dragelijker maar ook nog eens een stuk zoeter...
Volgende week in KQ: naar de sportschool
]]>