Hoera XI

يا هلا! eamel.net موجود بأحد عشر عاماً! | Ура! eamel.net съществува единадесет години!

Hurra! eamel.net existeix onze anys! | 华友世纪 !eamel.net 存在十一年 !

華友世紀 !eamel.net 存在十一年 ! | Hurá! eamel.net existuje jedenáct let!

Hurra! eamel.net findes elleve år! | Hoera! eamel.net bestaat al elf jaar!

Hurray! eamel.net exists eleven years! | Hurraa! eamel.net on olemas üksteist aastat!

Eläköön! eamel.net on olemassa 11 vuotta! | Hourra ! eamel.net il existe onze ans!

Hurra! eamel.net es gibt elf Jahre! | Ζήτω! eamel.net υπάρχει έντεκα χρόνια!

Hurray! eamel.net existe nzan! | לחיי הפגיון השחור! eamel.net קיימת אחת עשרה שנים!

हुर्रे! eamel.netग्यारह साल मौजूद है! | Hurray! eamel.net tshwm sim kaum ib xyoos!

Hurrá! eamel.net tizenegy éve létezik! | Hore! eamel.net ada sebelas tahun!

Evviva! eamel.net esiste undici anni! | ばんざーい !eamel.net は 11 年間存在しています。

hurray! nIv’e’ eleven DIS eamel.net ‘e’! | 만 세! eamel.net 11 년 존재!

Urā! eamel.net eksistē vienpadsmit gadus! | Valio! eamel.net yra vienuolika metų!

Hurray! eamel.net wujud sebelas tahun! | Hurray! eamel.net jeżisti ħdax-il sena!

Hurra! eamel.net finnes elleve år! | Hurray! eamel.net یازده سال وجود داشته باشد!

Hurra! eamel.net istnieje jedenaście lat! | Viva! eamel.net existe onze anos!

Ura! eamel.net există unsprezece ani! | Ура! eamel.net существует одиннадцать лет!

Hurá! eamel.net existuje jedenásť rokov! | Hura! eamel.net obstaja enajst let!

¡ Hurra! eamel.net existe once años! | Hurra! eamel.net finns elva år!

Hurray eamel.net มีอยู่ 11 ปี | Yaşasın! eamel.net on bir yıl var!

Ура! eamel.net існує одинадцять років! | ہورری! eamel.net گیارہ سال سے موجود ہے!

Hurray! eamel.net tồn tại từ năm! | Hurray! eamel.net yn bodoli un mlynedd ar ddeg!

eamel.net bestiet alve jier!

D(r)uck aan de deur

komkommerDe eend et moi; we hebben wat met elkaar.

Had ik er de vorige keer nog één in bad liggen, vandaag struikel ik bekant over een hele roedel van die Muskus-mormels bij het openen van m’n voordeur.

Het jonge grut lijkt nergens bang voor en stampt gelijk naar binnen. Moeder Muskus, vooral streng doch onrechtvaardig, kent haar piepende pappenheimers, fluit het tuig terug maar laat haar principes gauw varen wanneer ik met brood over de brug kom.

Enfin; één minuut en vijf- en veertig seconden eend-in-beeld. Gefilmd volgens het Parkinson Principe want gelijktijdig voederen én filmen blijkt geen onverdeeld succes. Echter, voorzien van een koddig muziekje bést een dragelijk tafereel. Dàt dan weer wel.

Zo. Nu weer leren. Dagh!

NB. Geen idee wiens stem dat is. Ik praat niet zò. Masculine meer. Ik ben gehackt. #stom
Hoi! Mama Muskus Snurk

Afwerkplek

komkommerOmdat komkommer ook mijn huisje niet voorbij gaat, niets zo vergankelijk is als het huidige weer en de dag van vandaag morgen alweer gisteren is, even een visuele update (incluis bognus lens flare) van mijn huidige werkplek. Zomaar, because we can.

Hoewel geteisterd door dodelijke* deadlines (mijn bijdrage aan het kantelen der wereld en een maandag-in-te-leveren-examen waar ik nog niet eens aan begonnen ben kut.**) kan ik ‘t slechter treffen; een subtiel windje om de oren, frisse lucht, een gezonde dosis UV en m’n koffiezettert/asbak binnen handbereik. Wat wil een mens nog meer?

Of, zoals wij in Fryslân plegen te oreren: “l‘homme n’est heureux que de vouloir et d’inventer“. No sa en net oars***[clickpic4big]

Afwerkplek groooooot

 *figuurlijkerwijs | **excusez le mot | ***’t is zo en niet anders

Kaartje van Karine

kaartje-van-karine“In die tijd begonnen Surinamers en zwarte Amerikaanse militaire verlofgangers de Cotton Club, een jazzclub, op de Nieuwmarkt te bezoeken.”  - Ed van der Elsken

Ik had je persoonlijk willen bedanken, Karine, maar vanwege een zelfopgelegde Facebook-toegangsrestrictie gaat dat even niet en dus maar even zo.

♥ Karine Hoenderbos; wat ben jij een leuk mens! ♥

Ik was ‘t alweer vergeten, de ‘wie-wil-er-post?‘ oproep van mevrouw Hoenderbos. Dat wilde ik wel; ik ben gék op post zolang ‘t geen overheidslogo’s draagt of anderzijds geld kost. En dus wierp ik mezelf op als vrijwillig brievengleuf.

En daar lag ie, op de kokosmat; Ed van der Elsken‘s Groenburgwal (spiegeltje). Toevallig ook nog ‘ns één van mijn all-time favoriete fotografen (écht waar!).

Mocht mevrouw deze (geautomatiseerde) update missen op den Facebooks, wil iemand aan haar doorgeven dat ik ‘t zéér waardeer? Dank! | [clickpic4big]

kaartje_800jpgNB. Je kent me wel aardig zo onderhand ;-)

 

 

poem350

Partir, c’est mourir un peu

Partir, c’est mourir un peu,
C’est mourir à ce qu’on aime :
On laisse un peu de soi-même
En toute heure et dans tout lieu.

C’est toujours le deuil d’un vœu,
Le dernier vers d’un poème ;
Partir, c’est mourir un peu.

Et l’on part, et c’est un jeu,
Et jusqu’à l’adieu suprême
C’est son âme que l’on sème,
Que l’on sème à chaque adieu…
Partir, c’est mourir un peu.

 Edmond Haraucourt


 

Song of Farewell

To part means to die a little,
To die for what you love.
It is to leave a piece of your heart,
Any time, any place, any part..

It’s always the lament of one’s desire,
The final verse in a string of verses.
To part means to die a little,

And when one parts, it seems at the beginning easy,
Just like a game, right up to that final goodbye,
It’s the soul that will remain behind,
That behind us remains in every goodbye…
To part means to die a little.

 Edmond Haraucourt

Dedicated to those who lost their precious lives during the brutal attack on flight number MH17 as well as the victims of missing flight MH370. My sympathy goes out to their families, friends, co-workers and others who knew them.