Kategorie: Frjemd | Datum/tiid: 17 07 05 - 12:17

Tafal besteat net

Ik had net De Schippers van de Kameleon erop zitten en was, al mijmerend, aan 't surfen langs Friesche Dorpen. Onderwijl terugdenkend aan een periode, niet eens zo lang gelee, dat ik besloten had terug te gaan. Terug naar m'n roots ("woartels", zoals wij in Fryslan plegen te zeggen), terug naar m'n familie en terug naar datgene wat er eventueel over zou zijn van mijn sociale kring (bar weinig, moet ik je zeggen). Hell! Ik had zelf overplaatsing aangevraagd. Naar Veenhuizen, want dit zou de uitgelezen mogelijkheid zijn. Ook daar was het plaatselijk ambtenarenapparaat onderhevig aan de onvermijdelijke reorganisatiewoede, net als hier.

Ik zag 't allemaal al voor me; 't huis(je) wat ik me zou kunnen veroorloven, dichtbij mijn ouders, mijn bro ers, mijn ex-welk-nog-steeds-een-van-mijn-beste-vriendinnen-is. Kortom; typisch vluchtgedrag wat kenmerkend is voor iemand die op dat moment niet prettig in z'n vel zit. In mijn opinie moest ik wel; er was niets wat mij hier nog bond. Ja, mijn werk, maar zoals gezegd was dat daar ook te vinden, ver weggestopt op in 't platteland. M'n leidinggevende had mijn aanvraag reeds besproken met zijn leidinggevende en er was niets meer wat er in de weg zou kunnen staan van wat voor mij gold als The Ultimate Afgang; ik heb nl. ooit, bij mijn vertrek aldaar naar hier, iedereen beloofd dat ik 'succesvol' terug zou komen (goeie baan, geld, tevreden). Mocht dat niet lukken zou het enige alternatief de welbekende zes-plankjes-theorie zijn. Hoe luguber dat ook mocht klinken.

Hoedanook; 't is niet doorgegaan. Sterker nog; ik heb onlangs zelfs hier een huis gekocht. Mijn (Randstedelijke-) werk lijkt zich momenteel te evolueren naar een hoger niveau en financieel lijkt 't allemaal ook prima voor de wind te gaan. Kortom; het was een grill en niet meer dan dat. Toch kon ik 't gister even niet nalaten daarover door te mijmeren. En terwijl ik doarp nummer 5 had aangeklikt laat de gMailnotifier mij weten dat broer mij een bericht heeft doen toekomen. Broer, normaliter wonend op de vijftiende verdieping van het (praktisch) enige, echte flatgebouw wat Heerenveen telt, heeft zijn oog laten vallen op een zeventiende eeuws heerenhuis-aan-het-water in het geboortedorp van mijn moeder. 7 Kamers, bedstee, 3 woonlagen, grote tuin. Met een prijs wat mijn net aangekochte westerse arbeiderswoning doet verbleken door lulligheid, maar dat terzijde.

Kortom; de Friesche Doarpen, De Schippers, Broer's aankoop. D'r moet iets achter steken. Tafal besteat net.