Bij gebrek aan beter begint 't hier zo onderhand op een slechte aflevering van Antoon van-Hoof's Ja, natuurlijk! te lijken.

Desalniettemin wil ik U toch even deelgenoot maken van datgene wat als virtuele k(l)iekjes beschouwd kan worden daar de volgende nabeeldjes zich als zodanig verschanst hielden op mijn geheugenkaartje...

Beschouw 't als een slechte soap; 't gaat eruit zoals 't erin ging, zomaar zonder nadenken verteerd tot visuele pulp (and while u r @ it; vergeet dan gelijk de voorlaatste zin).