Kategorie: mea culpa | Datum/tiid: 08 02 07 - 23:17

Scito te ipsum

(lang verhaal alert) Ergens in augustus, 1980. Griekenland, haven Kavala. Ik, destijds vijftien jaar, was op vakantie. Samen met mijn ouders en mijn middelste broer. We voeren met een net door mijn vader aangekochte catamaran van Thessaloniki naar Fenari, net onder Komotini. Het was daar waar ik het gezelschap ontsnapte om, stiekum, een sigaretje te roken die ik angstvallig de hele reis verborgen had gehouden. Ik genoot van mijn derde teug toen ik achter me een stem hoorde zeggen;"Nah ja, als je dan toch zo nodig moet roken, doe het dan niet stiekum..." Het was mijn moeder. Ze had me allang in de gaten, lege pakjes sigaretten onder het bed verstoppen blijkt niet de beste manier om je onhebbelijkheid voor de buitenwereld te verbergen, en vond dat die achterbaksheid maar eens afgelopen moest zijn...

Heden; acht februari 2007. Bijna drie decennia later. En nog steeds rook ik. Meer als ooit tevoren. Als een ketter. De belichaming van verslaving. Addicted to the bone. Ik moet zeggen; ik had nauwelijks tot nooit lichamelijke klachten En al helemaal niet wat ook maar ergens in verband zou kunnen worden gebracht met deze nare gewoonte. Ik pafte en pafte vrolijk door. Dit jaar, echter, is het anders. Ik merk 't aan mijn uithoudingsvermogen. Krijg last van mijn borst en ademhaling bij de minste of geringste inspanning. Het kost werkelijk sloten met geld (1 pakje shag per dag (!) a circa € 6,00 x 365 dagen maakt € 2.190,00... (De ironie; voor dat bedrag kun je een leuk en vooral toepasselijk stukje speelgoed kopen)). Ik schijn er een oude, grijzige huid van te krijgen.  Daarnaast wordt mijn leefruimte en dat van diegene waar ik op visite kom, maar ook mijn kantoor/mijn auto, al een aantal jaren bedekt door een laag shag waar een gemiddelde asbak jaloers op zou zijn na een nachtje doorhalen. Tel daar bij op dat je praktisch nergens meer mag roken en vreselijk uit je bek putje meurt naar rook...

Kortom; tijd voor aktie. Helaas ben ik niet in het bezit van een waanzinnige wilskracht. Althans; voor wat betreft het roken. Laat me mijn zinnen ergens op zetten en in negen van de tien gevallen krijg ik het. Als ik wil. Maar stoppen met roken? Neuh. Wel eens een poging gedaan (he, dames? :-D) maar dat was niks. Twee dagen en ik sloeg bijna letterlijk tegen de vlakte van een winkelstraat vanwege een overmaat aan duizeligheid. Maar wat dan wel?

Meer -->

Vorig jaar, ergens in de nazomer, las ik in het AD, twee pagina's groot, een verhaal over een medicijn. Volgens kenners het middel tegen o.a. roken. Niet zo'n nicotinepleister met placebotrekjes, geen nicotinekaugom (ik heb de tyfus aan kaugom. Ordinair gedoe..) en geen acupunctuurpolonaise. Nee, dit was nieuw, het was anders en het zat eraan te komen. De wetenschappelijke meningen in het buitenland, met name Duitsland (het land van herkomst) en Amerika, waren hopeloos verdeeld. Hoewel de fabrikant zelf pleegt te zeggen dat het geen wondermiddel is zijn er desondanks bijzondere resultaten geboekt. In eerste instantie onder de doelgroep, mensen met een eetstoornis, maar ook onder alcoholverslaafden en.. juist; hardnekkige rokers.

Acomplia Rimonabant, zoals het middel heet, werkt op de receptoren in de hersenen. Deze receptoren zorgen voor het hongergevoel, zin om te neuken vrijen, drankbehoefte en die schreeuw om nicotine. Geen hongergevoel; mooi meegenomen.. val ik ook nog een paar pondjes kilo's af. Tijdelijk vriendinloos als ik ben is het gebrek aan lust ook geen obstakel want sex leidt tenslotte toch alleen maar af van de Ware Zaken des Levens. Drankgemis is al helemaal geen probleem en tja.. die nicotine; daar ging het juist allemaal om. Ofwel; Acomplia moest het worden; mijn interesse was in ieder geval gewekt. Ik moest, volgens het AD, echter nog lange tijd wachten; de nederlandse medicijnkeuring zou zich er eerst over moeten buigen en dat kon al met al nog wel een aantal jaartjes duren..

Ik heb altijd gedacht dat mijn rookverslaving een diepere oorzaak had; verband hield met mijn manier van leven. Ik leef in een kringetje. Ik werk, ik kom thuis. Ga soms op visite. Krijg soms visite. Ik ga naar de kroeg, ik hang op de bank. Ik heb soms een vriendinnetje, al dan niet rokend maar meestal niet. Nothing special. Het enige wat al deze zaken verbindt is mijn roken. Mijn rookgedrag is gebasseerd op gewoonte. Zorgvuldig opgebouwd in bijna dertig jaar. Ik rook 's morgens uit bed, bij de koffie. Ik rook op weg naar mijn werk. Ik rook tijdens mijn werk (hoewel de mogelijkheden daartoe momenteel minimaal zijn). Vervolgens rook ik weer in de auto en ik rook, thuisgekomen, voor het eten. Ik rook na het eten en ik rook als ik 's avonds mijn klussen doe. Ik rook er nog een paar voor het naar bed gaan en de volgende dag herhaalt zich deze procedure. 50 gram per dag. Ik ben roker. Mea Culpa.

Ikzelf kan deze gewoonte niet doorbreken. De nicotine zit verweven met mijn DNA en ik kan het niet losweken. Ik word hysterisch als ik niets te roken heb. De extremiteit hiervan laat zich zien in werkelijk absurde situaties; ik ga niet meer op visite bij mensen waar ik niet (meer) mag roken. Want ik heb geen zin om buiten te gaan staan. In mijn eentje. In de kou. Mezelf te laten kennen. De loser. Sociale armoede veroorzaakt door een slechte gewoonte.

Verleden week, op aanraden van mijn plaatsvervangende huisarts notabene ("we mogen het niet voorschrijven, hr. Eamel, maar we zijn wel erg benieuwd naar de resultaten. Wat dacht een van een driewekelijks bloedonderzoekje? Ook interessant voor onze praktijk.."), heb ik 't besteld via internet. € 190 voor 28 pillen. In Nederland is het niet leverbaar want (nog) niet goedgekeurd. En dus heeft mijn Acomplia een halve wereldreis afgelegd om vanuit Duitsland, via de Ceyschellen en Frankrijk om tenslotte hier, in OB, op de kokosmat te belanden om zijn levensdoel te vervolmaken; mijn leven te veranderen. Zelf kan ik het niet.

Zaterdag is de Grote Dag. Nog een dag respijt want ik ben dan nog wel zo op-de-centen dat ik 't als een doodzonde ervaar om die twee nieuwe pakjes shag te laten liggen. Nu nog hopen dat 't werkt...

Wordt (ongetwijfeld) vervolgd. *steekternogeenop*

ik volg het met belangstelling
steekt snel een sigaret op
Mevrouw Mikmak (Email) (URL) - 09 02 07 - 08:09

Ik ben bang dat het niet werkt, het is namelijke een aanvulling op een stoppoging.
“28% is na een maand nog steeds gestopt, tegen 16% in de controlegroep”
Is niet zoveel.
Vraag bij je huisarts een verwijzing naar een stoppen-met-roken-poli. Na een half jaar is 78% !!!!! nog steeds gestopt met roken en onder begeleiding van een longarts, asthma-verpleegkundige en psycholoog stop je met roken. Voor de geestelijk verslaving kan je via de longarts medicijnen (dopamine) voorgeschreven krijgen die de drang naar nicotine volledig weghaalt. (nicotine verhoogt het dopamine-niveau, waardoor je je zo lekker voelt na een sigaret)
Ennuh, het wordt in de meeste gevallen ook nog vergoed door je verzekering.
Xandra (Email) (URL) - 09 02 07 - 08:35

Euh.. Xan? “Rimonabant (Acomplia) blokkeert het zogeheten endocannabinoïde systeem in de hersenen. Dit systeem regelt onder meer het hongergevoel.”

Is dat niet hetzelfde effect als:“Voor de geestelijk verslaving kan je via de longarts medicijnen (dopamine) voorgeschreven krijgen die de drang naar nicotine volledig weghaalt.”?

Volgens mijn arts wordt er overigens (praktisch) niets meer vergoedt. Dit onder het mom van; je bent er zelf mee begonnen, dan mag je er zelf ook mee stoppen..

En nog wat, Xan: “Ik ben bang dat het niet werkt”? Ken je het middel dan? Uit ervaring of directe omgeving?

“Dankzij rimonabant wist 28 procent minstens een maand van de sigaretten af te blijven. Bij de controlegroep was het maar 16 procent. Bovendien nam het gewicht van de rimonabantslikkers niet of weinig toe. Als het meezit komt de pil over een jaar of twee op de markt.” We hebben het hier over een maand, Xan. Niet over een jaar. Voornoemde site is kennelijk de mening toegedaan dat dit best wel een goed resultaat. We zullen zien. Werkt ‘t, dan werkt ‘t . Werkt ‘t niet; dan is dat pech gehad.

Btw; hoelang heb jij ‘t volgehouden? :-D
eamel (Email) - 09 02 07 - 09:10

Eén pakje shag per dag? En ik maar denken dat ik veel rook (één per twee dagen). Voor de rest herkenbaar…. Ik kan alles laten, behalve het roken. Maar… Ik heb er wel een marathon mee gelopen.
Dennis (Email) (URL) - 09 02 07 - 10:39

Watje
Ro (Email) - 09 02 07 - 11:30

Je bent al in de buurt want je begint een hekel aan je rookverslaving te krijgen. Ik zou zeggen nog even heel stug doorroken, vooral niet minderen (want dan gaan diegene die je nog rookt zo lekker worden) en als je het dan binnenkort écht helemaal met jezelf en die eeuwige peuk tussen je lippen hebt gehad… (dan lees je eventueel het boek van Allen Carr nog) en dan druk je je laatste peuk uit.

Ik was zeven jaar gelee zover, daarvoor ook eerdere pogingen gedaan, allemaal mislukt. Die laatste keer was ik het echt zat en toen lukte het dus wel.

En dan is het echt fijn joh, als je er echt vanaf bent. Eerlijk waar.

BTW: alles goed verders? Long time no see!
Jannie (Email) (URL) - 09 02 07 - 12:06

Ben benieuwd. Klinkt als een heuse wonderpil..
Cleo (Email) (URL) - 09 02 07 - 14:09

@ allen; wat gezellig! De hele ‘oude’ garde weer bij elkaar! ;-)

(Behalve Ro dan. Maar dat is een watje ;-))
eamel (Email) (URL) - 09 02 07 - 15:25

@ mezelf: ‘wordt vergoedt’? Tsss..
eamel (Email) - 09 02 07 - 15:27

Als het na een maand 28% is, dan is het na een jaar niet automatisch nog steeds 28%, maar eerder iets van 10%.
Tegen (wat zal het zijn, blinde gok)8% zonder dat spul.
En het is niet hetzelfde, dat spul van jou zorgt er misschien voor dat je geen dopamine meer wilt, dat spul van mij zorgt voor die dopamine. Dan kan je eerst van de geestelijke verslaving afkomen (iets in je vingers hebben, gewoonterokertjes, na het eten etc.) en als je daar van af bent, kan je die dopamine afbouwen.
Overigens ben ik tijdens de zwangerschap terug gegaan, naar 1 à 2 sigaretten per week (6 maanden lang !!!!), alleen die k*t dopamine hé........
Xandra (Email) (URL) - 12 02 07 - 00:11

Voor de goede orde;
nicotine wordt door je lichaam omgezet in oa dopamine. En juist dat spul geeft je zo’n heerlijk, relaxed, ontspannen gevoel en zorgt voor de lichamelijke verslaving.
Xandra (Email) (URL) - 12 02 07 - 00:14



  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Doet maar even rekenen. Da's beter.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.