Kategorie: Famylje | Datum/tiid: 21 02 10 - 13:27

Klein geluk

Tijdje geleden al over getwitterd maar bij dezen; Mem (75) is vanwege extreme gladheid onderuit gegaan op de stoep. Met hond en al. Kruipend naar huis. Donker. Pols op drie plaatsen gebroken. Heel drama. Ondertussen is zij dit trauma alweer enige tijd te boven maar kan nog niet veel want Mem is rechtshandig en uiteraard zit die arm in 't gips. Verder niks nieuws onder de zon. Er is hulp: van de buuv die 't allemaal goed bedoeld maar vooral het sociale aspect hoog in d'r vaandel heeft, van de thuisverpleegster die elke morgen langskomt voor eventuele medische ondersteuning maar met tien minuten alweer vertrokken is en van Deit.

Met name Deit, dit jaar wordt hij 81, heeft zich van een verrassende kant laten zien. Want ondanks het feit dat hij praktisch blind is en sowieso nauwelijks externe geluiden kan onderscheiden van zijn eigen gedachten, verheugt hij zich sinds voornoemd voorval elke dag op een feestje.

Bleef tot voor kort zijn dagelijkse inspanning beperkt tot het bedienen van de afstandsbediening van de televisie, tegenwoordig echter duiken die twee elke morgen, als ware het een ritueel, gezamelijk de douche in voor een koninklijke wasbeurt. Als een regelrechte professional neemt hij haar onder handen.

Hervonden intimiteit. Want Deit, recalcitrant en tegen alles en iedereen, gedraagt zich als een verliefde puber. En bij Mem is de glimlach niet meer van d'r gezicht af te slààn. Klein geluk. Dat is 't.

Nee, laat die twee maar schuiven... :-)

prachtig verhaal!
Mevrouw Mikmak (Email) (URL) - 21 02 10 - 13:49