[Kategorie: Famylje | Datum/tiid: 30 10 05 - 13:25]
Eamel & de bern I
De kogel is door de kerk. Een nieuwe fase, weloverwogen. Of 't slaagt is punt twee. Binnenkort meer.. ;-)





















Zouden een loungebank, zonlicht, een glas rode port en 't gezelschap van Katie* symboliek kunnen zijn voor 't Ware Leven?
Geen id. Maar 't streven ernaar maakt 't al half zo leuk. La Vie en Rose. :-D
Dialoog tussen aannemer en eamel op een party, gistermiddag/-avond:
Aannemer: "Goh. Dus je hebt een offerte laten maken voor tuindeuren t.w.v. € 5.400? Al getekend?"
Eamel: "Ja. Is dat wat redelijk?"
Aannemer: "Euhm. Je bent genaaid. Ik had 't voor € 3.000 gedaan. Jij nog een borrel?"
Eamel: "(..)"
Kudt. Valt dit nu in de categorie Useless Information?

Ooit, we hebben 't over zo'n dikke vijf jaar geleden, heb ik er sterk over nagedacht. Het ging niet zo goed in de liefde op dat moment, dacht ik, en ik moest iets doen met de vrijkomende avonden. Sporten lag voor de hand maar was niet mijn pakkie an. Elke avond op visite is leuk maar verveeld ook op den duur. En niet alleen dat maar binnen eamel's vriendenkring was het gehalte gezin nu eenmaal groter dan dat van de vrijgezellen. En een gezin; die hebben niet altijd tijd voor je en dus is spontaan binnenlopen leuk maar niet frequent haalbaar.
Kortom: wat te doen?

In 't licht van 't rap naderende Vogelgriepvirus H5N1 geeft die Mentos-Birdsong-commercial wel een hele bittere bijsmaak in je bek; een vogel die 2Unlimited's No Limit piept...
Wellicht tijd voor een freshmint en enjoy it while it lasts...

Hey! Jij! Ja, jij daar! Nog een bontje hangen, ergens? Om je nek toevallig? Ook zo benieuwd waar dat nou vandaan komt? Via

Ik heb zin om te gallen. Iemand nog een 'interessante' post gedaan? Over katten, kinderen of 't weer?
Please me ;-D

Ze is de tijdelijke plaatsvervangster van mijn huisdokter. Ze lijkt wel erg jong. Naast haar zit een meneer die qua uiterlijk nog het meest op een dweil-in-ruste lijkt; stoïcijns. Geen lachje kan er af. "Deze meneer kijkt even hoe we het doen, hij is in opleiding." "We?", vraag ik mezelf af,"We? Wat doen we?" Hoedanook; ze vraagt wat mijn klachten zijn. Alsof er op m'n voorhoofd staat dat ik meerdere klachten zou hebben.
"Ontdoet u zich maar even van uw shirt. En doe mij na. Kunt u deze beweging maken?", vraagt ze. "En deze?" Ik doe haar na voor zover mogelijk. Zelfs die twitch, die eigenaardige zenuwtrek van haar linker oog. Ze kan het niet waarderen en bijt me toe, licht geaggiteerd:"Wat denkt u zelf?". Me afvragend wat ze bedoeld zeg ik:"Hoe bedoelt u?" "Wat denkt u zelf dat u heeft?" De dweil-in-ruste staat naast ons en kijkt. Ik bedenk me dat deze meneer me nog meer angst aanjaagt dan die andere. "Ik heb geen idee," zeg ik, "maar heb 't vermoeden dat 't iets van een slijmbeursontsteking is. Ik heb 't opgezocht op internet. De symptomen komen overeen. Frappante is, is dat 't zich in beide schouders bevindt. En in mijn elleboog.".
"Ja.", is alles wat ze zegt, "internet." En loopt terug naar haar bureautje, gevolgd door Dweil, om vervolgens een receptje uit te schrijven. "Ik geef u ontstekingsremmers. Elke dag innemen." "Bijwerkingen?", vraag ik. "Alleen maag- en darmklachten. Niets om u zorgen over te maken. Tot ziens." Terwijl ik me weer in m'n shirt heb gehesen loop ik weg, met recept. En vraag me af wie hier de dokter is. Dweil, zij of ik.
Ondertussen zijn we een paar maanden verder. Ik kan mijn armen nauwelijks omhoog krijgen en tillen is al helemaal not-done. Merkwaardig. Denk dat ik maar eens de bedrijfsarts bel...

"Je moet je gordijnen strijken", zei ze, "Ze zien er niet uit."
Gehoorzaam als ik ben heb ik een poging ondernomen. Ik ben er echter al gauw mee uitgescheden.
Ze willen niet stil blijven hangen.

Vloertegels Almansa: € 135,00. Wandtegels Metro-wit: € 305,00. Douchecabine bak Acryline: € 109,00. Douchecabinecel Sani-scape: € 249,00. Douche afvoer: € 6,00. Bad Duo Goodshape: € 279,00. Badkraan Grohe € 159,00. Bad afvoer: € 22,00. Badmeubel: € 695,00.
Resterend kleinmateriaal (leidingen, buizen, (waterafstotende) gipsplaten, toiletbril, etc., etc.): € 300,00.
Zou 't daarom 'Baden in Weelde' heten? ;-(

Vooropgesteld; ik heb niks met de herenliefde. Nooit gehad ook. Feit is echter wel dat deze heren kennelijk geen barrieres meer ondervinden om zichzelf te kunnen zijn, onder alle omstandigheden. Wat weer resulteert in 52 hilarische minuten. En dat keer 8. Zelden heb ik zo gelachen om de meest banale humor. Zelden heb ik me zo vermaakt om zulk een platvloersheid. Nee, de muziek die beide individuen produceren wordt ondergetekende niet warm of koud van maar stop ze samen in 1 aflevering en je kan me wegdragen. Televisie is weer leuk. Ondanks dat 't weggeharkt is op een of andere tijdelijke zender, Talpa (Talpa?).
Geen idee waar ik 't over heb? Lachen in de herhaling? Hier kan 't...

Soms.. soms dien je jezelf een stevige schop onder je aars te geven om bepaalde zaken in een ander perspectief te bekijken. Wekenlang heb je jezelf laten verzinken in een poel van zelfmedelijden, afvragend waarom en hoe het zover had kunnen komen.
Jaren geleden was onsch aller Mr. Max Moscowitz onderwerp van een of ander This Is Your Life-aftreksel. Hem werd gevraagd hoe hij 't toch zo goed had kunnen bolwerken, het feit dat zijn hele familie vergast is in strafkampen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Max dacht na en gaf gedecideerd antwoord:"Relativeren. Relativeren tot Nul."
En hoewel dat niet voor alles opgaat, wat misschien wel beter is, is deze uitspraak me altijd bijgebleven. Je kunt blijven hangen in dat-wat-was-maar-niet-meer-is of juist een nieuwe visie aanmeten, gebruik makend van datgene wat je tot dan toe dwars gezeten heeft. Maak van je probleem een uitdaging. Zodat je later kunt zeggen;"'t Was even door de zure appel heen bijten maar kijk; 't is beter zo..."
Zondagwijsheid, u kostenloos aangeboden door eamel. Geen dank.

Zag ik 't nu goed? Een hele afdeling Kerstbomen en accessoires bij IKEA?!?
't Is pas begin oktober!!!!
H-e-l-e-m-a-a-l gestoord, die gasten. Maar 't zal wel aan mij liggen.

Eamel goes back 2 school...* :-)

Dingetje?
Dignetje?
Dignitet!

Ik zweer 't je: geef mij een pc en ik doe er alles mee. Sterker nog; ik weet zelfs wat ik er mee doe. Maar douw mij een gordijnrail in handen en ik ben werkelijk een uur bezig dat t*ringding aan 't gipsen plafond te krijgen (daar hoort ie, toch?). Ik heb 't eerder gezegd; ik ben geen klussert. Ik haat 't, zelfs. Geen geduld voor en gezegend met twee linkerhanden. Vooral dat geduld is killing. Ik bedoel.. ik zou 't wel kunnen maar ik heb geen geduld genoeg om die rail tegen 't plafond te houden (recht, natuurlijk), gaatjes te boren, van die rare pluggen erin te prakken en ook nog schroefjes erin te draaien. (Goeie genade... zijn er mensen die dit vrijwillig doen?!?)
(Kom er net achter dat ik te weinig van die dingetjes heb. Je weet wel, die dingetjes waar die andere dingetjes dan weer in gaan. Nee, ik bedoel geen pluggen. Ik weet wat pluggen zijn. Tsss.. ben niet helemaal achterlijk)
Enfin; de angst slaat mij om 't hart: 'straks' nog een hele badkamer 'doen'. Een slaapkamer schilderen (ook al zo fijn werk) en voorzien van gipsplaten. Een trap opnieuw bekleden ("Ja, en dan wil ik hier, op die treden, van die beukenplanken hebben. Mooi is dat, joh!") en een hal herdecoreren (natuurstenen plavuizen, spatzelputz of zoiets tegen de wand).
Zucht. Ik ben ff naar IKEA. Dingetjes halen...

Ik ken dit nummerke* ergens van! Is 't van de reclame? Of heb ik 't ergens op 1 van die meukzenders gezien? Help me! 't Blijft anders verrotte lang in je hersenen hangen...
G*dskolere.. zo'n hekel an. :-(
(Zo. Bedtijd)

Hij:"Zeg. Doe jij nog aan fotografie en zo?"
Ik:"Ach, wat heet doen. Ik freubel nog wel eens wat maar m'n camera wil niet zo, tegenwoordig."
Hij:"Heb je hier nog wat aan dan?" en duwt me vervolgens een leren tas in handen.
Het blijkt een 'analoge' fotocamera. Voor je zover bij niet-digitaal van analoog mag spreken. Hoedanook: 't was een kadootje: een complete, onbeschadigde (wat zeg ik? Puntgaaf!) Praktica LT1000 camera. Inclusief een standaard-, een groothoek- en een telelens. Flitser mocht niet ontbreken. En dat alles verpakt in een leren tas, als nieuw. Ik was even sprakeloos. Ok, ik 'doe' niets met 'analoge' camera's. Maar dit? Dit is een juweeltje. Hij wilde er niks voor hebben. Ik vroeg nog of er iets mee was want je weet nooit. Maar nee; 't ding blijkt in superieure conditie. Hij was z'n zolder aan 't uitruimen. Een soort garage sale maar dan anders. Alleen.. hier wilde hij niets voor hebben. Zomaar. Kortom; bij gebrek aan beter anders zal eamel z'n hobby maar weer eens oppakken.
De eerste dames zijn al gevraagd en hebben toegezegd. Vrijwilligers? Anyway: Back in Analogue Business. Eamel blij ;-D

Luister. Verlicht mij. Het volgende zit me al een tijdje dwars: als dame 1 in een gesprek met dame 2 reffereert aan een derde dame (dame 3 voor 't gemak) en deze vervolgens bestempeld met de term 'Dat Mens'. Dan vraag ik mij af: hoe is die term dan gebezigd? Wat kan ik, als toehoorder, hieruit distilleren? Is dit een zakelijke omschrijving? Of misschien wel jaloezie? Of is dit een normale omschrijving van een persoon, niet aanwezig bij deze dialoog, zo onder jullie dames in het algemeen?
Shoot me in a camel's butt maar ik snap 'm niet: Dat Mens...

Voor hen die eamel wel eens een mail doen toekomen op z'n niet-gMailadres: sinds een kleine week heeft de provider gemeend mij spontaan een nieuwe gebruikersnaam en idem wachtwoord aan te moeten bieden. Helaas is dit gebeurd zonder ondergetekende in te lichten. Na een telefoontje mijnerzijds ("Oh? U heeft niets ontvangen? Wat vervelend. Ik zal het per ommegaande via de post naar u toe sturen...") wacht ik alweer een paar dagen op mijn gegevens (..) Kortom; krijg je geen antwoord van me, weet je nu waarom.

Goed. Ik zal u nog even vervelen met mijn zoektocht naar De Lamp. Het geval wil dat dit een slechte imitatie bleek. 600 kilometer gereden om daar achter te komen. Kudt maar niet anders (of zoals wij hier zeggen, Life: sa en net oars ;-D). Hoedanook; ik wil zo'n Wonder van Vormgeving. En ik wil 'm snel. De zithoek schreeuwt erom. Marktplaats, Speurders; niets biedt soelaas. Deze virtuele handelsplaatsen zijn vergeven van aanbiedingen van de heer hierboven. In alle talen. En 't ding is niet eens van gepolijst RVS. Een schande is 't! Oh, er worden er wel meer aangeboden, hoor. Alleen beginnen die bij € 750,00. En da's zelfs een eamel teveel, zoals ik van de week al aangaf.
Nee. Dan maar niet. Tot ik via eBay bij hem terecht kom. Weliswaar in de US of A maar altijd nog goedkoper dan de Europese know-it-all's. Een fantastische Arco-kopie voor nog geen € 400,00! (ik geef 't toe; nog veel geld. Maar als je iets graag wilt hebben..), exclusief verzendkosten uiteraard. En daar zit 'm gelijk ook de kneep: als een soort Malle Pietje ("Foolish Pete"?) verkoopt hij alles op design-gebied, van designers-zonneschermen tot Victoriaanse vloerdelen. En alles kan worden verscheept. No problemo.
Behalve m'n Arco...
"Well, let me check into the price of shipping. You know this weighs 130 lbs. so it is very heavy. Nevertheless I will gladly check into this and get back to you, hopefully tomorrow. Also you'll need to let me know where you would want it shipped to.
Regards,
Mark"
Hij blijkt te zwaar: de voet is al zo 70 kg en dan de rest nog.... Op dit moment bevindt eamel zich in het stadium van afwachten. Ik heb aangeboden om de verzending dan maar zelf te betalen. En Coulante Pete is 't nu aan 't uitzoeken. Mocht u geinteresseerd zijn; this story continues.. (of euh.. heeft iemand nog ding thuis staan? Te verstoffen? Neem even contact met me op..)

Wachten op de lift. Naast de bestuurder zitten. In de rij voor de kassa. Het einde van de maand. Kilometervergoeding die maar op zich laat wachten. Tweemaal daags in de file. De muziek die zachter moet. Met meerdere mensen tegelijk tv kijken. Het tijdsverschil met de US of A. Gedwongen gebruik maken van openbaar vervoer. Roken. Normen en waarden. APK. Het weer. Relatieplanetpuntnl in het algemeen. M'n leidinggevende. Stoplichten. Reclame-onderbrekingen. De liefde. Benzineprijzen. Houdbaarheidsdata. Voorbehoedsmiddelen. Aanvangstijden. Thermostaat. Bureaucratie. Bedrijfsarts. Verplichtingen en afspraken. Sociale contacten. Refo's. Omroepen. Sms. Internetproviders. Toeval. Oorzaak en gevolg. Keuzes....
God, ik haat 't: afhankelijk zijn >;-D

No moat it net gekker wurde! Ûnderskreaune fielt sich tige foar it blok set troch jo, Gewoane Man. Ik moat wol sizze dat eamel dochs wol op it punt stean haw om efkes binn'n te kommen moar doe betocht ik mij dat ik een skriklik skruten mantsje bin en net nei binn'n doar, sa de earste kear. Boppedat woe ik fansels fermije dat jimme, minsken, de yndruk krigen dat dat frommeske en eamel een steltsje binne. Want der komme praatsjes fan. En dat kinne we fansels net hawwe; praatsjes. No wit ik ek wol; lit de lju mar rabje. Mar toch. Jo moatte net sa eamelje, master J.
Mar goed. Eamel is de beroerdste ek net en is best tsjinstree om de folgende kear efkes binn'n te hobbeljen. Wa wit giet jimme musykûtfiering dan wol hielendal goed... ;-D
Oh, nog wat: frommeske Libben... Harkje: Frysk is een taal. Net een dialekt en al hielendal gjin kloate dialekt. Jo kultuerbarbaar! Tsss..

Waarschuwing: catpost!
"Dokter, ik heb een probleem. Sterker nog; mijn kat heeft een probleem met het probleem wat het baasje heeft met zijn probleem. Snapt u 't nog, dokter? 't Zit namelijk zo; Mike, zo heet het probleem, is, zoals eerder geconstateerd, dement. Hij moet nu zo rond de zeventien jaar zijn en dan schijnt dat te mogen; dementie. Bij Mike uit zich dat nogal vervelend. U moet weten, hij had al een kwijlprobleem maar daar is men inmiddels aan gewend in Huize Eamel. Vervelend maar getolereerd. Nee, dit is anders. Dit is nasty. Mike heeft een eet-manie. En dan de nadruk bij voorkeur op manie. Ik begrijp 't niet, dokter, katten horen toch minder te eten als ze ouder worden? Da's toch ook zo bij de mens? Hoedanook; baasje wordt er lichtelijk gestoord van. En da's een flinke understatement. Kijk, dat 365-dagen-per-jaar-verhaarprobleem, ok, daar is nog mee te leven. Ook dat kwijlen.. soit. Het zij zo. Maar dit? Dit is e-r-g.
Wat Eamel ook doet, dokter, lijkt voor Mike een aanleiding om te moeten opstaan en om/door Eamel's benen te lopen. Waar Eamel zich ook begeeft, begeeft ook Mike zich. Sterker nog, als baasje Mike hoort snurken besluit ie brutaal even z'n muis te bewegen. Of adem te halen. Want ja, dat moet kunnen. Helaas... bij de eerste haal springt 't beest op en staat er weer. Te mekkeren. Te jammeren. Te kwijlen... En er is meer. Mike heeft a-l-l-e smaken van de Bas al gehad: Whiskas, Felix, Huismerk.. alles. Niets is goed. Brokjes, droogvoer, van die dure shit, rauwe vis. Niets. Als hij een paar happen neemt, dokter, staat ie er weer. Net of hij vergeten is dat er al eten staat, dokter. Om gek van te worden. En dat achtervolgen.. naar boven, naar achter, naar voor, naar de tuin, naar de keuken, naar de wc, naar de kamer... dokter: ik w-o-r-d gestoord!!!! Maar om 'm nu te laten inslapen, is ook weer zowat. Hij is niet ziek. Hij is oud. Nah ja, hij braakt wel eens. Drie keer per dag. In m'n bed. In de keuken. In de kamer. Maar ziek istie niet. Dat zijn haarballen. Maar nog geen reden om 'm een spuit in z'n vacht te prakken. Dus wat nu? En nu we toch bezig zijn, dokter: die kattenbak van 'm. Die stank. Die puinhoop. En da's pas na 1 keutel. Eamel kan er niet meer tegen...
Heeft u een pilletje voor me, dokter? Tegen kattenliefde?"

Eerst Wieuwerd. Daarna Groningen. Vervolgens Heerenveen. En, last but certainly not least, Rotterdam.
600 kilometer.
En toch met lege handen thuis gekomen.
Da's op z'n minst merkwaardig.
