Eamel: Paris-connaisseur

Deja-vu; sjokkend door je -nu al!- geliefde Montmartre. Vergapend aan de Sacre Coeur. Misschien dit keer wel op tijd voor de bovenste verdieping van Le Tour d’Eiffel. Overdonderd door de beroemde (900 jaar!) geschiedenis van het Cimetière du Père-Lachaise. Franse euro’s verbrassen op de Boulevards des Italiens, – des Capuciens en/of de la Madeleines. De nietigheid ervaren, starend naar het plafond van de Notre Dame. Het equivalent van negen bruggen tussen Pont Neuf en de Pont de Grenelle aan blaren op de onderkant van je voeten proberen te lopen. Je geïntrigeerd afvragen waarom lijkenkijken onder de noemer ‘Attraction Tourisme’ wordt geschaard in de Catacomben. Beseffen dat de croissants in je eigen dorp net zo goed bij lange na niet zo goed smaken als die van een gemiddelde Boulangerie.

Kortom, twee jaar later in de herhaling (swf. ‘tacky‘-alert! (Chopin!)); uw eamel is, gewapend met een halve kilo aan Wiki-printout, een weekendje partirBounjour et Au Revoir!

*Waarom ik U hier kond van doe? Gwoon. Hakzinan. En daar ‘s geen woord französisch bij..

Sis it mar: