En Het Kwam Goed met die kutkerst

Tien jaar lang heb ik er tegenaan geschopt; té kleinburgerlijk, té commercieel, té collectief, té gezellig.

Kerstmis

Maar dit jaar kon ik er niet meer onderuit en ging dan ook maar helemaal los.

Geen cliché werd geschuwd: kerststukjes, een kerstguirlande-met-defecte-lampjes, idem zo’n verlicht trapgeval in de vensterbank, wat onduidelijke rood-met-wit prullaria en, uiteraard, een Foute Kerstboom. Fout want van plastic en heel veel goud en rood.

Maar stiekem moet ik toegeven dat ik die kadootjes, waarmee wij Jan de Kerstman natuurlijk een handje hebben geholpen (geen schoorsteen, weet je), toch wel ergens, heel ver weg, enigszins erg leuk vond.

Want zo gebeurde het dat mijn bezit werd verrijkt met een fles Jean-Paul Gaultier’sFleur pour homme‘ en Buzz, De Slimste van Nederland. Oké, dat ik die al had is een futiliteit maar ‘t is de gedachte die telt.

Zij kreeg iets van een glimmertje aan een kettingdingetje kado, een boek over zwart-wit fotografie en hoe ‘t vooral wél moet :-), een kledingkadobon en een staatslot. Dat laatste overigens op voorwaarde dat bij een win-win-win-win-situatie de helft ervan aan de gever wordt gedoneerd. Uiteraard.

Kortom.

Kerst 2009; hoewel bescheiden kwam het desalniettemin toch nog goed…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *