Nymphalidae

Whammo! It hit him… Het rebellisme heeft plaats gemaakt. Vlindergeweld neemt de overhand. ‘Zij’ sprak. Tegen Eamel….

Eamel is al een aantal maanden zwaar verdoofd als zij plaats neemt in dat veel te krappe rook-alternatief, wat Vadertje Overheid tegenover het verbod heeft gezet. En Eamel is dankbaar. Dankbaar dat Vader zo strict z’n eigen regels naleeft. Vrijbrief voor lichamelijk contact. Ze lacht vaak. En zo mooi. Lief. En als ze lacht, lachen haar ogen mee. Blauwe ogen. Azuur.

“Deed ‘t pijn toen je uit de hemel viel?”… Of toch maar: “Biertje?” Denk niet dat Vader dat toestaat. Dan maar: “Koffie?”. “Nee, dank je”, zegt ze, “ik drink geen koffie. Heb al thee.” Damn. Wat anders verzinnen. “Euh…”. “Euh…”. “Wat doe jij eigenlijk, hier?” Fuck. Verkeerde vraag. Had moeten zijn: “Wat voor functie heb jij eigenlijk?” Hm. Misschien nog niet te laat. “Euh..”. Zeg wat! Haar sigaret is bijna ten einde! Zeg! “Euh.. wat deed je hiervoor?” Ai! .. Dufheid ten voeten uit. Scoringsgehalte nihil. Aaargh!

“DTP”, zegt ze. “Ik heb hiervoor bij een drukkerij gewerkt..” Whammo! “Dtp?!? Jij? Zo’n keurig, lief meisje? Ik bedoel.. “. Stilte vervult het inmiddels verlaten rookhol. Eamel’s hersenen werken op volle toeren. DTP. DTP. Dat deed Eamel ook, hiervoor. En nu nog. “Euh. Euh.. Ik deed dat ook”, weet ie nog stamelend uit te brengen. “Nu nog zelfs”. “Dat weet ik”, zegt ze, lachend, een twinkle in haar ogen.. “Dat heb ik gehoord…”. Ze heeft ‘t gehoord! Violen! Zucht..

Ze is mooi. Mooier dan ooit… En ‘bezet’.

Het was een Geslaagde Dag..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *