Sitting Duck (beeldroman)

Daar sta je dan: met je duizenden euri aan boord. Gemak dient de mens en waarom zou je met je zwaar bepantserde waardetransportautootje van 4000 kg een omweg nemen als je ook ff kan keren op een lege plek in ‘t zand.

Ai! Zand zacht! En ineens sta je tot je assen in de blubber. Menneke 1 is eigenwijs en besluit maar efkes te gaan tsjekken. Helaas..

En nu maar wachten… (Wat voor opleiding moet je eigenlijk hebben voor zo’n baan?)

Update; 1 uur later. De politie op de plaats van delict. Hoogst vermakelijk. (Men heeft in de gaten dat ik er een beeldroman van aan ‘t maken ben. Benieuwd hoe lang ‘t duurt voordat men hier binnenstormt à la ME om mijn SD-kaartje ruw uit m’n camera te rukken. We houden u op de hoogte… )

Update; 0.40 minuten later. Jippie! Er zit schot in de zaak. Een kraanwagen, formaat flatgebouw, is aangerukt.

Update; 0.15 minuten later. Terwijl onsch’ waardetransportwagentje wederom langzaam maar zeker vaste grond onze z’n euh.. bandjes krijgt, springen onsch’ eigenste gemeentewerkertjes als parasieten op de plaats van delict. Om ervoor te zorgen dat dit niet weer gebeurd worden de vers gemaakte geulen als een bezetene dichtgegooid.

Missie geslaagd! De truck is nog niet eens vertrokken of nummer twee staat klaar om z’n auto te laten wegzakken. Hij zet ‘m ‘r gewoon naast…

En de mens? Hij ploegde voort..

(Geplaatst in het kader van; gut, een vrije dag. Wat doen we ermee? :-) 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *