Tante Annie

Paul de Leeuw neemt ‘r regelmatig in het ootje.

Haar naam wordt te pas en te onpas ‘gebruikt’ en staat synoniem aan Hollandse lulligheid: Tante Annie.

Ook ik heb een Tante Annie. Maar mijn Tante Annie is niet lullig. Mijn Tante Annie is ‘t liefste mens wat je je maar kan indenken.

Samen met Oom Jan woont ze al minimaal 45 jaar in hetzelfde arbeiderswoninkje in hetzelfde dorp op hetzelfde platteland. Tante Annie heeft altijd koffie klaar staan. Met een grote koek d’r bij (Ketellapper, natuurlijk). Zelfs als je je verwesterde gezicht daar alweer een tiental jaren niet hebt laten zien.

Wars van de moderne tijd. Geen rijbewijs. Geen auto. Maar wel een motorisch aangestuurd fietsje; da’s het vervoer waarmee zij dorp en land afgaan. Internet? Wasda? Weblog? Euh. “Leuk, juh.” Computers? “Moai waar, net?” “Soene we rein krije, tinkste?

En als Omke Jan één keer ‘los’ is vanwege zijn innige verhouding met een Hollandsch jenevertje is er geen houden meer aan; vertrouwde gezelligheid.

Mijn Tante Annie, een Wereldmens.


Omke Jan (Uncle John)

Een bericht gedeeld door Durque d'Essay | (@eamel) op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *