Willem’s Walhalla

  1. CURIOSA
    zeldzame dingen

Zomaar een zaterdagmiddag, ergens in de buurt van Tilburg. Een terrein, minstens zo groot als twee flinke voetbalvelden tezamen, vòl (understatement) met kunst, kitsch en alles wat daar tussen valt.

Willem ‘doet’ in brocanteinfoInfoOorspronkelijk komt het woord brocante uit het Frans en betekent letterlijk tweedehands of curiosa. Ook kan het woord brocante gekoppeld worden aan het Engelse woord broker, wat makelaar of verkopen betekend. In het Nederlands betekent brocante vaak curiosa, tweedehands en oud, maar nog niet oud genoeg om onder de noemer antiek te vallen., net als zunne broer F. en zoon P. 

In tegenstelling tot zoonlief hebben Willem en broer F. echter weinig met structuur en derhalve lijkt de curiosa ‘ogenschijnlijk’ achteloos op ‘t gigantische terrein gepleurd als ware het een vuilstortplaats.

‘Ogenschijnlijk’ want ik vermoed een duivels complot beleid. Zelden ben ik namelijk zo bevangen door zo een enorme kooplust als die middag. Klotsende oksels, knikkende knieën en ‘t zweet op m’n voorhoofd.

Niet zozeer vanwege de aard van de spullen die als fragmentarische gruzelementen verspreid leken als gevolg van een bombardement dan wel de entourage; overwoekerde steken, al dan niet authentieke gietijzeren-, houten- en gipsen beelden in half vergane houten kratten.

Of wellicht die duizenden vazen her en der verspreid, verweerde kloosterdeuren van stadionformaat, tientallen zo niet honderden nostalgische emaille straat- en reclame borden, bedolven onder een dikke laag stof, etc., etc …

Allemaal zo geposteerd zodat je bijna wel moet denken dat ‘t daar speciaal voor jou is neergelegd. Want zeg nou zelf; zo’n vullis-emmer verkoopt zichzelf toch veel beter in een overwoekerde ‘staat van zijn’ dan wanneer keurig geformeerd op vorm, kleur en grootte in een winkelrek?

Of neem nu zo’n steek; ik was er zeker voorbij gelopen als deze voormalig-actieve pispot niet en masse was geannexeerd door een bos brandnetels (au!)

En geef toe; met een beetje fantasie wandel je hier de wereld in van de Grand Souk in het Marokkaanse Tanger alwaar je, al dan niet vrijwillig, overgeleverd wordt aan je oerdriften (“Kopen! Kopen! Kopen!”).

‘t Is dat ik dankzij een ijzersterke wil, een lege portemonnee en een abstinente partner mezelf heb kunnen inhouden (ahum).

Nee. Die Willem, die is zo gek nog niet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *