Negen- en twintig euro heb ik betaald voor het afdrukken van vier fotorolletjes die ik afgelopen week ergens in een doos terugvond.

Opgewonden bracht ik ze naar de –inmiddels ter ziele zijnde– fotowinkel, met in het achterhoofd het idee dat deze rolletjes minstens twintig jaar oud moesten zijn en ongetwijfeld de mooiste herinneringen zouden herbergen.

Herinneringen aan 'toen alles nog goed was' of meer 'toen alles nog goed leek'. Visioenen van Friesland of van kibbutzim. Misschien wel beelden van mijn broer of andere familieleden. Mijn toenmalige werk of nóg spannender zaken.

Kortom: ik kon niet wachten…

De desillusie bleek groter dan de opwinding; half volgeschoten rolletjes van individuen waarvan ik geen idéé heb wie 't zijn en wat men aan het doen is (zie bovenste foto).

Maar ook redelijk recente testplaatjes van voornoemde, lokale audio- en fotoboer en, da's dan wel weer aardig, enkele nabeelden van 'Bestie' Raymoge hij rusten in vrede – uit de tijd dat we samen nog een cursusje Anale Analoge Fotografie deden in Delft of zo.

Kortom: major bummer (op die van Ray na, dan). Hoe waar blijkt het cliché: 'Het hebben van de zaak, is het einde van 't vermaak.'..

't Is sa en net oars.

  • Foarige
    3 dia's

    ↓
    >