Plog | Nieuwe Ramen

Toegegeven; dit berichtje is voor jou net zo interessant als gras zien groeien. Hij is dan ook meer bedoeld voor de annalen van deze site opdat ik altijd weet wanneer één en ander ook alweer plaats vond.

Zo. Nu we dat uit de wereld hebben; ik heb dus nieuwe ramen. Vier om precies te zijn. Om nòg exacter te zijn; bijna alle ramen aan de voorkant van mijn huis. Eén grote beneden en drie boven.

Destijds, toen ik het huis kocht, liet ik de definitieve schouwing van het huis aan de verkopende makelaar over. Dom met de kennis van nu want zo’n man is er natuurlijk niet voor mij maar voor de verkopende partij. Wist ik veel; ik had zelf ook wel zo’n huizenschuiver in dienst maar die had geen tijd en ik ook niet en dus was die lul van Verhagen & Hoppener wel bereid ‘even door het huis te gaan’. Even goeie vrinden, je weet tog.
Ja, ja.

Gevolg; hoewel de toestand van het huis ‘s mans goedkeuring kon wegdragen kwam ik er later achter, uiteraard was de koopakte allang getekend, dat niet alleen twee van de drie dakramen zo rot als een mispel waren maar ook bleken de ramen aan de voorkant van het huis niet smerig, dat leek zo ten tijde van mijn eerste rondgang door het huis, maar zo lek als een mandje. Wist ik veel dat zoiets kon.

Enfin. Voornoemde makelaarslul was niet bereid zijn fouten toe te geven, sterker nog; ik kon inderdaad de verkopende partij aanklagen maar dat zou geen enkele juridische grond hebben. Ik had tenslotte het huis doorlopen op onvolkomenheden en niets kunnen vinden. Dat ik dat zelf niet had gedaan maar hij, voornoemd lul, was mijn eigen fout. En dit waren natuurlijk geen verborgen gebreken want ik had ze zelf kunnen constateren.

C’est ça en la vie en zo.

Om een kort verhaal nog korter te maken; precies tien jaar na dato kon ik eindelijk wat kleingeld vrijmaken voor vervanging en was de dag daar dat Johan op de stoep stond. Weliswaar een maand later dan afgesproken maar Johan was mijn rol als klant vergeten.

Vergissen is menselijk. Ik ben vergevingsgezind en voor dat geld kon ik het niet laten en dus ging Johan los. Slechts een paar uur later was ik al blij want nieuwe ramen.
Goed verhaal, hè?

Omdat dit heugelijk feit meer verdient dan een doodsaaie tekst heb ik gemeend er goed aan te doen één en ander op beeld vast te leggen opdat we niet vergeten hoe dat er ook alweer uitzag. Uiteraard in hippe Instagramfilterkes want je gaat met je tijd mee of niet.

1

Daar was Johan. Vroeger dan verwacht want ik lag nog in bed.

2

Dit is zijn maatje. Die had ‘t koud en mocht dus zwaar tillen. Oh ja; hij wordt binnenkort vader.

3

Kijk, daar beneden is Johan. Hoe Maatje heet ben ik vergeten. Dat ie vader wordt, niet. Raar.

4

Hier  ontdoet Maatje m’n kozijnen van die prut. Dat weet ik want dat zie je op de foto.

5

Raamvervangen; zij-aanzicht. Stilleven met trap, schuurmachine en een bamboestruik.

6

Johan op de trap. Die stipjes op de ramen zijn kurkjes. Dan gaat het glas niet stuk.

7

Hoi, Johan!‘ zei ik maar hij hoorde me niet want er zat een nieuw raam in.

8

Dit is nog mijn oude raam. Die was lek en dus begon m’n kozijn te schimmelen. Net op tijd.

9

Ramen klaar. Eigenlijk had ik ze moeten wassen voor de foto maar dat was ik even vergeten.

Sis it mar:

avatar
  Subscribe  
Abonneren op