Hekje twee; hoerentoeter uit de serie Klussen met Eamel


ÉÉN.

Ik was ‘m helemaal zat, die heg.

Die stond er maar groot en vormloos te zijn en maakte -al dan niet bewust- mijn postzegeltuintje tot één grote hagenbeuk beukenhaag

Daarbij opgeteld zag ik door de heg de hondjes niet meer en dus restte mij als lord of the mansion maar één laatste redmiddel; de bijl erin (in de heg, niet in de hondjes).

Dat was makkelijker gezegd dan gedaan want de wortel ervan reikte zowat tot aan China maar gelukkig kreeg ik hulp van Ome Willem en toen was het in een poep en een scheet gedaan; wèg heg.

Vervolgens een overdaad aan graszaad op de kalende plek, beetje koeienmest en een beetje water en nu maar afwachten.

Anyhoo.


TWÉÉ.

Het doet pijn om toe te geven maar dat andere hekje was inderdaad spoeglelijk. En dus besloot ik er nieuwe hagenbeukjes beukenhaagjes tegen aan te plakken opdat dit huis een beetje de/het cachet van eertijds krijgt.

Want bij oude huizen horen oude hagenbeukjes beukenhaagjes en niet van die lelijke Buxussen en zo. Je weet tog.

Zo gezegd, zo gedaan. 

Hagenbeukjes beukenhaagjes: check.


DRIÉ.

Bleef de kwestie van de weglopende hondjes als mevrouw en ik weer eens op de buitenbank plaatsnamen om de laatste zonnestralen van de dag mee te pikken; er moest een afsluitend tuinhekje in.

Gietijzer? Mooi want klassiek maar -helaas- hekjes op Marktplaats pasten niet, waren veels te duur of werden in Lutjebroek aangeboden en dus moest ik, tegen beter weten in, er dan zelf maar één maken. Van hout, uiteraard.

Ik had nog een schuttingpaal liggen, wat verf en scharniertjes en na wat passen en meten was -ie klaar; mijn hekje. Vervolgens wat palen de grond in, beetje cement erbij voor de stabiliteit en het was toen dat ik erachter kwam dat ‘t hekje zo scheef was als een hoerentoeter.

Maar omdat ik er geen zin meer in had zou ‘t me werkelijk aan de anus oxideren wat een ander ervan vond, en dus besloot ik ter plekke dat het goed was. Kortom; hekje klaar.


VIÉR.

Helaas was ik vergeten het hoogteverschil van de tuin in mijn berekeningen mee te nemen met als resultaat dat mijn hekje niet open of dicht kon. Kut. Déjà vu werd mijn deel. 

Omdat ik geen stratenmakende connecties heb werd ik gedwongen mezelf dat in één dag bij te brengen. En verdomd; zes drie uur en heel veel aan beloofde spierpijn later lag daar een nieuw -waterpas- (!) padje en kon m’n hekje open. Hoera!

Scheef als een hoerentoeter. Maar als je je ogen dichtknijpt tot een spleetje zie je daar op een afstandje niks van. Sort of.

 

Méér

Beste Allesvergelijken.nl Willen we meer of minder bamboe in de tuin?

Wachten is niet één van mijn USPinfoInfoOok wel: USP, unique value proposition (UVP), unique buying reason (UBR), unique selling proposition of onderscheidend vermogen Een unique selling point (USP) beschrijft de unieke eigenschappen van een product of dienst. Hiermee onderscheidt een product of dienst zich van alternatieve producten of diensten in dezelfde branche.‘s. Geduld is niet aan mij besteed.

Het zal U dan ook niet verbazen dat ik al na twee dagen wachten op een zestal offertes inzake de verwijdering van een beetje bamboe uit mijn tuin al aan de computer hing om mijn ongenoegen te uiten bij de desbetreffende offerte leverancier, in dit geval ene allesvergelijken.nl

allesvergelijken.nl garandeert verzending van meervoudige offertes in één keer dus dat scheelt me minstens drie minuten in tijd want ik ben een druk baasje.

Zo gezegd, zo gedaan.

De hele rataplan ingevuld, tot aan de pincode van Mem‘s betaalpas aan toe, et voila; gaan met die banaan.

Maar nu, zoals gezegd acht- en veertig uur later; al wat er komt maar geen offerte. Van geen énkele hovenier. Géén enkele.

En dus noopte de noodzaak mij om in de virtuele pen te kruipen om mijn ongenoegen hieromtrent te moeten uiten bij allesvergelijken.nl

Hilariteit alom toen bleek dat ene meneer Henssen van allesvergelijken.nl mijn beklag sportief op waarde wist te schatten.
Dit is nl. wat ik schreef:

Groot was mijn verbazing toen ik -niet veel later- het volgende antwoord kreeg: Méér