<\/p>\n
D<\/span><\/span>okter, ik heb een probleem.<\/p>\n 't Zit namelijk zo; Mike<\/a><\/span><\/em>, zo heet het probleem, is, zoals eerder geconstateerd, dement. Hij moet nu zo rond de zeventien jaar zijn en dan schijnt dat te mogen; dementie<\/em><\/a><\/span>. Bij Mike<\/em> uit zich dat nogal vervelend. <\/p>\n U moet weten, dokter, hij had al een kwijlprobleem maar daar is men inmiddels aan gewend in Huize Eamel<\/em>. Vervelend maar gedoogd.<\/p>\n Nee, dit is anders. Dit is nasty<\/em>. Mike<\/em> heeft een eet-manie<\/em>. En dan de nadruk bij voorkeur op manie<\/em>.<\/p>\n Ik begrijp 't niet, dokter; katten horen toch minder te eten als ze ouder worden? Da's toch ook zo bij de mens? Hoe dan ook; baasje wordt er lichtelijk gestoord van. En da's een flinke understatement.<\/p>\n Kijk, dat 365-dagen-per-jaar-verhaarprobleem<\/em>, ok\u00e9, daar is nog mee te leven. Ook dat kwijlen.. soit. Het zij zo. Maar dit? Dit is e-r-g.<\/p>\n Wat ik ook doe, dokter, alles lijkt voor Mike<\/em> een aanleiding om te moeten opstaan en om\/door m'n benen te lopen. Waar ik me ook begeef, daar begeeft ook Mike<\/em> zich. Sterker nog, als baasje Mike<\/em> hoort snurken besluit -ie zomaar even adem te halen. Moet kunnen.<\/p><\/div>\n <\/p>\n Helaas. Bij de eerste haal springt 't beest op en staat er weer. Te mekkeren. Te jammeren. Te kwijlen. Nee, nee; er is m\u00e9\u00e9r.<\/span><\/p>\n Mike<\/em> heeft a-l-l-e smaken van de Bas<\/em> al gehad: Whiskas<\/em>, Felix<\/em>, Huismerk<\/em>… \u00e0lles<\/em>. Maar hij mot 't niet. Niets is goed. Brokjes, droogvoer, van die dure shit, rauwe vis. Niets. Als hij een paar happen neemt, dokter, staat -ie er weer. Net of hij vergeten is dat er al eten staat, dokter.<\/span><\/p>\n Om g\u00e9k van te worden. <\/span><\/p>\n En dan dat achtervolgen. Naar boven, naar achter, naar voor, naar de tuin, naar de keuken, naar de wc, naar de kamer… dokter: ik w-o-r-d gestoord!!!! Maar om 'm nu te laten inslapen is ook weer zowat. Hij is niet zi\u00e9k; hij is oud.<\/span><\/p>\n Nah ja, hij braakt wel eens. Drie keer per dag. In m'n bed. In de keuken. In de kamer. Maar ziek istie niet. Dat zijn haarballen<\/em>. Maar nog geen reden om 'm een spuit in z'n vacht te prakken. <\/span><\/p>\n Dus wat nu, dokter?<\/span><\/p>\n En nu we toch bezig zijn, dokter: die k\u00e0ttenbak van 'm. Die st\u00e0nk. Die puinhoop. En da's pas na 1 keutel. Ik kan er niet meer tegen… Heeft u een pilletje voor me, dokter? Tegen kattenliefde<\/em>?\"<\/span><\/p>\n <\/p>\n<\/div><\/div> UPDATE 8 MRT 2006<\/strong>: Dag, Mike<\/a><\/span>. Ik zal je missen, jongen.<\/em><\/p>\n
\n
\n