{"id":2444,"date":"2011-06-22T01:32:00","date_gmt":"2011-06-22T01:32:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/suum-cuique-tribuere"},"modified":"2021-06-22T10:52:59","modified_gmt":"2021-06-22T08:52:59","slug":"suum-cuique-tribuere","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.eamel.net\/blog\/2011\/06\/22\/suum-cuique-tribuere\/","title":{"rendered":"Suum Cuique Tribuere"},"content":{"rendered":"
\n

1.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

 <\/p>\n

Het volgende verhaaltje is fictief. Uiteraard<\/em>. 😂<\/p>\n

PROLOOG.<\/strong><\/span><\/p>\n

Z<\/span><\/strong><\/span>omaar een gevangenis in zomaar een stad, ergens in de prille jaren van dit millennium. In deze gevangenis werkt eamel<\/del> Piet<\/em>, een jongeman van rond de vijf- en dertig jaar, in de functie van systeembeheerder. Piet komt oorspronkelijk van het platteland maar heeft het best naar zijn zin in die grote stad.<\/p>\n

Hij is op dat moment nog niet zo heel lang single en heeft het daar bij tijd en wijle nog best wel eens moeilijk mee. Maar naarmate de tijd verstrijkt gaat \u2019t steeds beter met hem; Piet<\/em> smaakt al gauw de geneugten van het singlebestaan en krijgt -ongewild- de reputatie van een casanova.<\/p>\n

Noem het na\u00efef maar onze hoofdpersoon is hier niet van op de hoogte: hij heeft het naar zijn zin, lacht veel, werkt vaak en blijft verre van roddel en achterklap.<\/p>\n

Op een dag kruist zijn pad zich met die van rondborstige collega Eva<\/em>.<\/p>\n

Eva<\/em> is een lust voor het oog maar behept met een bijzonder onplezierig karakter. Ze is kil, lijkt berekenend en geeft Piet<\/em> bij voortduring een soort van unheimisch<\/em> gevoel. Piet<\/em> besluit dan ook om Eva<\/em> zover en zoveel mogelijk uit de weg te gaan.<\/p>\n

Principes hebben een beperkte houdbaarheid, naar blijkt, en zo is daar ineens zo\u2019n situatie waarin Eva<\/em> niet zo heel kil en berekenend lijkt en Piet<\/em> niet zo heel erg paranoia.<\/p><\/div>\n

\"\"<\/p>\n

Goed.<\/p>\n

Eva<\/em> is die dag vrolijk, heeft een twinkeling in haar ogen en lijkt bijzonder ontspannen.<\/p>\n

Zij heeft zichzelf vandaag de rol van matchmaker<\/em> aangemeten en vind dat Piet<\/em> 'maar eens aan de vrouw moet'. Want Karin<\/em>, Eva<\/em>\u2019s hartsvriendin en eveneens \u2018alleen\u2019, is relatiemateriaal en ongetwijfeld iets voor Piet<\/em>. Piet<\/em>, ook niet in een onaardige bui, gaat mee in haar enthousiasme en zo worden er al fluks mailadressen uitgewisseld.<\/p>\n

Enkele weken later, onze Piet<\/em> heeft inmiddels contact gehad met voornoemde Karin<\/em> en dat contact is niet goed verlopen.<\/p>\n

Eerst kort via de MSN<\/em>, daarna via de telefoon. Wat ontbreekt is chemie. Met haar lachen kan hij niet -mevrouw moet humor ontberen en zeker die van Piet-, er zijn geen raakvlakken en in Piet<\/em>\u2019s ogen lijkt Karin<\/em> net iets te hard op zoek te zijn naar \u2018die ene ware<\/em>\u2019.<\/p>\n

Dat kan, dat gebeurt ons allemaal wel eens, maar in Piet<\/em>\u2019s specifieke geval is dit op de verkeerde tijd met de verkeerde persoon. Exit Karin<\/em>.<\/p>\n

Niet veel later. Eva<\/em> is furieus. Waarom niet met haar uitgegaan? Waarom niet vaker gebeld? Gemaild? Waarom niet dit en waarom niet dat?<\/p>\n

Piet<\/em>\u2019s argumenten doen er niet toe. Eva<\/em> besluit om hier een issue van te maken want h\u00e0\u00e0r reputatie staat op het spel en dat vervolgens de komende jaren vol te houden. Piet\u2019s<\/em> reputatie daarentegen is nu geheel naar de Filistijnen<\/em> en niets lijkt daar meer verandering in te kunnen brengen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div>

<\/div>\n

\"commissie_copy1\"<\/p>\n

\n

2.<\/span><\/span><\/p>\n

\n
<\/strong><\/p>\n

HET HEDEN.<\/strong><\/span><\/p>\n

M<\/span><\/strong><\/span>instens acht jaar later.<\/p>\n

Piet<\/em> is na diverse omzwervingen werkzaam in een andere gevangenis. Hij is nu communicatie-medewerker. De jaren van die eerste werkplek lijken ver weg en Piet<\/em> denkt nog maar zelden aan die tijd.<\/p>\n

Natuurlijk valt er altijd wel wat aan te merken op zijn huidige baan maar zo op de keper beschouwd bevalt het hem en, als het goed is, hij de werkgever. Desondanks besluit hij, na drie jaar dienstverband, het eens ergens anders te proberen. Niet omdat hij het slecht heeft, integendeel, maar gewoon om te kijken of hij het nog kan. Of b\u00e9ter kan.<\/p>\n

Het toeval wil dat er in een gevangenis, iets verderop<\/a><\/span>, een communicatieadviseur wordt gevraagd. Piet besluit te schrijven en na wat dubieus mailverkeer (\u201cIk hoor niets. We zijn inmiddels drie weken later. Kunt U mij vertellen hoe de stand van zaken is?<\/em>\u201d) wordt hij uiteindelijk gebeld en uitgenodigd.<\/p>\n

De mevrouw aan de andere kant klinkt niet blij en kan niet lachen om de grapjes van Piet<\/em>. Niets aan de hand want Piet<\/em>\u2019s humor wordt niet altijd begrepen (zie 'Karin<\/em>').<\/p>\n

Enfin.<\/p>\n

De dag is genaderd. Strak in \u2019t pak, de haartjes glad, een map met benodigde papieren onder de arm en goed gehumeurd gaat Piet<\/em> onderweg. De rit blijkt langer dan verwacht. Piet<\/em> vraagt zich nog af of dit niet gaat vervelen wanneer deze reis dagelijks wordt ondernomen maar soit<\/em>\u2026 wellicht compenseert de toekomstige vreugde in het werk dit \u2018leed\u2019.<\/p>\n

Na de benodigde formaliteiten bij de ingang van de gevangenis mag -ie naar binnen. Een lieftallige, enigszins mollige dame staat hem op te wachten bij de ingang, naar later blijkt een directiesecretaresse, en zij leidt hem naar de tweede verdieping van het antieke pand. Enkele minuten later wordt hij een ruimte ingeleid waar drie mensen kantoor houden.<\/p>\n

Nog voordat Piet<\/em> een hand uit kan steken wordt hem verzocht even te wachten op de gang.<\/p>\n

\u2018Prima<\/em>\u2019, denk Piet<\/em>, en gaat zitten op een stoel naast de deur, in de gang.<\/p>\n

De secretaresse biedt hem een koffie aan en hij besluit nog even snel de vacature door te nemen. Voor het geval dat. 'Onnodig,'<\/em> denkt hij, 'want het gaat tenslotte om een zelfde functie zoals hij deze nu bekleedt, dus wat zou er mis kunnen gaan?'<\/em><\/p>\n

Nog geen minuut later, onze Piet<\/em> heeft nog maar amper zijn map opengeslagen, komt een bebrilde man uit het kantoor en vraagt hem binnen te komen. Eenmaal daar neemt de beste man plaats aan een ovaalronde tafel waarna ook de andere deelnemers bij de tafel aanschuiven.<\/p>\n

\u2018Bril\u2019 is een man van middelbare leeftijd, keurig gekleed, en heeft een gedistingeerde look. Naast hem een dame van wederom middelbare leeftijd, zo iemand die onopvallend naast je zou kunnen staan in de metro maar die je direct weer zou vergeten. De derde persoon is anders.<\/p>\n

Piet<\/em> kan haar niet thuis brengen. Zij heeft platinablond, ultrakort geknipt haar en draagt -heel opvallend- een beveiligingsuniform. \u201cEen beveiligingsmedewerker?<\/em>\u201d, vraag hij zich nog af; \u201cbij een sollicitatiegesprek? Van een communicatiemedewerker? Opmerkelijk..<\/em>\u201d<\/p>\n

Ze heeft een ongekende felheid in haar ogen en lijkt, net als die andere twee, niet te kunnen lachen. Laat staan de glimvariant. Voor Piet<\/em> goed en wel er achter is wie zij is en waarom zij hier bij zit, wordt hem gevraagd plaats te nemen.<\/p>\n

De sfeer is ijzig<\/em>. Brr…<\/p><\/div>\n

\n

\"\"<\/p>\n

Hij is nerveus, zeer tegen zijn doen want hij heeft tenslotte niets te verliezen, en deze onzekerheid wordt gevoed doordat men geen van allen kan lachen om zijn \u2018grap\u2019 dat de enige plek tegenover de inquisitiecommissie natuurlijk de stoel in het midden is (\u201cHa, ha!<\/em>\u201d) Sterker nog; men lijkt collectief<\/em> gespannen.<\/p>\n

Er volgt een voorstelronde maar die ontgaat hem volledig; wie is zij<\/em> toch?<\/p>\n

Plots zegt ze: \u201cMisschien ken je me nog. Uit die-en-die gevangenis. Ik ben Eva. Vrouw van Peter\u2026<\/em>\u201d<\/p>\n

Oh ja; Peter<\/em>. Piet<\/em> herinnert zich hem. Een onaangenaam haantje wat om wat voor duistere reden dan ook het tot teamleider van de beveiliging heeft geschopt. Eva<\/em> -echter- kan hij nog steeds niet plaatsen.<\/p>\n

De dame in het midden laat er geen gras over groeien. \u201dWaarom deze gevangenis?<\/em>\u201d, vraagt zij resoluut. \u201cWaarom de \u00f2nze?<\/em>\u201d Piet<\/em> zegt: \u201dU had een vacature en ik ben op zoek. Vandaar.<\/em>\"<\/p>\n

Ze kijkt verbaasd.<\/p>\n

Piet<\/em> vervolgt: \u201cBovendien heb ik al aangegeven in mijn brief dat  ik wel weer eens wat anders wil. Anders dan waar ik nu werk. Een andere sfeer. Ander regime.<\/em>\u201d Dit antwoord zint haar kennelijk niet. Er valt een stilte.<\/p>\n

\u201cU heeft zich niet verdiept in onze inrichting?<\/em>\u201d vraagt Eva<\/em> plots en bewaart haar professionele afstand door niet te gaan tutoyeren; \u201cHeeft u onze site bekeken? Intranet?<\/em>\u201d \u201cZijdelings<\/em>.\u201d, zegt Piet<\/em> -niet alert genoeg om te reclameren dat deze gevangenis \u00fcberhaupt geen site heeft- en vervolgt; 'Een bajes is een bajes. Ken je er \u00e9\u00e9n, ken je ze allemaal.' <\/em><\/p>\n

 \u201cU zegt dat wij \u2018boefjes achter de deur sluiten\u2019 in tegenstelling tot uw gevangenis. Dat klinkt bijzonder denigrerend. Bent u op de hoogte van de MGW? Weet u wat er zich in het gevangeniswezen afspeelt, de laatste jaren?<\/em>\u201d<\/p>\n

Piet<\/em> slaat dicht.<\/p>\n

De felheid waarmee Eva<\/em> hem het vuur aan de schenen legt overrompelt hem. Haar collega\u2019s vullen haar aan.<\/p>\n

\u201cIk kan wel zeggen bijzonder ge\u00efrriteerd te zijn door de constatering dat u enthousiasme ontbeert. Deze functie is onontgonnen gebied voor ons en wij willen dat iemand met daadkracht en kennis van zaken deze vervult.<\/em>\u201d zegt de vrouw van middelbare leeftijd, \u201cDit heb ik nog nooit meegemaakt!<\/em>\u201d<\/p>\n

Piet kan er nog n\u00e9t een \u201cMijn passie en enthousiasme blijken uit mijn werk<\/em>.\u201d en een \u201cU vraagt een communicatiemedewerker en ik ben er \u00e9\u00e9n.. <\/em>\u201d uitbrengen maar het lijkt te laat. Het kwaad is geschied; het lijkt \u2018hen\u2019 beter het gesprek te be\u00ebindigen.<\/p>\n

Piet<\/em> staat op het punt om zich uit de voeten te maken maar niet nadat hij een ieder, uit goed fatsoen maar met grote tegenzin, de hand heeft geschud. Bij Eva<\/em> blijft hij even staan. Terwijl hij haar hand pakt en haar diep in de ogen kijkt schiet het hem te binnen; Eva<\/em>! Die<\/em> Eva<\/em>!<\/p>\n

\u201cZeg.. had jij toen niet langer haar?<\/em>\u201d vraagt hij haar. \u201cJa,<\/em>\u201d zegt ze nuffig: \u201dik heb het wel eens langer gehad<\/em>.\u201d \u201cNee, dan is het me duidelijk,<\/em>\u201d zegt Piet<\/em>; \u201ddat verklaart \u00e9\u00e9n en ander.<\/em>\u201d, draait zich resoluut om en loopt zonder omkijken glimlachend naar de deur om nooit weer terug te keren.<\/p>\n

In de auto vraagt Piet<\/em> zich af wat er zich in hemelsnaam net heeft plaatsgevonden. Om vervolgens hardop te gaan lachen. Tot tranen-met-tuiten toe bewogen start hij de auto om desondanks met een voldaan gevoel huiswaarts te rijden.<\/p>\n

Hij w\u00e9l. 😂😂😂<\/p>\n

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div>

<\/div>\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":32977,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wikipediapreview_detectlinks":true,"passster_activate_protection":false,"passster_protect_child_pages":"","passster_protection_type":"password","passster_password":"","passster_passwords":"","passster_password_list":"","passster_password_lists":"","passster_activate_user_restriction":"","passster_user_restriction_type":"user-role","passster_user_restriction":"no-role","passster_activate_overwrite_defaults":"","passster_headline":"","passster_instruction":"","passster_placeholder":"","passster_button":"","passster_id":"","passster_activate_misc_settings":"","passster_redirect_url":"","passster_hide":"no","passster_area_shortcode":"","ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[1636,865,38,9,40,52,85,907,101,42],"tags":[1621,1112,2727,3069,3610,3612,1119,1641,1130,3611,1141,1144,1147,3609,1152,1160,1162],"class_list":["post-2444","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-1636","category-bizar","category-famkes","category-humor","category-meaculpa","category-Mooi-kudt","category-op-stap","category-sfeer-en-sa","category-wier-bard","category-zucht","tag-1621","tag-bizar","tag-communicatie","tag-communicatiemedewerker","tag-esther","tag-eva","tag-famkes","tag-gevangenis","tag-humor","tag-karin","tag-meaculpa","tag-mooi-kudt","tag-op-stap","tag-pi-breda","tag-sfeer-en-sa","tag-wier-bard","tag-zucht"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2444","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2444"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2444\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/32977"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2444"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2444"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2444"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}