{"id":37452,"date":"2016-11-11T12:03:35","date_gmt":"2016-11-11T11:03:35","guid":{"rendered":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/?p=37452"},"modified":"2024-11-12T09:04:03","modified_gmt":"2024-11-12T08:04:03","slug":"nijsgjirrich-nei-15-heech","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.eamel.net\/blog\/2016\/11\/11\/nijsgjirrich-nei-15-heech\/","title":{"rendered":"Nijsgjirrich nei 15 heech"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

\"\"A<\/span>l sinds Broer<\/em> er tegenover kwam te wonen<\/a><\/span>, inmiddels meer dan twintig jaar geleden, intrigeert het me mateloos; het keukenkastdeurtje van de overbuurman dat altijd open staat.<\/p>\n

Sterker nog; irritatie is misschien meer op z'n plek. 'Doe dat kastje nou eens dicht!'<\/em> wil ik roepen naar de bewoner als ik weer eens op Broer<\/em>'s balkon sta te contempleren<\/em>. Maar er is geen bewoner. Het huis staat altijd leeg.
\nZo lijkt het.<\/p>\n

Enfin.<\/p>\n

Ik wist al vrij snel dat 't huis niet gebruikt werd zoals oorspronkelijk de bedoeling was; het is nl. Sjoerd de Vries'<\/em> atelier.<\/p>\n

Voor wie 'm niet kent; Sjoerd<\/em><\/a><\/span> is van 1941 en daarnaast een bijzonder getalenteerde schilder, beeldend kunstenaar en graficus en geboren en getogen in Oudehaske<\/em>, een dorpje dicht tegen Heerenveen<\/em>. +<\/a><\/strong><\/span><\/p>\n

Dat alles wist ik niet. Wat ik w\u00e9l wist was dat Sjoerd een merkwaardig mannetje leek, elke oudere Heerenvener<\/em> weet waar ik 't over heb als je 'm weer eens op z'n vouwfietsje over straat ziet karren, in z'n lange jas en op z'n hoofd die onmiskenbare, zwart vilten hoed.<\/p>\n

Het kan zijn dat ik iets bevooroordeeld was; mijn oudste broer Tsjeard<\/em>, Rust In Vrede<\/em><\/span><\/a>, had nog wel eens een aanvaring met Sjoerd<\/em>, als men elkaar tegenkwam in de stationsrestauratie<\/span><\/a>, al dan niet in een benevelde toestand.<\/p>\n

Hoe het ook zij; ik dacht er het mijne van, van Sjoerd <\/em>en dat eigenaardige, ietwat scheve keukenkastdeurtje, wat altijd open staat.<\/div>\n

\n

\"\"<\/p>\n

\"\"A<\/span>l s\u00fbnt Broer<\/em> der tsjin oer kaam te wenjen<\/a><\/span>, \u00fbnderwilens mear as tweintich jier lyn, yntrigearet it my geweldich; it keukenkastdoarke fan de oerbuorman dat altyd iepen stiet.<\/span><\/p>\n

Sterker noch; argewaasje is miskien mear op syn plak. 'Doch dat kastje no ris ticht!'<\/em> wol ik nei de bewenner roppe as ik wer ris op Broer's<\/em> balkon stean te kontemplearjen<\/em>. Mar der is gjin bewenner. It h\u00fbs stiet altyd leech. Sa liket it.<\/span><\/p>\n

No ja.<\/span><\/p>\n

Ik hie al ridlik gau troch dat 't<\/em> h\u00fbs net br\u00fbkt waard, sa 't eartiids de bedoeling wie; it is nl. Sjoerd de Vries'<\/em> atelier.<\/span><\/p>\n

Foar wa \u2018<\/em>m net kin; Sjoerd<\/em><\/a><\/span> is fan 1941 en d\u00earneist in bys\u00fbnder talintearre byldzjend keunstner, skilder, grafikus en hikke en tein yn Aldehaske<\/em>, in doarpke tichte by It Hearrenfean<\/em>. +<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

Dat alles wist ik net. <\/span><\/p>\n

Wat ik wol wist wie dat Sjoerd in nuver mantsje like, alle \u00e2ldere Feansters<\/em> wit w\u00ear '<\/em>t ik oer ha, ast 'm wer ris op syn optearfytske oer strjitte karjen sjoschst, yn syn lange swarte jas en op ' e holle dy ' t \u00fbnmiskenbere swart filten houd.<\/span><\/p>\n

It kin w\u00eaze dat ik wat befoaroardield wie; myn \u00e2ldste broer Tsjeard<\/em>, R\u00east Yn Frede<\/em><\/a><\/span>, hie noch wol ris in oanfarring mei Sjoerd<\/em>, as men inoar tsjinkaam yn de stationsrestauraasje<\/em><\/span><\/a>, al dan net yn in beskonken tast\u00e2n.<\/span><\/p>\n

Hoe ' t ek w\u00eaze mei; ik f\u00fbn der wat fan, fan Sjoerd <\/em>en dat nuvere, wat skeane keukenkastdoarke, wat altyd iepen stiet.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div>

<\/div>\n
\n