{"id":71229,"date":"2021-02-24T13:43:41","date_gmt":"2021-02-24T12:43:41","guid":{"rendered":"https:\/\/www.eamel.net\/blog\/?p=71229"},"modified":"2024-11-17T01:28:36","modified_gmt":"2024-11-17T00:28:36","slug":"samenlevingscontrast","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.eamel.net\/blog\/2021\/02\/24\/samenlevingscontrast\/","title":{"rendered":"Samenlevingscontrast"},"content":{"rendered":"

 <\/p>\n

H<\/span><\/span>et leek die morgen allemaal nog zo eenvoudig. Vanwege een juridisch vraagstuk werd ons opgedragen<\/del> gevraagd om, als nieuwbakken oud-samenwonenden, een samenlevingscontract op te stellen, opdat een en ander geregeld zou zijn in geval van eventuele toekomstige calamiteiten.<\/strong><\/p>\n

Hup, HEMA<\/em>-linkje aangeklikkerd<\/a><\/span> wegens goedkoop, contractje ingevuld en nog geen week later een berichtje in de virtuele bus, of wij ten kantore wilden verschijnen bij een notaris naar keuze, ter 'vaststelling' en dergelijke.<\/p>\n

We mochten kiezen uit Capelle a\/d IJssel<\/em> of Breda<\/em> en natuurlijk werd het the latter<\/em>, want Capelle, <\/em>daar wil je dood nog niet gevonden worden en Breda<\/em> is lievvvv<\/em>.<\/p>\n

Toen de dag daar was, ik weet het nog goed want het was gister, waren we in de veronderstelling dat een en ander binnen anderhalf uur in kannen en kruiken zou zijn, maar zoals een ongeschreven Wet van Bartholomeus<\/em> voorschrijft, gaat niets binnen dit gezin ooit zoals het gepland is.<\/p>\n

Enfin. Mevrouw stond erop haar Beemert<\/em> (BMW, RED.) te gebruiken daar mijn fysieke toestand lange afstanden achter het stuur nauwelijks meer toelaat, en daarnaast heeft zij de broek aan.<\/p>\n

Hoewel alle alarmbellen al bij het starten alhier op rood hadden moeten slaan, het ding wilde in eerste niet starten, alsnog onderweg naar Brabant<\/em>. Maar goed; niks aan het handje, lekker weer en een goed humeur.<\/span><\/p><\/div>\n

\n

 <\/p>\n

Dat goede humeur werd al gauw op de proef gesteld toen bleek dat voornoemd statusblik, na het notarisbezoek, geen \u00e8nkele intentie had om nog in beweging te komen. Sterker nog; het pruttelde nog wat na en toen was het basta<\/em>. Midden in een Bredase<\/em> woonwijk. So far for Deutsche Gr\u00fcndlichkeit<\/em>.<\/p>\n

Het duurde gelukkig niet heel lang voordat een ANWB<\/em>-jongeman met zunne<\/em> gele busje de wijk in kwam rijden en al gauw tot de conclusie kwam dat de brandstofpomp naar de Filistijnen<\/em> was. Scheisse<\/em>. Er zat niets anders op dan een bergingsauto te laten komen en het geheel naar de garage te laten transporteren.<\/p>\n

We waren al gewaarschuwd door ANWB<\/em>-meneer \u00e9\u00e9n<\/em> dat ANWB<\/em>-meneer twee<\/em> slechts \u00e9\u00e9n iemand mee mocht nemen -want corona<\/em>– en dus kwam het erop neer dat ik \u00f3f met de taxi \u00f3f lopend naar huis moest. De taxi kostte \u20ac65 (!) en lopend mijn leven, maar gelukkig was daar ineens Reddende Engel Mo<\/em>, goede vriendin \u00e9n vermeend lekker ding <\/del>sympathiek, om ons op te halen. Hoera!<\/em><\/p>\n

Goed. Wat hebben wij hiervan geleerd? <\/p>\n