<\/p>\n
I<\/span><\/strong><\/span>k ben hier<\/a><\/span> een paar jaar geleden komen wonen, vanuit het 'verre' Friesland<\/a><\/span><\/em>. Gedragen op de Vleugels der Liefde<\/em>. Helaas bleken de vleugels van papier-mach\u00e9 en niet bestand tegen de Winden des Levens<\/em>.<\/p>\n Maar ik bl\u00e9\u00e9f.<\/p>\n Voordeel was dat m'n leven uiteindelijk die vorm kreeg die ik altijd voor ogen had: andere omgeving, ander werk, andere mentaliteit, ander mensen. Voordelen bleken uiteindelijk ook de nadelen: andere omgeving, ander werk, andere mentaliteit, ander mensen.<\/p>\n Met name de laatste categorie wilde mij nog wel eens opbreken. Want niet alleen heb ik destijds, met mijn komst, haar<\/em><\/a><\/span> geadopteerd. Nee, ook haar vriendenkring. En zij gelukkig mij. <\/p>\n En hoewel de liefde voor haar inmiddels gedegradeerd is tot vriendschap, is de vriendenkring hier redelijk ongeschonden uitgekomen. We zien elkaar regelmatig. <\/p>\n Echter.<\/p>\n Vanavond. Ik moest naar de benzinepomp. Voordat ik ooit stop, rook ik nog even stevig door en daar is tabak voor nodig. Ik pak m'n fiets en zet mezelf in beweging.<\/p>\n Nu wil het feit dat ik midden in 't deurp<\/em> woon en de kortste weg langs overvolle terrassen loopt. En ik zag lachende mensen<\/em>. Clubjes vrienden<\/em>. Jong en oud. Borreltje, biertje, fris. En ongedwongen gezelligheid.<\/p><\/div>\n <\/p>\n En ik bedacht me; dat wil ik \u00f3\u00f3k.<\/p>\n H\u00e9b<\/em> ik ook altijd gehad. Maar dat was daar; in Heerenveen<\/a><\/span>. In dat verre Friesland<\/em>. Maar niet hier<\/em>.<\/p>\n Helaas bevind ik me in een leeftijdscategorie waar de mens -volgens de algeheel geldende norm- zichzelf tot de hoeksteen van de samenleving Nachtenlang chillen<\/em> is uit den boze: de ouderlijke plichten en verantwoordelijk heden roepen.<\/p>\n O, ik heb wel single<\/em> vrienden hoor.. no problemo<\/em> (\u2020<\/a><\/span>). Maar helaas, men<\/a><\/span> woont allen in De Grote Stad<\/em>. Hier minimaal een drie kwartier vandaan. Met de auto dus noodgedwongen de Bob<\/em>.<\/p>\n Ik ben geen kroegloper, hoewel ik kroegen w\u00e9l kan waarderen. Maar dan moet er ook een kroeg Eamel-waardig<\/em> zijn. En daar schort 't hier nogal aan, in dit deurp<\/em>.<\/p>\n Ook al geen sportmens; dus teamsporten word ik niet warm of koud van.<\/p>\n En om nu alleen op een terras te gaan zitten.. dacht 't ff niet, Piet..<\/p>\n Kortom. Jong, single, incredible handsome<\/em> en toch even zelfmeelij: is er een remedie tegen een sociaal vacu\u00fcm<\/em>?<\/p>\n Of zou een klooster een afdoend middel zijn?<\/p>\n Goed. Wie gaat er morgen mee naar 't strand? 😄<\/p>\n <\/p>\n<\/div><\/div>\nmoet<\/del> mag rekenen: het gezin. Ofwel: spontaan een terras opzoeken zit er niet in.<\/p>\n