[Kategorie: I ambtenaar | Datum/tiid: 30 09 09 - 10:58]

Wat een spreker is die man

Ooit, ergens in mijn middelbare schooltijd, moest ik geheel onverwachts iets voordragen voor de klas. De desbetreffende leerkracht, een of andere duitse kenau die 't standaard op mij had voorzien, vond 't nodig mijn angst-tot-spreken-in-het-openbaar uit te buiten en dertigplus leerlingen een gegarandeerd komische ochtend te bezorgen. Geen idee meer wat ik daar moest vertellen, ik vermoed een geheugenblokkade, maar alles wat ik me herinner van die situatie is dat ik kennelijk vijf minuten heb staan stamelen, rood aanlopen, spontane Parkinson en een collectief gedragen hilariteit. Sindsdien kun je spreken van een trauma; ik vermijd situaties waar groepsvorming-van-meer-dan-drie-personen aan de orde is. Creatief als ik ben is me dit tot op de dag van vandaag prima gelukt.

Of eigenlijk tot afgelopen zondag... 

Uw eamel, communicatiemedewerker in een jeugdinrichting, had de schone taak op zich genomen om, samen met een team van vrijwilligers, een soort van familie-open-dag te organiseren; collega's werden uitgenodigd om nieuwsgierige familieleden eens de binnenkant van een jeugdgevangenis te laten zien. Beveiliging geregeld evenals de catering. Routes bepaald, sportzaal ingericht, geluid; check. So far, so good.

"Zeg, als jij straks het welkomstwoordje doet, wil je dan even zeggen dat men ... ?" Euh. Wacht even. Time-out. Het welkomstwoord doen? Ik? Welnee! De baas zou immers regelen dat een afdelingshoofd of groepsleider of .. , of .. "Nee, nee... de baas heeft gezegd dat jij als communicatiemedewerker dat soort zaken hoort te doen. Dus als jij straks het woord voert, wil je dan zeggen dat ... ?" Ik paniekte. Begon hevig te transpireren. Defcon One. Was maar zo'n stap verwijderd van weglopen. Naar huis. Onder een deken. Weg! En ik zag mezelf weer voor die klas staan...

Echter, naarmate het Uur U naderde won de rede het van de paniek. "Een echte eamel loopt niet weg. Kom op, zeg. Een schop onder je hol moet je hebben! Je bent toch geen watje? Hoe geloofwaardig ben je als communicatiemedewerker als je niet eens een groepje mensen te woord kunt staan? Nou?" En zo kon het zomaar gebeuren dat ik daar, bloednerveus, stamelend en badend in het zweet het woord stond te doen ten overstaan van twee keer honderdvijf-en-twintig man (+ m'n trotse ouders).
Een overwinning op mezelf...

En de baas? Tja ...


[Kategorie: Frjemd | Datum/tiid: 12 09 09 - 10:52]

Anna's badkuip

Raar.

Gisteravond. Op mijn werk. Ik ben als laatste aanwezig. Ik sta op 't punt om naar huis te gaan en ruim derhalve de teringzooi rommel op, doe m'n kasten op slot en wil mijn pc's afsluiten. De laatste, de netwerkpc, laat echter een laatste mail binnenkomen. Ik vraag me af wie me op dat tijdstip nog wat te melden heeft en klik 'm open.

Al wat 't bericht laat zien is een bijlage. Met een rare naam: IMG_3774.ctxjpg. Ctxjpg? Da's een extensie die ik nog niet kende. Evenals de afzender, ene Anna H. Ze werkt kennelijk ook bij justitie en wel in locatie Veenhuizen. Nooit van gehoord. Anna H. heeft niet de moeite genomen er een begeleidende tekst bij te typen. Blanco.

Anyway; bestand opgeslagen en de extensie aangepast. Ctxjpg wordt jpg. En de jpg wordt... een badkuip.

Dank je wel, Anna. Nu heb je me opgezadeld met allerlei vragen. Wie ben je? Wat wil je zeggen? Is 't een hint? Of minder exotisch; niet voor mij bedoeld?

Ik heb haar geantwoord: "Hoi, Anna. Zijn wij nu al zo intiem dat we elkaar badkuipen gaan mailen? Groetjes, E." Ben benieuwd...


[Kategorie: Famylje | Datum/tiid: 05 09 09 - 12:55]

Zomaar een zaterdagochtend

ta troch de bocht
(click pic 4 big)

Broer II door de Beijerlandsche bocht...

broer in beijerland
(click pic 4 big)


[Kategorie: Frjemd | Datum/tiid: 02 09 09 - 11:00]

80%

Wat geef je iemand op d'r verjaardag als diegene zegt jou maar voor 80% lief te vinden?

Dilemma's, dilemma's ... :-)


Free counter and web stats