[Kategorie: oh, jubel | Datum/tiid: 28 01 11 - 17:18]

Bovenop het nieuws!

Jawel; een heuse brand -zomaar- in ons dorp! Dat schreeuwt om een stérk staaltje burgerjournalistiek al zeg ik het zelf!

Opgewonden begaf ik me richting de plek des onheils. In de wetenschap dat de backdraft, waar zovele moedige brandweermannen en -vrouwen het leven door lieten, ook het mijne kon ontnemen. Desondanks ben ik van mening dat de hardwerkende burger, waarop de pijlers van deze maatschappij zijn gebouwd, récht heeft op informatie en dat wij -de journalist- de nederige taak hebben dat te leveren, tegen elke prijs.

En dus joeg ik mijn auto door de menigte om uiteindelijk tegen een halfhoge stoeprand tot stilstand te komen. Dubbelgeparkeerd maar dat gaf niks -het doel heiligt tenslotte de middelen ("Take no prisoners!")-, bevond ik midden in het Voorportaal van de Hel. Ik legde mijn camera aan en schoot. Het was alsof het een eigen leven begon te leiden; foto's volgenden elkaar in rap tempo op als ware het lege hulzen tijdens een hevig, afghanistanistisch mitrailleursalvo.

De lokale Hermandad trachtte mij nog te belemmeren in mijn functioneren door het vormen van een massief cordon echter, aalglad als ik was, wurmde ik mezelf tussen enkele benen door om zo de arm der wet een hak te zetten. De vlammen joegen inmiddels door het dak, dikke zwarte rookpluimen gaven het geheel iets surrëels.

Mijn adem stokte in mijn keel toen ik de bewoner ontwaarde die hysterisch aan de dakgoot hing. Ik moest iets doen maar kon onmogelijk mijn plicht verzaken; het vastleggen van het verschrikkelijke beeld wat zich op mijn netvlies ontvouwde. Mijn ticket to fame opgeven? Jamais!

Brandmeester! Met bezwete, bloeddoorlopen gezichten verlieten deze moedige brandweermannen en vrouwen gearmd de scène de crime waar nu niet veel meer van over was dan een rokend hoopje hout, glas en zwartgeblakerde muren. De tragiek viel van de gezichten af te lezen; déze strijd had men verloren. Dikke tranen biggelden over die beroette wangen. Zij hadden gefaald. Dit was hún tragiek, hún Waterloo... 

Ik vertrok. Kon er niet meer tegen. Thuisgekomen barstte ik in huilen uit. Het Verdriet. Maar ook van vreugde en voldoening want ik was dankbaar, DANKBAAR voor het feit dat ik dit mag doen voor jou, jou én jou!

[clickpic4big]

bovenop het nieuws!

Meer -->

[Kategorie: Euh | Datum/tiid: 25 01 11 - 08:43]

Verrotte stil hier...


[Kategorie: Just a thought | Datum/tiid: 17 01 11 - 18:30]

Blauwe maandag

*Gejat van ene N. van Dam

[Kategorie: Argh | Datum/tiid: 10 01 11 - 08:38]

D-Day

ex` trac - tie
[-sie]
(«Latijn)
de -woord (vrouwelijk)
extracties

Later meer. Naar ik hoop.


[Kategorie: non-sense | Datum/tiid: 03 01 11 - 22:04]

Dit staat volgens mij al minstens acht jaar

op mijn pc.

En al wat ik denk is: w-a-a-r-o-m?


*En nee, Her Anus; het is niet iets gay-ish. Ga weg met je projectiegedrag.. (_*_)


[Kategorie: Melancholie | Datum/tiid: 01 01 11 - 12:14]

Aldjiersjoun 2010 | beskieden mar noflik

Aldjiersjoun 2010. Net sa spektakulair as dat wie yn it foarige jier mar dizze keer foarol noflik en beskieden. De alden oer de flier, krekt as de freondinne en ûs broer. Beskieden mei iten (fleis op sa 'n hiete, izeren plaat; tige noflik), een filmpke (Avatar) op 'e muorre, ûs deit en mem oan 't slokje en it feestje achterof. De neibylden binne net hielendal je-fan-het mar ik wie de trijepoat forjitten en it wie nogal tsjuster. Aldjiersjoun 2010 wie gewoan noflik. En sa is 't mar krekt.

Wa dat ik ofronne nacht nog forjitten bin: wij fan eamel & eamel winskje jo tige folle Lok en Seine yn twatûzen alve!

[clickpic4big]

âld en nij mei de âlden


[Kategorie: Fotos | Datum/tiid: 01 01 11 - 01:15]

eamel.net in beeld | 2010

Buying a Nikon doesn't make you a photographer.  It makes you a Nikon owner.  ~Author Unknown*

[clickpic4big]

beeldenstorm 2010

*Die slaat werkelijk helemaal nergens op in deze context maar kwam 'm tegen en vond 'm hilarisch :-D


Free counter and web stats