Jo besjogge no de kategory 2012

Eamel's Jaaroverzicht 2012 En dat was 2012. Next!

Troch Posted on 0 reaksjes 83 x besjoen

quote

Zelfreflectie; ook een eamel ontkomt er niet aan. Hoewel ik niet zo van het terug- en vooruitblikken ben is 't misschien wel even aardig om te kijken wat er van die goede voornemens van vorig jaar terecht gekomen is. Ik bedoel; jij bent hier en ik ook, dus euh.

  • Wat betreft dat 'vereenvoudig je leven', ik denk dat je wel voorzichtig kan stellen dat dàt is gelukt. Waar een Crimi-Clown, een burn-out, stroperige gemeente-ambtenaren en een bevallige psychologe hebben geleid tot een jaar van onvrijwillig thuiszitten (vrij te interpreteren naar aangenaam sabbatical).

  • Datzelfde geldt voor 'blijf jezelf'. Dat deed ik en zal ik altijd doen. Gevolg is wel dat ik mezelf altijd in de weg zal staan als het gaat om die Eeuwige Roem en het doen van compromissen naar vrienden, relatie's en opdrachtgeverts. De onderbroeken knellen nog steeds, overigens.

  • 'Focus op je eigen geluk'. Braakadvies van eigen hand met een kern van waarheid. Ook deels gelukt. Met name omdat ik er zelf bij was. Nog veel werk te doen.

  • Wat betreft die financiën; dat beschouw ik als een avontuur. Ik ben gek op avonturen. Zo wil ik ook James Bond zijn. En Indiana Jones.

  • Knopen doorhakken bleek een last-minute klus. Gevolgen zullen we het komende jaar zien. Flinke gevolgen. Zie onder.

  • Doelen stellen is nog steeds niet mijn sterkste punt. Moet ik aan werken. En voetballen is stom. En zij van @mariannezw ook.

  • Geloofwaardigheid. Tja.

  • Projecten oppakken. Geen idee wat ik daarmee voor ogen had. Maar klinkt leuk.

Enfin. Het was dus een jaar wat het vooral van de details moest hebben. Nee, dan 2013. Nu al, ik gaf het hierboven al aan, leef ik in de wetenschap dat er in ieder geval twee, drie gebeurtenissen zullen plaatsvinden die mijn leven volledig op z'n kop gaan zetten. Voor wat betreft het hoe- en waarom zal ik je in het hier en nu nog niet mee vervelen. Wellicht later.

In dit jubileumjaar zal ongetwijfeld de vraag voorbij komen of dit blogje in z'n huidige vorm nog bestaansrecht heeft nu het concurrentie heeft van social media zoals dat vermaledijde Facebook en -in mindere mate-  Twitter.

Tot die tijd laat ik je achter met wederom een volkomen nutteloos overzicht van alle media zoals ik deze in het afgelopen jaar zelf gemaakt heb dan wel gejat maar eigenhandige bewerkt. Ik wens u en de uwen een genoeglijk uiteinde en een bijzonder aangenaam 2013.

[opklikken is groot. let wel; 5 Mb.]

overzicht2012_1024

Niertje, Oh, Niertje

Je was me er eendje

Dààr zit het. Half verscholen onder een struik. Een hartstochtelijk miepende donsfoetus.

Uit het feit dat er een slap pootje uit hangt diagnosticeer ik ter plekke 'dat het wel gebroken moet zijn'. Dat de eend gewoon oververmoeid is komt niet bij mij op; ik heb er tenslotte niet voor geleerd.

Nadat ik de honden aan een boom heb gehangen -die wil je niet in je buurt als pasgeborene- besluit ik het pulletje bij de hoorns te vatten. Dat valt niet mee. Hysterisch krijsend vlucht het kreng de struiken in.  

God.
Even denk ik er beter aan te doen de natuur haar gang te laten gaan, ik ben tenslotte God niet en derhalve niet gekwalificeerd te beschikken over Leven & Dood, maar besef me dat ook ik deel uitmaak van die natuur en dus breng ik het Heb Uw Naaste Lief-principe in de praktijk. Ik gris haar uit de struik en neem 'r mee naar huis.

Tóch nog religie.

Ergens.

Enfin.

Onderweg komen we een Muskusfamilie tegen. Pa Muskus is tegen ongewenste adoptie en doet een Tony Montana.

We maken dat we weg komen.

Smakelijke niertjes.Inmiddels laat Facebook van zich horen, opwindende gebeurtenissen als deze deel je natuurlijk gelijk met de rest van de wereld, en al gauw komt de eerste suggestie binnen;

"Al is het zonde om z'n smakelijke niertjes onbenut te laten natuurlijk"

Hoewel verleidelijk, ik ben geen fan van orgaanvlees maar wél van mening dat je àlles een keer geprobeerd moet hebben, lijkt het me toch beter het piepende pluche een kans te geven. Dat doen zwarte kraalogen met je.

Wat nou doos?
Eenmaal thuis krijgt Niertje (want zo heet ze nu) een doos met een deken, een fles heet water daaronder (eamel's variant op een ku-ns-tmoe-der) en een warme lamp erboven. Het maakt allemaal geen indruk; Niertje schijt de hele boel onder, gaat in d'r waterbak staan om deze vervolgens om te schoppen, zit overal behàlve onder de lamp en vooral; Niertje wil uit de doos. 

Samen.
Vanaf dat moment zijn we samen. Ze heeft haar plek gevonden onder mijn overhemd waar ze verwonderd de wereld aanschouwd. We kijken tv, we hangen aan de pc, zij slobbert eendenkroos en ik mensenwhiskey. We zetten koffie samen, gaan gezamenlijk naar de plee. Gaan in bad*. Samen. We zijn gelukkig met z'n twee. 

Onthechting.
Mevrouw komt thuis en zegt; "Heb je de dierambulance al gebeld? De vogelopvang? Je gaat je eraan hechten, hoor!" Ik negeer het. Wil het niet horen. Hechten? Ha ha, echt niet. Ben geen mietje.

Echt wél dus. Hechten. Gehecht.

Afscheid.
De volgende dag. Ik kijk in de doos, Niertje kijkt omhoog. ("Til me op?") Heel anders dan de dag ervoor. De hysterie heeft plaats gemaakt voor gewenning. Hérkenning. Wij begrijpen elkaar. 

Realisme en drie katten dwingen me de vogelopvang te bellen. Het doet pijn. Maar de mevrouw aan de telefoon verzekert me dat Niertje bij soortgenoten zal worden geplaatst en nee, ik hoef me geen zorgen te maken dat haar nek wordt omgedraaid. Inderdaad; dat gebeurt incidenteel maar niet bij hun. Een bemoedigende gedachte. Ik geloof er niks van. 

We stellen uit. We ontbijten samen en douchen nog een keer. We kijken tv, zij op mijn ondergescheten overhemd, ik op de bank. Ze wast haar minimale vleugeltjes en ik bijt nog maar eens een nagel weg.

11.00 uur. We moeten gaan. Het is tijd.

Partir, c'est …
De TomTom heeft, net als menig Rotterdammer, moeite met dit deel van de stad en stuurt ons alle kanten op. Het Afrikaanderplein laat zich niet vinden, het regent en we slaan voor de vijfde keer rechtsaf.

Een volkse postbode biedt uitkomst: "Vvvogelopvong? Oooh, je bedoel Karel! Tweej keer môjuh rechts en dôt oanhauwe!" Niertje observeert, ik stuur met één hand. 

Het regent nog harder als we aankomen. De deuren zijn op slot (omen?). Niertje kijkt me aan, onderuit mijn overhemd. Alsof ik bij het Ikazia heb aangebeld staan daar ineens twee serieuskijkende dierenartsen in angstaanjagende schorten en dito mondkapjes; "U komt wat brengen?"

We schrikken ervan.

Het 'wat' in die vraag stelt me niet gerust, Niertje is geen 'wat' maar een 'zij', en dus leg ik hen het verhaal nog maar een keertje uit. "Is ze ziek?" vraagt de man. "Nee," zeg ik; "niet ziek en niks mee aan de hand. Ze heeft het naar de z.. " "Geeft u maar." zegt de vrouw en grist Niertje pardoes onder mijn overhemd vandaan.

Niertjes lot in andermans handen.

Ons scheiden gaat niet zonder slag of stoot. Alsof ze in de gaten heeft wat haar te wachten staat, ontsnapt ze aan de ferme greep en fladdert al piepend de steriele ruimte door. Ik bedank en vertrek. Afscheid nemen is niet een unique selling point van mij.

Epiloog.
Ik kom thuis en overzie de chaos. Vogelpoep en wit brood door het hele huis. Een lege doos, een stretcher en badkuip met opgedroogd kroos. Ik pak de stofzuiger en doe wat ik moet doen. Zo gaan die dingen.

Gelukkig hebben we de foto's nog.


“Don't cry because it's over.
 Smile because it happened.”
 
  – Dr. Seuss 


UPDATE: Meer eendjes en nóg meer eendjes!

Dirkjan! uit de vloei

Tong van Lucifer

Aus der Reihe 'A6 Kunsdt'

Troch Posted on 1 reaksje 192 x besjoen

De Tong van Lucifer is godslastering en daarom moet het kunstwerk voorgoed verdwijnen van de Knardijk. Dat vindt de Flevolandse SGP. 😂😂😂 [bron | spiegeltje]

Aus der Reihe A6 Kunsdt vandaag: De Tong van Lucifer

Na Het Boothuis, #jndkgrf en Het Ketelhuis was ik afgelopen weekend eindelijk in de gelegenheid om weer eens een A6-monument vast te leggen op mijn gevoelige plaat. Want tradities moet je in ere houden, nietwaar?

Wat mij betreft hoeven de gristenen zich overigens geen zorgen te maken; afhankelijk van de invalshoek lijkt deze koperen ploert meer op een overmaatse buttplug dan op een satanische tong. Maar da's natuurlijk vanuit een atheïstisch, geperverteerd perspectief.

Vooropgesteld; ik heb geen verstand van Kunst en bedien mezelf dan ook van het motto; Is het mooi, dan is het Kunst. Is dat het niet, dan is 't weggegooid geld. Diepzinnige, ongetwijfeld marktprijsverhogende theorieën zijn niet aan mij besteed.


Ontdek je Middelburg

Op stap mei it frommeske

Troch Posted on 4 reaksjes 102 x besjoen

Gaan wij morgen naar Middelburg?' vraagt ze. "Oké." zeg ik. 

We liggen onderuitgezakt een film te kijken en haar boeit 't niet. Terwijl James Bond op het punt staat die Goddelijke Camille Montes uit te wonen legt mijn eigen blondgirl nog even uit wààrom; "Ik moet verf hebben."

Héél even vraag ik mij af wat Middelburgse verf ànders maakt dan die van de lokale Gamma maar ik word afgeleid door tule wat ongetwijfeld mevrouw Montes' naakte boezem herbergt. "Oké." zeg ik nog een keer.

En zo zijn we onderweg naar Middelburg. Om verf te halen ("Niet 'verf'; kàlkverf," zegt ze"Oh ja." mompel ik; "Kàlkverf."). Wat nu volgt is voor jou waarschijnlijk net zo spannend als een betoog over morele waarden van Kees van der Staaij tijdens een verkiezingsdebat maar één en ander dient vastgelegd te worden voor een fictief nageslacht. Zo gaat dat.

Vooropgesteld; Middelburg is mooi. Waar bijvoorbeeld in Amsterdam trapgeveltjes de boventoon voeren was men destijds in Middelburg al veel verder.

Had je als doorgewinterde Middelburger VOC'er zo'n Amsterdamse trapgevel, dan was je een sukkel. Lijstgevels daarentegen waren dé bom. Dat vonden de Moffen ook, voegden de daad bij het woord en knalden 20% van de Middelburgse binnenstad naar z'n gallemiezen. Een welstandscommissie bestond na de oorlog nog niet en dus zijn de lege plekken opgevuld met de meest afzichtelijke gebouwen.

Jammer.

Enfin.

De verf ("Kàlkverf") was al redelijk snel binnen en ons restte een wandeling door de stad.

Hoewel men zijn best heeft gedaan om een balans te vinden qua middenstand heeft ook hier de verloedering toegeslagen; de 'kleine', ambachtelijke winkelier kan de huur niet meer ophoesten en heeft er een hostile takeover plaatsgevonden door de Van Haren's, de Jack & Jones', de Miss Etam's, de Vero Moda's, de pizzeria's en de shoarmatenten van karakteristieke winkelstraten. Jammer in 't kwadraat.

↓ lees verder onder 't kaartje ↓

Om onze inmiddels zorgvuldig gecultiveerde blaren rust te gunnen maken we een rondvaart. Hoewel, 'rondvaart' is een groot woord voor een route die je twee keer bevaart in veertig minuten.

De aimabele, oudere stuurman jast geroutineerd zijn grapjes door de microfoon ("Kijk; dat huis heeft geen voordeur. Zij gaan naar binnen via die van de buren. Dan moet je geen ruzie krijgen! Ha, ha.") om zijn verhaal te vervolgen met een woonboot waar juist een voordeur teveel inzit.  

Het is voor mij de eerste rondvaart waar ik steeds moet bukken voor een te lage brug. De dame naast me neemt dat bukken erg serieus en vlijt zich voortdurend op de bodem van de boot.

Ik vermoed Groningers. Kàn niet anders.

Bij terugkomst besluiten we deze onderneming te beëindigen in 't hoogste puntje van de stad; de Lange Jan. We zijn de laatste bezoekers op een rare, tegen zichzelf pratende Vlaming na.

207 treden later blijkt Jan een tegenvaller; de bezoekersruimte is dichtgetimmerd dus geen wind door je haren, op de ramen zitten nieuwerwetse hangsloten en de rest is een ouwe teringmeuk. En de abdij zelf? Die is bezet door feuten. 'Studenten' en 'bezetten'. Figures.

Eenmaal beneden zoeken we een terras op; er zijn er genoeg.

Het wordt Cheerz. Cheerz blijkt ruk; futloze cola uit de tap en een waardeloze kaart. Als zelfs de sympathieke garςon ons aanraadt om vooral aan de overkant van het plein te gaan eten zijn we gauw vertrokken. 

Gelukkig biedt De Herberg meer perspectieven; Pintxos (spreek uit; pintsjoos). Of, zoals De Herberg aangeeft; de oer-tapas. Het kan mij niet oer genoeg zijn.

En dát was Middelburg. Een stad die zowel een Volkert van der Graaf als een Hans Laroes voortbracht… dat móet wel een bijzondere stad zijn.

↓