Jo besjogge no de kategory It’s my garden and …

Who needs hoveniers anyways?

Go home bamboe, you're drunk.

Troch Posted on 0 reaksjes 98 x besjoen


[Zoek de verschillen. Beweeg je muis over de foto’s voor een voor-na impressie]


Je zal wel denken; ‘Heb je hem weer met z’n tuin. Maak jij nou nooit iets mee, Eamel?’

 

Nou, om eerlijk te zijn; nee. Ik ben, door diverse oorzaken waarmee ik je verder niet zal vermoeien, nou eenmaal niet in de gelegenheid op vakantie te gaan of dagjes-uit en dus haal ik mijn levensvreugde o.a. uit de inhoud van mijn tuin.

Maar je hebt gelijk als je zegt dat mijn hortus je zo onderhand je neus uit komt en dus denk ik dat het beter is dat onze wegen zich hier scheiden. Geen zorgen; het ligt niet aan jou, het ligt aan mij. 😂

Zo. Nu we dat uit de weg hebben even over het volgende.

Wie ‘t hier (én op de Feestboeks) wél een beetje gevolgd heeft weet dat de levensvreugde hier qua tuin de laatste tijd nogal ver te zoeken was.

Ik werd aldus getergd werd door een vergeten bamboestruikje wat zich ongevraagd als een nazistisch totalitaire dictatuur over een nutteloos stukje achtertuin had ontfermd.

Toen bleek dat hoveniers kennelijk in dit jaargetijde in het geheel geen belang hebben bij werk (geen énkele reactie!) diende ik de spreekwoordelijke koe dan maar zélf bij de horens te vatten.

Hoewel mijn aandoening nauwelijks enige fysieke inspanning toelaat -althans; langer dan een half uur want chronische vermoeid- kan ik niet anders concluderen dat ik dat fascistoïde tyfus-onkruid (excusez le mot) er best wel netjes onder heb gekregen.

Let wel; zonder de ‘hulp’ van de Monsanto‘s, buurmannen en anderzijds geschikte apparatuur van deze wereld 👊😎

Kortom. Eindstand:

bamboe – eamel = 0-1


(Ter bewijsvoering én het feit dat ik teveel tijd heb, ben ik zo vrij geweest één en ander op beeld te zetten. Een soort van ‘opdat we niet vergeten’-Erlebnis. Je weet tog.)


2 - Voor
2 - Na


It’s my garden and … (deel zoveel)

Troch Posted on 0 reaksjes 74 x besjoen

Omdat ik even niks beters te doen had. Omdat ‘t nu nog kan.

Omdat ik zin had in fotofrutten.

Omdat ‘t misschien wel eens de laatste keer kan zijn, qua foto’s van de tuin.

Omdat ‘t ‘straks’ weer winter is.

Omdat je nooit genoeg foto’s van je tuin kan hebben.

Omdat ‘t nu nog wél mooi weer is.

Omdat een woeste tuin eigenlijk veel mooier is dan een gecultiveerde.

Omdat.

[clear-line]

In bealch fol wurk

uit de serie #klussemeidurk

Troch Posted on 7 reaksjes 76 x besjoen

Een beetje lezer van dit blog kent zo ondertussen mijn reputatie op ‘t vlak van klussen. ‘t Is niet dat ik niet wil hoor, maar ik heb er gewoonweg niet het talent en vooral geen geduld voor.

Waar ik wél talent voor heb heeft opvallend genoeg altijd meestal soms met verf te maken; óf het gaat òm óf flebbert door de winkel óf gaat onherroepelijk over de vloer.

Behangen is ook al niet mijn Unique Selling Point en àls ik een klus per ongeluk wél tot een goed einde breng volgens de gebruiksaanwijzing mag ik er niet over praten wegens ‘geheim‘.

Enfin. Om een kort verhaal nog korter te maken.

Visualiseer je dit even; een lange, smalle tuin welke in de winter angst aanjaagt wegens veel te donker, een niet-terminale maar wel vervelende ziekte die als voornaamste eigenschap heeft dat ie er voor zorgt dat je de hele dag als een zombie extreem vermoeid bent en tenslotte een uitermate scherpe aanbieding van de Action

Voila. Twee weken de teringtouwtyfus verder en zie daar; een romantisch verlicht gangpad door mijn onze Garden Of Sancuary. #blijvan #genieten

As I look out to my garden
I feel a sense of pride
It really is a lovely room
Except it is outside.

Enfin. Om dat iedereen wel vanalles kan roepen heb ik besloten één en ander op bewegend beeld vast te leggen, opdat we die teringtouwtyfus klus nooit vergeten.

In bytsje lêzer fan dit blog kent sa ûnderwilens myn reputaasje op ‘t flak fan klussen. ‘t Is net dat ik net wol hear, mar ik ha der gewoanwei net it talint en benammen gjin geduld foar.

Wêr ik wòl talint foar ha hat opfallend genôch altyd meastal soms mei ferve te meitsjen; óf it giet om óf it flebbert troch de winkel óf it giet fêst oer de flier.

Behangje is ek al net myn Unique Selling Point en às ik in kerwei per ûngemak wol oan in goed einde bring neffens de gebrûksoanwizing mei ik der net oer prate fanwege ‘geheim‘. 

Enfin. Om in koart ferhaal noch koarter te maken. Visualiseer dij dit efkes; in lange, smalle tún hokker yn de winter eangst aanjaagt fanwege fiersten te tsjuster, in nèt-terminale mar wol ferfelende sykte dy as wichtichste eigenschap hat dat ie der foar soarget datsto de hiele dei as in zombie extreem vermoeid binne en ta beslút in tige skerpe oanbieding fan de Action.

Voila. Twa wiken de teringtouwtyfus fierder en sjoch dêr; in romantysk ferljochtet gangpad troch myn ús Garden Of Sancuary. #bliidfan #genietsje

Wylst ik oer myn tún sjoch
Fiel ik in gefoel fan grutsk
It is werklik in prachtige keamer
útsein dat it bûten is.

Enfin. Omdat elkenien wol fan alles kin roppe ha ik besletten ien en oar op beweegjend byld fêst te lizzen, opdat wy dat teringtouwtyfus kerwei nea ferjitte .

feestboek

Na de break nog meer visuele ellende | Nei de skoft noch mear fisuele ellinde:

Dirkjan! uit de vloei

Winter. Klaar. It's my garden and ....

Troch Posted on 0 reaksjes 40 x besjoen

Tuin 1

Vandaag precies een week geleden, letterlijk de laatste zomerdag van 2014, overviel mij een ongekende wil dwang tot productiviteit.

Daar mijn huis zich -gelijk een Oostduits ziekenhuis in betere tijden- altijd in een spik-en-span zijnde hoedanigheid bevindt #not, restte mij niets anders dan deze eruptie van energie te botvieren op datgene wat ons dit jaar zoveel plezier heeft gebracht:

mijn tuin

En zo geschiedde.

Mevrouw en ik staken de spreekwoordelijke handen uit de mouwen, ditmaal gekleed, en ontdeden de tuin – van haar karakteristieke overbegroeiing.

Met pijn in het hart want dit oh zo groen-geschakeerde bladerdek bracht ons deze zomer koelte als het te heet was en droogte als de regen te nat werd.

Een halve dag, drie bloedblaren en heuse spierpijn later Zagen Wij Dat Het Goed Was.

Dag tuin! Tot volgend jaar!

Tuin 2

muur

schuur

Новинка! Новинка! Новинка!

GrassCam: Dashcam to the next level

Troch Posted on 0 reaksjes 134 x besjoen

In Rusland is het al een tijdje gewoon, vooral vanwege de combi Een Rus aan het stuur = bloed aan de muur, en deswege hebben de gezamenlijke verzekeringsmij’s aldaar besloten de Dashcam te introduceren als verplichte accessoire in elke Lada auto.

Wegens gebleken succes heeft men het nodig geacht dit kekke speeltje ook toe te passen in alles wat verder nog beweegt (lees; schade kan veroorzaken) zoals motoren, fietsen, kinderwagens, vrouwen en nu ook in, je gelooft ‘t niet; grasmaaiers.

Zoals het een echte early innovator betaamt leek het mij een puik idee als eerste in de Nederlanden dit kekke Grassboardcameraatje©™® -want zo heet zo’n ding- aan een test onderhevig te doen maken. Doet. Maakt doet. Te doen.

Anyway. .

Zo kon het dus zomaar gebeuren dat ik van de week het minimale grasveldje voor mijn huis nog minimaler maakte door de grasmaaier erover er door heen te jagen. Echter ditmaal voorzien van een échte dashcam welke ik bekwam door overmaking van teveel roebels naar een of andere dubieuze Russische dashcameraad.

Hoe dan ook; de resultaten vallen me niet tegen. Hoewel de kwaliteit van het beeld te wensen overlaat en ook het geluid als storend kan worden ervaren, voel ik me toch een stuk geruster nu. Want stél;  de kat van de buren is suïcidaal. Of de peuter van de buren doet verstoppertje onder de Hortensia.

Of érger: mijn grasmaaier slaat op hol. Dan heb ik maar mooi keihard bewijs in handen dat ‘t niet aan mij gelegen heeft. Njet, laat die Russen maar rollen.


In Russian → Translation on

Angry bird

Ga weg.

Troch Posted on 0 reaksjes 62 x besjoen

angrybirdVoor mijn gevoel duurt ‘t al weken maar in feite is het pas een paar dagen geleden begonnen. Misschien omdat het ineens mooi weer was en ik mezelf weer eens in een tuinstoel genesteld had.

Wat voor fundamentalistische terrorvogel ‘t is weet ik niet – ik ben niet zo thuis in flora en fauna- maar feit blijft ‘t dat sinds mijn eerste schreden in de achtertuin het geluid me niet meer los laat.

Dat vréselijke, penetrante ende monotone non-stop 24/7 ge-tsjilp!

Tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp – tsjilp …

(en zo voort)

Om gék van te worden!

Zelfs als ik het huis binnenvlucht wurmt het zich door alle openstaande ramen, deuren en kieren. Er is niets tegenop gewassen. Ik zal er mee moeten leren leven.

Op dat soort momenten mis ik Merel, mijn oude getrouwe lijster. Die kon tenminste nog melodie houden. Maar ja, zo’n beest kiest natuurlijk ook eieren voor d’r geld.

Lijster,

onze Merel

Troch Posted on 8 reaksjes 100 x besjoen

Gedicht. Voor mijn held Lijster.

Maar wat schelter in mijn ooren 
Dat soo vrolick sich laet hooren? 
‘t Is de soete klocke klanck, 
Lijsterke singt zijn hellen sanck, 
Lijsterke comt ons tuijn vereeren, 
En de klockjes spreecken leeren, 
Schaetert door de teere blaen 
Datse we’er geluydtjes slaen. 
Daer begindt hy op zijn fluydtje; 
Dat was’t! O! wat liever tuytje!


Dit is Lijster. Lijster is een Merel.

Hij heet zo omdat je een vogel natuurlijk niet Henk gaat noemen. Dat zou belachelijk zijn.

Enfin. Lijster zit al praktisch vijf weken lang, élke dag, bovenin een overmaatse conifeer in mijn achtertuin en luistert zo de buurt op met vrolijk gezang.

Als je je erin verdiept, écht in verdiept, kun je horen dat vogels zoals Lijster over een repertoire beschikken waar die Indiaan nog een puntje aan kan sabbelen.

Merels hebben dan ook geen last van falende oortjes. Sterker nog; ik durf het algehele bestaan van oren in merels te betwijfelen. Maar dat terzijde.

Lijster‘s dagelijkse repertoire begint met een eenvoudig ‘Tsjirp! Tsjirp!‘ via het al wat ingewikkelder ‘Fay-no-PEHP-lah! Fay-no-PEHP-lah!‘ om vervolgens bij het zeer complexe ‘Kor-dil-yar-ehn!, Kor-dill-er-ehn!‘ te eindigen.

Ik weet dat want ik heb teveel tijd op mijn handen en geen sociaal leven. Dan hoor je dat soort dingen.

Zoals gezegd vliegt de vogel elke dag af en aan.

Het waarom daarvan is me nog steeds onduidelijk maar het zou zo maar kunnen dat hij zo nu en dan de thuissituatie even niet aankan, het huis nest ontvlucht om even, als een echte vent, zijn ding te doen: fluiten.

Zou kunnen. Dat doen mannen.

Noem me sentimenteel maar ik voel een verbintenis met Lijster. We groeien als het ware naar elkaar toe.

Vond ik ‘t in eerste instantie bijzonder irritant, dat ge-tsjirp; nu raak ik in paniek als ‘t gemoedelijke verenballetje een welverdiende ADV dag geniet en derhalve niet op komt dagen. Dit gebeurt gelukkig maar zelden.

De laatste dagen echter ervaren wij concurrentie van enkele duiven. Van die iele. In ónze boom. Die krengen komen bij de buurman vandaan.

Lijster en ik zouden daar in theorie nog mee kunnen leven, wij hebben namelijk onze naaste liev, ware het niet dat deze twee geen wòòrd uitbrengen. 

Niets. 

Geeneens een eenvoudige roekoe. In onze optiek verdien je dan geen plek in onze conifeer.

Moraal van dit verhaal; géén. We moesten het even kwijt.

Inmiddels zingt Lijster weer zoals hij gebekt is en moet ik nog ontbijten.

Wij groeten u.

Kor-dil-yar-ehn! Kor-dill-er-ehn!”


 

↓