Jo besjogge no de kategory Sosjaal

Sloopjeugd
in een inrichting (2011)

--| Uit de archieven |--

TrochPosted on 0 Comments145 x besjoen

Wederom niet zo heel bijzonder dit bericht, komkommertijd tiert nog immer welig in Huize Eamel, en daarom een aantal foto's uit een tijd die inmiddels zo'n elf jaar achter ons ligt (rare zin maar je snapt 'm wel 😂)

Hoewel ik niet al te beste herinneringen heb aan mijn laatste leidinggevende, sterker nog; ik voel nog immer koud zweet oprispen als ik aan die engerd (linkje weggehaald. Persoonlijk worden kan altijd nog) denk, bleek de werkvloer -een jeugdinrichting- daarentegen wél bijzonder intrigerend.

Als niet geheel vrijwillig* 'communicatie-manager' (ha, ha) bestond mijn werk o.a. uit het ontvangen van officiële delegaties, het geven van rondleidingen, het organiseren van 'open dagen', en het opsturen van sleutelhangers (gevalletje schoenmakert-blijf-bij-je-leest).

Daar ik een chronische hekel heb aan situaties waar een vorm van sociale interactie gewenst is, kon ik derhalve mijn blijdschap niet op als er weer eens iets anders op mijn pad kwam alsdan handjes schudden en vriendelijk zijn tegen mensen in het algemeen.

Het kon bijvoorbeeld gebeuren dat men een beroep deed op mijn expertise mijn fotocamera wanneer een situatie daarom vroeg.

Zo ook die bewuste maandagmorgen, ergens in het jaar des Heren 2011. 

De aanleiding weet ik niet precies, ik geloof dat één van de bewoners van de 'woongroep' gevraagd was zijn PlayStation uit te zetten en zich naar z'n kamer te begeven.

*lang verhaal. Komt nog wel eens. 😅

Of er nu frustratie, een 'moeilijke jeugd' of slechts een testosterone oorzaak aan ten grondslag lag weet ik ook niet meer, ik ben geen Freud, maar feit blijft dat voornoemde jongeman het daar niet mee eens was en besloot, samen met z'n licht getinte mede-haantjes, dat de woonruimte dan maar aan een verbouwing toe was. 

Zoals de foto's laten zien hield men niet van half werk en werd werkelijk alles opnieuw maar bovenal grondig ge-re-decoreerd
Enfin, de beelden spreken voor zich.

Jongeman werd uiteindelijk een paar dagen in een isoleercel geprakt, z'n kornuiten verloren enkele privileges en de ruimte kreeg die dag alsnog z'n tweede her-herinrichting. Alles opgelost.

De reden dat ik dit alsnog online plemp is dit bericht [spiegeltje], wat mij gister onder ogen kwam, waarin wederom een vernietigend rapport over het functioneren van jeugdzorg onder gemeentelijke vleugels. 

Men stelt zich echter terecht de vraag in de brandbrief uit voornoemd stuk 'Wat is er toch aan de hand met de jeugdzorg in ons land, en komt het ooit weer goed?' en al wat mij te binnen schiet is.. NEE. Het is namelijk nooit goed gewéést. Ook in bijv. 2011, toen nog overheid, zat men al met de handen in het haar vanwege ingrijpende bezuinigingen en dientengevolge chronische onderbezetting, met onderstaande situaties als gevolg.

In mijn beperkte beleving is er maar één oplossing en dat is -terug naar de overheid- maar dan wel mét beleid. Want gemeenten? Die kunnen écht helemaal niks.

Laat staan een degelijke, humane jeugdzorg op poten zetten

[ADVERTINSJE]



I've got vaccinated!!! (1)

maar man, man.. die 'bijwerkingen' ;-(

Hoewel je dit bericht onder de noemer 'oud nieuws' zou kunnen categoriseren, ik heb gisteravond tenslotte al het halve internet kapotgespamd met het hieronder geplaatste filmpje, blijkt het ineens een soort-van relevantie te hebben gekregen door de 'bijwerkingen' die zich hedenochtend openbaarden.

Uiteraard 'bijwerkingen' met een flinke knipoog want, op een beurse arm na heb ik geen last van gehad na mijn vaccinatie tegen dat vervelende Covid-19 gebeuren; ik spreek nog steeds geen Russisch en ook geef ik geen licht in het donker.

Nee, de bijwerkingen waar ik 't hierover heb gaan met name over het feit dat de moderators van de Facebooks in India wellicht geen idee hebben wat 'humor' inhoudt, of weet men zich gewoonweg geen raad met Hollandse 'satire'.

Enfin. Eén en ander heeft kennelijk tot een 'block' geleid en heb ik me helaas moeten wenden tot dat andere schreeuwmedium, Twitter, want hoe anders moet ik de wereld kond doen van een ter zake doende mening zoals die van mij? 😂😂😂

Misschien had ik in één van mijn laatste reacties die Russische tekst achterwege moeten laten ("Wel raar dat ты собираешься говорить об этом по-русски.") Ik moest er zelf smakelijk om lachen 😂 maar weet ik veel dat men dat in Cupertino niet begrepen heeft.

Hoe het ook zij; plaats een positief bericht zoals deze online en men kan er prat op gaan dat de rioolkeutels op -met name- de Twitters boven komen drijven in de vorm van belerende 'word wakker!1!'-commentaartjes en pseudo-wetenschappelijke 'jij-bent-onnozel-en-wij-niet-want-het-stond-op-internet'-'feitjes'. Dat voor zoveel misinformatie een algoritme verantwoordelijk is komt niet bij deze sukkels' op. Want ja; complot jonguh.

Waar de ene wappie mijn vrolijke vaccinfilmpje slechts onschuldig met z'n wappie-achterban deelt, besluit meneer @BURGERFRONT.NL*zijn onvrede hieromtrent met mij te delen want, stel je voor, misschien snap ik 't allemaal niet en worden we inderdaad collectief gebrainwashed door de Illuminati, de Bilderberggroep en die corrupte 'pedo'-regering!!1! 😬☠👽

*je weet wel; zo'n account met van die 'eigen volk eerscht' nationalistisch-fascistische kutvlaggetjes. Walgelijk.

Om een lang verhaal kort te maken; ik word een beetje moe van al dat gezeik. Ik word moe van al die meningen, al die onvrede, al die ontevredenheid.

Dit gevoel wordt ongetwijfeld versterkt doordat ik, sinds kort ongewild inkomenloos én idem 'aan de kanker', binnenkort aan de chemo moet en me op geen enkele wijze kan inleven in de bekrompen belevingswereld van de gemiddelde complot-idioot wappie.

Waar ik, vanuit die context, denk van; man, wees blij met wat je hebt, met het feit dat je in Nederland mag leven met al z'n vangnetten en sociale voorzieningen, met een zorgstelsel waar menig westerse samenleving jaloers op is, denkt de wappie voornamelijk vanuit z'n ikke, ikke, ikke, z'n gebrek aan festival- en vakantiebezoek en -natuurlijk- z'n portemonneetje.

Nah ja, ik weet in ieder geval weer waarom ik me al sinds 2012 distantieer van de beerput die Twitter heet. Daar is ook weer wat voor te zeggen… 

Speaking of which. Zeg Mark, hoe staat 't met m'n beoordeling?

*zie schermprintjes, de tweets heeft meneer natuurlijk alweer verwijderd. Anonieme lafbekjes.

De Friese Carmiggelt (3)

"Ik bin d'r wol klear mei, mei al dy oandacht"

TrochPosted on 2 Comments331 x besjoen

Het was naar aanleiding van dat redactionele stuk in de Leeuwarder Courant dat Omrop Fryslân ons moeder benaderde met het verzoek om een –verrassing!– interview.

Hoewel het van haar niet per se (meer) hoefde, zo'n gesprekje, het avontuur met de krant was leuk en aardig en bijzonder ego-strelend maar daar mocht het wel bij blijven, vond ze. Het was goed zo.

Maar naarmate de dag van de uitzending naderde (live!) kon mem toch wel enig enthousiasme opbrengen, al wist ze nog steeds niet of het nou om een televisie- of radio-opname ging. "We zien wel", zei mem vastberaden.

Op het uur U werd haar gevraagd met de telefoon naar de ingang van het oudemensenhuis te lopen, alwaar ze verblijft, en toen werd al gauw duidelijk dat het in ieder geval niet om een tv-opname ging.

De 'reporter', in dit geval de altijd wat wonderlijke Geert van Tuinen, bleek aan de andere kant van de lijn het gesprek met haar aan te gaan. Wat die auto daarbuiten op de parkeerplaats met de Omrop van doen had, kon 'Mem' me niet vertellen. 

Hoe dan ook: het werd een opmerkelijk gesprek. Omdat ons moeder niet wist wat nou de bedoeling was stond ze bij de ingang van het verzorgingspand, alwaar het een komen en gaan was van bewoners en andere mensen. Gevolg: rumoer. Deel één van dit interview kon al gauw als verwaarloosbaar worden beschouwd.

It wie nei oanlieding fan it redaksjonele stik yn de Ljouwerter Krante dat Omrop Fryslân ús mem benadere mei it fersyk om in -ferrassing!- ynterview.

Hoewol 't it fan har perfoarst net (mear) hoegde, sa in petear, it aventoer mei de krante wie aardich en freonlik en bysûnder goed foar it ego mar dêr mocht it wol by bliuwe tocht se. It wie goed sa.

Mar doe't de dei fan útstjoering kaam (live!) koe hja wol dochs wol wat entûsjasme opbringe, al wist se noch hieltyd net of it no om in telefyzje- of radio-útstjoering gong. 'Wy sjogge wol', sei hja beret.

Op it uur U waard har frege om mei de telefoan nei de yngong fan it âldeminskenhûs te rinnen, alwèr se tahâldt, en doe waard al gau bliken dat it yn alle gefallen net om in televyzje-útstjoering gong.

De 'reporter', yn dit gefal de altyd wat nûvere Geert van Tuinen siet oan 'e oare kant fan de line om it petear mei har oan te gean. Wat dy auto dêr bûten op it parkearplak mei de Omrop te krijen hie, dat koe ûs mem my net fertelle.

Hoe dan ek: it waard in opmerklik petear. Om 't ús mem net wist wat no it doel wie, stie se by de yngong fan it fersoargingspand, alwer wie it in kommen en gean fan bewenners en oare minsken. Gefolch: leven.

Diel ien fan it fraachpetear koe al gau as te ferwaarloazjen beskôge wurde.

Diel ien:

De Friese Carmiggelt (2)

Wokke's Web, op wei nei Wrâldhearskippij!

Begonnen 'we'*, in 'onze' queeste naar Wokke's Wereldheerschappij, de vorige keer nog op bescheiden schaal met een ellenlang redactioneel stukske in het lokale suffertje, ditmaal echter een gevalletje 'Next Level', de Leeuwarder Courant van gister!

Us memmeminske heeft haar werkterrein verlegt van het Heerenveensche naar het regionale en mocht circa een week geleden haar website promoten ten overstaan van LC's onvolprezen interviewer Robert Jan Speerstra, die er uiteindelijk een smakelijk stukje proza van wist te formuleren.

Hoewel er een aantal kleine correcties aan te pas moesten komen, niemand is perfect 😁, zijn uiteindelijk alle 'partijen' tevreden en zie daar; 4.572 karakters in 822 woorden verder, zomaar 77.000 potentiële lezerts erbij!

Alle gekheid op ons stokje: volgende stap is natuurlijk The New York Times. Of The Washington Post. Of.. of… Misschien wel op de televisie! Nee, laat ûs memmeminske maar gaan, die komt er wel 👊😎

*'we', als in ûs mem ('ons moeder') en ondergetekende in een bescheiden rol

Begûnen wij, yn ûs ûndernimmen nei Wokke's Wrâldhearskippij, de foarige kear noch beskieden -mei in tige lang redaksjoneel stikje yn it lokale suffertsje-, diskear lykwols waar in gefaltsje 'Next Level'; de Ljouwerter Krante fan juster

Us memmeminske hat har wurkterrein ferlein fan it Fean & omkriten nei it regionale en mocht san wike lyn har webside promoate yn it bywêzen fan Ljouwerter Krante's net-te-oertreffen ynterviewer Robert Jan Speerstra, dy 't der úteinlik in lekker stikje proaza fan wist te formulearjen.

Hoewol 't der in tal fan lytse korreksjes oan te pas komme moasten, net ien is perfekt 😁, binne úteinlik alle 'partijen' by mekoar kaam en sjoch dêre; 4.572 karakters yn 822 wurden fierder, samar 77.000 potinsjele lêzers derby!

Nettsjinsteande alle gekhyt op ús stokje: folgjende stap is fansels The New York Times of The Washington Post. Of … of … Miskien wol op de telefyzje

Né, lit ûs memmeminske mar skowe, dy komt der wol! 👊😎

*'wy', as yn ûs 'ús mem' en ik sei de gek, yn in beskieden rol natuerlik.


[ADVERTINSJE]

4.000.000+

~ En U Was Erbij ~

TrochPosted on 0 Comments467 x besjoen

6133 dagen geleden ben ik met dit marginale blogje begonnen
Of eigenlijk 16 jaar, 9 maanden, 15 dagen gelee. 
Of 201 maanden en 15 dagen, inclusief vandaag.

Wat eigenlijk wil zeggen dat ik 529.891.200 seconden (óf 8.831.520 minuten) geleden kennelijk niks anders om handen had.

Vanuit een ander perspectief bekeken kun je stellen dat er ergens in die 147.192 uren van die 6133 dagen (óf 876 weken en 1 dag, óf 1680,27% van een 365-dagen tellend jaar) meerdere mensjes de tijd én de moeite hebben genomen zich te laven aan de 'content' van de website voor u.

Hoe het ook zij; stilletjes en ongemerkt zijn we de VIER MILJOEN bezoekers/pageviews voorbij gestreefd, alhier. Hoera!

Als dàt geen mooi bruggetje maakt naar de onderstaande foto, welke ik afgelopen nacht van 's mans balkon heb geschoten, dan weet ik het niet meer.

Anyway. Op naar de 8.000.000. Peace out! 🤘😎

Barbier E. te OB.

'Burada hiç timelapse yok.'


 

Ik: "Goedemiddag, Barbier E.!"

Barbier E.: "Wat kan ik voor u doen?"

Ik: "Oh. Ik wilde graag een afspraak maken voor een knipbeurt, ergens volgende week."

Barbier E., efficiënt als altijd: "Via de Whatsapp." en wijst naar een nummer achter mij.

Ik: "Oh? Maar ik ben hier nou toch?"

Barbier E.: "Whatsapp." herhaalt -ie nog 'ns.

"Oh. Okay." en ik vervolg; "Maar ik heb nog wel een ongewone vraag."

Barbier E.: "En dat is?"

Ik: "Vindt je 't heel erg als ik er een time-lapse filmpje van maak?"

Barbier E. (trekt wit weg, grote ogen, nerveus, kijkt alsof ik 'm vraag een pornofilm te maken): "Een timeleps? Wat is een timeleps???"

Ik: "Ken je dat niet? Dat is een versneld afgespeeld filmpje. Dat is leuk. Je ziet ze wel vaker: van die snel overtrekkende wolken. Of bootjes. Leek me fijn om dat ook van de knipbeurt te d…"

Barbier E. onderbreekt: "Ik ken 't niet. Nooit van gehoord. Een timeleps?" en kijkt -de wanhoop nabij- een oudere heer naast 'm aan, ik vermoed een klant, waarop die bijvalt: "Ik heb er ook nog nooit van gehoord, hoor, een timeleps."

Inmiddels staat er zo'n kniphulpmeisje naast me, en hoewel je zou verwachten van zo een modern huppeltje -die generatie is tenslotte vergroeid met z'n smartphone- repliceert ze me, aankijkend met grote ogen: "Nooooit van gehoord! Timeleps??"

Ik: "Ja. Time-lapse. Gewoon met m'n telefoon gemaakt. Je hoeft niet eens in beeld, als je niet wil."

 

 

Barbier E.: "Waar heb je dat voor nodig?"

Ik: "Nergens écht voor nodig, hoor. Gewoon; leuk." en wil nog iets zeggen over huisverkopen, over goede verstaanders en leuke reclame voor hem maar 't verhaal komt nu al niet aan. Laat staan, dan.

Maar voordat ik 'm dat kan uitleggen volgt er een: "Dat heb ik liever niet, hoor. Geen timeleps filmpjes hier."

Ik: "Nou ja. 't Is niet anders." 

Het gaat 'm niet meer worden vrees ik want gevalletje 'wat de boer barbier niet kent, dat vreet -ie niet'. Ik bedank 'm en dribbel de zaak uit. Gelukkig kun je wel alleen een afspraak maken via de Whatsapp. Dàt dan weer wel.

Anyhoe.

Ik heb gehoord dat er zich een nieuwe hipsterkapper heeft gevestigd, hier in OB. Eens kijken hoe die tegenover de techniek in 2018 staat. Wordt wellicht vervolgd.

Leermomentje: niet meer van die moeilijke vragen stellen aan conservatieve kapperts, Eamel.


The 'Joy' Of BBQ

Dit bericht is wél van gisteren.


"Men verlaat een gezellig feestje niet voor sluitingstijd."

– Winston Churchill, 1874-1965


Lief web-plok 😘.

Vandaag gaan we bar-be-cue-ën, me-vrouw en ik.

Dat is heel bij-zon-der want dat doen wij nooit.

Het komt zo.


Het is na-me-lijk een beetje warm 😰.

En dus liggen wij voor Pam-pus.

Niet écht, na-tuur-lijk, want Pam-pus is bij Am-ster-dam

en daar lig-gen wij niet; wij lig-gen ge-woon thuis.

In de tuin.

Raar.


Dirkjan uit de Mascotte vloei (post)

(dit is -edit: WAS- een officiële oproep)

Het moet zo'n 40 jaar geleden zijn dat ik m'n laatste voetbalplaatje gespaard heb. Of misschien was 't wel zo'n vogelplaatje, weet ik veel, ik hield niet eens van voetbal. In ieder geval deed men in die tijd ook al aan dat soort actie's; geef een verzamelplaatje bij zoveel gulden aan boodschappen, als klantenbinding.


Maar ja, zoals dat gaat; ik werd ouder, plaatjes waren niet meer interessant en ik werd geacht volwassen te zijn.

Oh, ik heb 't nog wel geprobeerd hoor, niet eens zo lang geleden, maar hoe charmant Piekema het ook bracht; ik kon het geduld er niet meer voor opbrengen.

Tel daarbij op het feit dat ik mezelf niet tussen hordes kinderen zag staan bij de ingang van de Appie ("Mag ik uw Toy Story figuurtjessssss?") en, u begrijpt, verzamelen behoorde officieel tot de verleden tijd.

Tót ik enkele maanden geleden ineens stripjes ontwaarde in de verpakking van de Mascotte vloei (ja, ja; ik rook. So? Iemand moet die noodlijdende industrie overeind houden). Om specifieker te zijn; Mark Retera's onvolprezen Dirkjan-stripjes. Leuk!

Uit de nummering ervan kon ik opmaken dat 't hier om een serie van 40 stripjes ging, en later 65. Kennelijk beviel de samenwerking.

Enfin. Als über-Dirkjan-fan kon ik het niet laten… het was toen dat ik besloot mijn verzameltalenten weer op te pakken én, omdat 't kan, dit te delen met de rest van de Dirkjan-liefhebbende medemens.

Maar, zoals dat altijd gaat met verzamelen; hoe meer objecten men heeft gespaard, hoe moeilijker het is om de resterende -in dit geval- stripjes bij elkaar te krijgen. 

Hoewel men eerst twijfelde aan mijn verstandelijke vermogens kreeg ik echter al gauw de kassamevrouw van de lokale BP-pomp mee en zelfs Piet, sigarenboer én notoir mopperkont ("De wereld is naar de klote. Verder nog iets?"), was 'enthousiast' en elke keer als ik m'n tabakswaren kom halen weet men wat ik ga vragen;

("Mag ik vier pakkies vloei? Uit verschillende rijtjes, alstublieft. Anders krijg ik dubbele.").

Echter; het gaat me niet snel genoeg. Ik heb geen idee hoe lang die actie nog duurt –Mascotte blijft daar vaag over– en ruilmarkten bestaan er niet voor Mascotte stripjes. En meneer Retera is al helemaal niet geïnteresseerd.

Je voelt 'm al; ik wil bij dezen een beroep op je doen.

  • Rook je shag?
  • Gebruik je Mascotte-vloei?
  • Heb je toevallig een scanner?
  • Heb je geen scanner maar wil je wel helpen?

Kortom; voldoe je aan drie van de vier vragen en wil je desondanks bij-dragen, laat het me weten via de comments hieronder of d.m.v. het contactformulier.

En wat zet ik er tegen over? In ieder geval Eeuwige Roem én een vermelding op voornoemde Dirkjan-pagina.

Zeg nou zelf; wie wil dat nou niet? Alvast bedankt! ♥


↓
>