Hekje twee; hoerentoeter #klussemeidurk


ÉÉN.

Ik was ‘m helemaal zat, die heg.

Die stond er maar groot en vormloos te zijn en maakte -al dan niet bewust- mijn postzegeltuintje tot één grote hagenbeuk beukenhaag

Daarbij opgeteld zag ik door de heg de hondjes niet meer en dus restte mij als lord of the mansion maar één laatste redmiddel; de bijl erin (in de heg, niet in de hondjes).

Dat was makkelijker gezegd dan gedaan want de wortel ervan reikte zowat tot aan China maar gelukkig kreeg ik hulp van Ome Willem en toen was het in een poep en een scheet gedaan; wèg heg.

Vervolgens een overdaad aan graszaad op de kalende plek, beetje koeienmest en een beetje water en nu maar afwachten.

Anyhoo.


TWÉÉ.

Het doet pijn om toe te geven maar dat andere hekje was inderdaad spoeglelijk. En dus besloot ik er nieuwe hagenbeukjes beukenhaagjes tegen aan te plakken opdat dit huis een beetje de/het cachet van eertijds krijgt.

Want bij oude huizen horen oude hagenbeukjes beukenhaagjes en niet van die lelijke Buxussen en zo. Je weet tog.

Zo gezegd, zo gedaan. 

Hagenbeukjes beukenhaagjes: check.


DRIÉ.

Bleef de kwestie van de weglopende hondjes als mevrouw en ik weer eens op de buitenbank plaatsnamen om de laatste zonnestralen van de dag mee te pikken; er moest een afsluitend tuinhekje in.

Gietijzer? Mooi want klassiek maar -helaas- hekjes op Marktplaats pasten niet, waren veels te duur of werden in Lutjebroek aangeboden en dus moest ik, tegen beter weten in, er dan zelf maar één maken. Van hout, uiteraard.

Ik had nog een schuttingpaal liggen, wat verf en scharniertjes en na wat passen en meten was -ie klaar; mijn hekje. Vervolgens wat palen de grond in, beetje cement erbij voor de stabiliteit en het was toen dat ik erachter kwam dat ‘t hekje zo scheef was als een hoerentoeter.

Maar omdat ik er geen zin meer in had zou ‘t me werkelijk aan de anus oxideren wat een ander ervan vond, en dus besloot ik ter plekke dat het goed was. Kortom; hekje klaar.


VIÉR.

Helaas was ik vergeten het hoogteverschil van de tuin in mijn berekeningen mee te nemen met als resultaat dat mijn hekje niet open of dicht kon. Kut. Déjà vu werd mijn deel. 

Omdat ik geen stratenmakende connecties heb werd ik gedwongen mezelf dat in één dag bij te brengen. En verdomd; zes drie uur en heel veel aan beloofde spierpijn later lag daar een nieuw -waterpas- (!) padje en kon m’n hekje open. Hoera!

Scheef als een hoerentoeter. Maar als je je ogen dichtknijpt tot een spleetje zie je daar op een afstandje niks van. Sort of.

Méér

Busted! Diefstal Voor Dummies

Hij die een zaak die hem niet toebehoort, bedrieglijk wegneemt, is schuldig aan diefstal. 
– (art. 461 Belgisch Strafwetboek).

Omdat mijn mevrouw onze gezamenlijke afspraak heeft geschonden (“We doen met Kerst niet aan kadootjes, hoor!”) en dus gemeend heeft er goed aan te doen iets voor uw Eamel onder de boom te leggen, kon ik niet anders dan zelf ook op zoek te gaan naar iets voor haar.
#biatch #morelechantage

Omdat het geld mij ook niet op de bevallige rug groeit moest ik creatief zijn en besloot ik me dit jaar eens te wagen aan proletarisch winkelen.

Voor alles een eerste keer, nietwaar?

Ik stap een willekeurige winkel in, zie een leuk geschenkverpakking-kje met wat badluchtjes en dergelijke, dat vinden vrouwen leuk, en besluit dat volkomen ongezien in mijn binnenzak te prakken.

Helaas past zoiets niet want manboobs hebben ook ruimte nodig, en dus heb ik de boel de boel gelaten en een leuk trosje bruine bio-bananen laten inpakken.

Groot was echter mijn schrik toen ik niet veel later beveiligingsbeelden via de Whatsapp ontving waarop onderge-tekende druk bezig is ongeoorloofd een geschenkverpakking tot zich te nemen. 

Moraal van dit verhaal; jat nooit spullen uit de winkel waar je mevrouw haar betaalde werkzaamheden verricht. (..) Of, volgens Koningin Maxima‘s legendarische woorden; “Den Eamel is een beetje dom.”

Ik wens U een Plezante Kerst, veel Liefde en nog meer Kadootjes toe.

Méér

18.720 Minutes Of Fame "I loathe narcissism, but I approve of vanity. -Diana Vreeland"


“Everyone will be famous for 15 minutes.”
– Andy Warhol


Het was de avond nacht ochtend waarin het merendeel van de inwoners van Amerikanië uit protest besloot te breken met het huidige politieke systeem en massaal te stemmen (spiegeltje) op een narcistische, megalomane, seksistische racist als president Trump.

donald-trump-with-no-nose

Verder niet zo heel erg van belang, we waren er tenslotte allemaal bij, maar het was ook de ochtend waarin 4.982 6.423 10.539 14.498 facebookende wereld-burgers besloten dat een achteloze, door mijn gemaakte opmerking onder een bericht van The LAD Bible inzake een vermeende tweet van voor-noemde malloot die morgen tot hun favoriete comment maakte.

Nu is ijdelheid mij vreemd, iedereen die mij een beetje kent weet dat ik nou eenmaal de bescheidenheid zelve ben #kuch maar desalniettemin voelde ik de noodzaak, in de euforie die volgde op mijn Magnum Opus als het om ‘gevatte’ commentaren gaat, U, beste lezert, hierin deelgenoot te laten maken.

Anyhoo. Even voor de annalen; of ‘t nu waar is of een memeDrumpf schijnt getwitterd te hebben dat wanneer hij verkozen zou worden, hij MW2 zal remasteren.

Nu had ik op dat moment geen idee had wat hij met MW2 bedoelde, ik vermoedde zo’n typische Amerikaanse catchphrase-dingetje zoals het dubbelzinnige Where’s the beef? destijds, maar gezien ‘s mans reputatie dacht ik oprecht dat The Donald een tikfoutje had gemaakt en wellicht iets anders had willen zeggen.

Taalnazi als ik ben, was ik niet te beroerd z’n eratum ter plekke te corrigeren om te voorkomen dat The Trumpster’s Onbevlekte Presidentiële Reputatie al in de kiem gesmoord zou worden door een ordinaire tikfout, nog vóór deze überhaupt begonnen was. 

Maar toen.. toen ging het lós.

Kennelijk had ik iets getriggerd want de ene na de andere Facebookert voelde zich genoodzaakt mijn opmerking te liken of van een passend commentaar te voorzien. Normaliter zou ik u hier geen kond van doen, zie ← bescheidenheid-passage hiernaast, maar gezien de frequentie waarin dit geschiedde en vooral de aard van de 500+ commentaren, kon ik het niet nalaten dit gegeven met u te delen.

Een analyse:

Méér