Kategory:

Zucht

 

Luister, lieve kijkbuiskinderen, dít krijg je er nou van als je later wellicht je rijbewijs hebt en besluit met je zwaar vermoeide kop, je open bek op half zeven, na een rit van twee- en een half uur én een bezoek aan de lokale Albert Heijn, op weg naar je moeder, tegen beter weten in, de instellingen aan te passen van een of andere niet-relevante app op je telefoon: een lekke band.

Leermoment:

Zo dan. Lul.

Bijkomend voordeel: voor het eerst in 30+ jaar weer eens gebruik gemaakt van de diensten van de ANWB. Een autoband van 510 euro. Je verwacht het niet, hè? 


Anyway: kijk maar ↓ (geluid aan)

Harkje, leave sjochtubebern; dít krijsto der no fan asto letter dyn rydbewiis hast en beslúst mei dyn swier wurche kop, dyn iepen bek op healve sân, nei in rit fan twa- en in heal oere én in besite oan de lokale Albert Heijn, op wei nei dyn mem, tsjin better witten yn, de ynstellingen oan te passen fan ien of oare net-belangryke app op dyn smartphone: in lekke bân.

Learmomint:

No sa. Lul.

Oanfoljend foardiel: foar it earst yn 30+ jier wer ris gebrûk makke fan de tsjinsten fan de ANWB.
In autobân fan 510 euro.
Jo ferwachtsje it net, wol?


Hoe dan ek: sjoch mar ↓ (gelūd oan)

 

169 kear besjoen

 

Ik weet 't nog als de dag van gisteren, met name omdat 't de dag van gisteren wâs, dat ik tijdens Tweede Kerstdag een verontrustend telefoontje kreeg.

Het was Broer.

Broer, werkzaam in de omgeving van Rotjeknor, vroeg zich af of ik, toevallig óók woonachtig in die omgeving, genegen was hem naar een lokaal ziekenhuis te brengen daar zijn hart onnatuurlijk tekeer ging, en dat was niet omdat -ie mij aan de lijn had.

De schrik sloeg mij euh.. óók om het hart en -uiteraard- was ik daartoe bereid want ja, familie, daar heb je maar één van.

Us Mem, gezellig de kerst doorbrengend bij haar favoriete zoon mij thuis, liet ik op verzoek van Broer nog even in het ongewisse, want paniek om niks, daar heeft niemand wat aan.

 

Amper met één been in de auto ging de telefoon wéér; wederom Broer, maar nu met een lichte paniek in zunne stem.

Z'n hartslag zat nu rond de 200 en de collega's vonden het niet verantwoord hem nog langer in die toestand op het schip te tolereren. Gevolg: een ambulance en mijn hulp bleek niet langer nodig.

Lang verhaal kort; Broer mocht een nachtje in het Maasstad ziekenhuis doorbrengen, alwaar men met een cocktail van rust, pillen en een handjevol mooie zusters zijn hartslag weer naar acceptabele waarden wist te reduceren. 

Eind goed, al goed. Nah ja.. Sort of.

Anyways.
Us Mem
keerde gerustgesteld met de gereserveerde taxi weer naar 't Hoge Noorden, en ook wij besloten ons die kant op te begeven daar het voor mij al even geleden was dat ik aldaar verbleef.

 


36 kear besjoen

 

Het begon nog wel zo netjes. Op zoek naar zo'n Ring Chime, een digitale vervanging van mijn huidige ding-dong, kreeg ondergetekende een melding van dat vermaledijde Marktplaats dat er ergens in de buurt eentje aangeboden werd.

("Hm, meneer heeft één van de vijf sterren-waardering en slechts één maand lid van MP. Had ik daar op moeten letten?") 


Zoals dat gaat, doe ik -als eerste- een bod en opvallend vlot daarna krijg ik een bericht van de aanbieder, ene Marko B. te Schiedam.

(Schermprint hierboven is van NA deze wonderlijke ervaring. Mijn bod is verwijderd en ook heeft meneer er ineens twee sterren bij)

 

615 kear besjoen

In een achtertuin te Achtertûn is zondagmorgen een enorme hennepkwekerij ontmanteld.

VAN ONZE REDACTIE – Vijf- en dertig agenten vielen om 4.15 uur het groen binnen, omdat men het vermoeden had dat er op grote schaal wiet werd geteeld. Een 55-jarige Achtertûner vluchtte via de schuttingdeur de tuin uit, maar kon alsnog in het naastgelegen sloppie worden aangehouden.

In de gehele tuin stond apparatuur voor het kweken van hennep waaronder een schepje, een emmertje hydrokorrels en zakje potgrond van de Aldi. In de schuur werden verschillende vuilniszakken met regulier tuinafval aangetroffen wat als kwestieus werd aangemerkt. Alle spullen zijn in beslag genomen.

De verdachte is ingesloten voor verhoor. Een woordvoerster wilde niet zeggen waarom de inval 's nachts was.

Wél gaf zij aan dat men wellicht de definities van de gebezigde termen 'enorm' en 'op grote schaal' diende bij te stellen daar het slechts twee minieme plantjes betrof.  

'Maar ja; drugs is drugs' aldus de woordvoerster.

De desbetreffende plantjes, voor het oog nauwelijks zichtbaar maar dan toch desalniettemin vooralsnog.


120 kear besjoen

 

Laat u niet misleiden door de vrolijke kleurtjes waarin dit blogje zich tegenwoordig manifesteert; wij, mevrouw en ik, hebben bijzonder zwar(t)e maanden achter de rug.

Niet alleen heb ik een levensbepalende beslissing moeten nemen inzake het verdere verloop van mijn aandoening, ook daarover wellicht later meer, maar erger is dat we –tóch nog onverwacht en véél te vroeg– afscheid hebben moeten nemen van één van onze 'kinderen'; ons lieve, grappige meisje Iggy.

(Lang verhaal, leg ik nog wel eens uit, als ik weer in staat ben foto's en filmpjes van haar te bekijken zonder in janken uit te barsten.)

Hoe dan ook, waar wij, mensjes, kunnen relativeren dan wel rationaliseren, heeft ons 'andere kind', Raspin, daar meer moeite mee.

 

Na negen jaren samen te zijn opgetrokken blijkt het dus ook mogelijk dat honden in een depressie geraken, wat zich vervolgens o.a. uit in lusteloosheid, niet meer willen wandelen / eten / spelen, chronisch platte oren, en wat dies meer zij. 

Hoewel voor ons nog aan de vroege kant, we zitten nog midden in de rouwverwerking, kwamen we gezamenlijk tot de conclusie; dit kan zo niet verder. En dus werd het tijd voor een 'nieuw' vriendinnetje voor Raspin, een 'nieuw kind' voor ons. Nadat mevrouw een zoektocht over de internets was opgestart en honderden buitenlandse zwerfhondjes haar betraande ogen liet passeren, was daar ineens 'Melly'.

Waarom dit hondje het is geworden weet ik niet -ze is niet Moeders Mooiste  😅 en wil dwangmatig vriendjes worden met alles en iedereen in dit huis, inclusief de katten, door het ten toon spreiden van een absolute nederigheid, gaat voortdurend liggen en kwispelt zij zich derhalve het ongans-, maar wij waren eruit; dÍt is ons volgende hondenkind. Ze is namelijk heel, héél erg lief.

Melly, inmiddels omgedoopt tot Milly-want-leuker, vindt haar oorsprong, zoals zovele zwerfhondjes met haar, in de straten van Portugal, en arriveerde op haar zoveelste eindbestemming in -notabene- het Heerenveense Friesland, de schoot van mijn herkomst

Lang verhaal kort: nadat we sinds lange tijd weer eens het genoegen mochten proeven ûs mem en broer in de spreekwoordelijke armen te nemen, werd het tijd om Milly thuis te introduceren. Hoewel wat onwennig in het begin, zoals dat gaat, blijkt zij een blijvertje en kijken zelfs de Sybses nergens meer van op. 

Kortom: Milly, 'kind'… Finalmente em casa!  😍

124 kear besjoen
eamel | blog
>