Jo besjogge no de kategory Just another day at the office

Sloopjeugd
in een inrichting (2011)

--| Uit de archieven |--

TrochPosted on 0 Comments145 x besjoen

Wederom niet zo heel bijzonder dit bericht, komkommertijd tiert nog immer welig in Huize Eamel, en daarom een aantal foto's uit een tijd die inmiddels zo'n elf jaar achter ons ligt (rare zin maar je snapt 'm wel 😂)

Hoewel ik niet al te beste herinneringen heb aan mijn laatste leidinggevende, sterker nog; ik voel nog immer koud zweet oprispen als ik aan die engerd (linkje weggehaald. Persoonlijk worden kan altijd nog) denk, bleek de werkvloer -een jeugdinrichting- daarentegen wél bijzonder intrigerend.

Als niet geheel vrijwillig* 'communicatie-manager' (ha, ha) bestond mijn werk o.a. uit het ontvangen van officiële delegaties, het geven van rondleidingen, het organiseren van 'open dagen', en het opsturen van sleutelhangers (gevalletje schoenmakert-blijf-bij-je-leest).

Daar ik een chronische hekel heb aan situaties waar een vorm van sociale interactie gewenst is, kon ik derhalve mijn blijdschap niet op als er weer eens iets anders op mijn pad kwam alsdan handjes schudden en vriendelijk zijn tegen mensen in het algemeen.

Het kon bijvoorbeeld gebeuren dat men een beroep deed op mijn expertise mijn fotocamera wanneer een situatie daarom vroeg.

Zo ook die bewuste maandagmorgen, ergens in het jaar des Heren 2011. 

De aanleiding weet ik niet precies, ik geloof dat één van de bewoners van de 'woongroep' gevraagd was zijn PlayStation uit te zetten en zich naar z'n kamer te begeven.

*lang verhaal. Komt nog wel eens. 😅

Of er nu frustratie, een 'moeilijke jeugd' of slechts een testosterone oorzaak aan ten grondslag lag weet ik ook niet meer, ik ben geen Freud, maar feit blijft dat voornoemde jongeman het daar niet mee eens was en besloot, samen met z'n licht getinte mede-haantjes, dat de woonruimte dan maar aan een verbouwing toe was. 

Zoals de foto's laten zien hield men niet van half werk en werd werkelijk alles opnieuw maar bovenal grondig ge-re-decoreerd
Enfin, de beelden spreken voor zich.

Jongeman werd uiteindelijk een paar dagen in een isoleercel geprakt, z'n kornuiten verloren enkele privileges en de ruimte kreeg die dag alsnog z'n tweede her-herinrichting. Alles opgelost.

De reden dat ik dit alsnog online plemp is dit bericht [spiegeltje], wat mij gister onder ogen kwam, waarin wederom een vernietigend rapport over het functioneren van jeugdzorg onder gemeentelijke vleugels. 

Men stelt zich echter terecht de vraag in de brandbrief uit voornoemd stuk 'Wat is er toch aan de hand met de jeugdzorg in ons land, en komt het ooit weer goed?' en al wat mij te binnen schiet is.. NEE. Het is namelijk nooit goed gewéést. Ook in bijv. 2011, toen nog overheid, zat men al met de handen in het haar vanwege ingrijpende bezuinigingen en dientengevolge chronische onderbezetting, met onderstaande situaties als gevolg.

In mijn beperkte beleving is er maar één oplossing en dat is -terug naar de overheid- maar dan wel mét beleid. Want gemeenten? Die kunnen écht helemaal niks.

Laat staan een degelijke, humane jeugdzorg op poten zetten

[ADVERTINSJE]



Plog | Broer Op Bezoek

Zomaar een zondagmiddag in het pittoreske Vlaardingen-Oost



Op de heenweg naar Vlaardingen-Oost. Ik weet dat want ik was erbij.


 

Sta ik gisteravond in de Appie te dubben tussen de hagelslag van Venz of toch maar die van het huismerk gaat m'n telefoon: 't is Broer.

Of ik koffie kom doen. Broer heeft het rustig want de economie Europoort ligt op z'n gat en gezelligheid kent geen tijd. Daar Broer en ik elke gelegenheid aangrijpen om sociale interactie te hebben moest ik dit plan afwijzen daar ik bij de Appie stond te dubben tussen de hagelslag van Venz of toch maar die van het huismerk.

Gelukkig bleek er nog een zondag in het verschiet en spraken we af dat ik in de morgen een bakkie prut zou doen, op z'n schip. "Schip?" hoor ik je denken. Ja, 'schip'; broer vaart binnen. Bin-nen-vaart-schip.

Zo gezegd, zo gedaan. Na een onrustige nacht, zoveel opwinding in één weekend is me al heel lang niet meer overkomen, werd het uiteindelijk toch nog zondagmorgen en mocht ik op audiëntie komen.

 

De plaats van bestemming bleek de haven van dat altijd weer pittoreske Vlaardingen-Oost. Ik ben daar onderhand zo vaak geweest dat ik mijn Tom-Tom thuis kon laten.

Wat wél nieuw was voor mij was het schip. Broer vaart normaal op een andere. Het feit dat -ie een meter van de kade lag vanwege hoog water en ik haast tussen wal en schip lazerde omdat mijn beentjes te kort zijn, was ook een nieuwe ervaring voor mij. Broer zei; "Stel je niet aan, homo." Gelukkig had hij wel de koffie oud klaar.

Goed. Na de pleur kreeg ik een rondleiding –want ander schip; let nou toch eens op!– en voor ik het wist was het twee uur later. 

Alle gekheid op mijn stokje; dit soort visites komt nauwelijks voor. Vandaar dat ik gemeend heb er goed aan te doen één en ander vast te leggen voor het nageslacht voor de annalen.

Opdat we nea ferjitte, Broerke!. 😉

 


1
Dit is de achtersteven van het schip, ook wel achterkant. Zo leer je nog eens wat. (in het kader van de privacy heb ik toch maar even de naam geblurd. Helemaal vergeten. Dom, hé?)

Cloning

is het Nieuwe Planking is het Nieuwe ....

"CLONING IS HET NIEUWE PLANKINGNa planking is er nu cloning. Nu kun je zien hoe het is om een overal tegelijk te zijn." [zie FROOT.NL]

Wut? Bleek ik zomaar ineens een pronostikerende blik te hebben op een trend die op dat moment nog niet eens bestaansrecht had.

Onderstaande foto's zijn uit 2008. Gemaakt voor één of ander personeelsblaadje wat helaas, vanwege politiek bezuinigingen, al na enkele nummers uit de spreekwoordelijke schappen verdween. 

Martijn (moge hij rusten in vrede), art-director, had een opdracht; maak foto's.

Niet die reguliere meuk zoals een ordinair portretje-bij-raam-of-erger maar ànders. Maar ja, dat was makkelijker gezegd dan gedaan.

Want hoe zet je een ambtenaar ànders op de foto?

In een bananenrokje? Met een halfnaakt wijf op schoot? Dat laatste was overigens het beste idee tot dan toe maar ja; probeer dat er maar 'ns door te krijgen.

Het desbetreffende nummer had als thema het al even nuffige 'Samenwerken'. Want dat doen ambtenaren. Althans; zo hoort het. In de praktijk doet men dat niet want dat staat in de weg van het eigen belang. Enfin. Ik dwaal af.

En dus heb ik raambtenaren John en Jan laten plaatsnemen rondom een vergadertafel en bureau. Als metafoor voor samenwerken. Je weet tog. Oké, 't is dan wel niet master gefotosoept maar 't ging om het idee. En we hadden de grootste lol. En Martijn? Hij was tevree.

Hij wel.

[ADVERTINSJE]

Column: Geen Been

Fries voor beginners | Frysk foar beginners


Jààààààren geleden, in het Jaar des Heeren 2008, is mij gevraagd een 'column' te schrijven voor ons -inmiddels ter ziele gegane- personeelsblad waarin communicatie een leidende rol zou spelen.

Of het blad z'n ondergang heeft gevonden door de desbetreffende column is mij niet bekend.

Enfin. Ik zag er, letterlijk, geen been in…


Eeuwige Roem (2)

begint op 't intranet

En toen stond daar ineens een foto van jou (jou, als in 'van mij'. niet letterlijk van 'jou'. Tss) op het landelijke, justitiële intranet. Geplaatst onder het mom van 'Maak een foto van de Lente in jouw inrichting'. Te aanschouwen door een ca. 18.000-tal collega's.

Met andere woorden; 't is nog niet helemaal die vermaledijde Eeuwige Roem maar je moet ergens beginnen. Al is het 'maar' op een intranet…. 🙄

Hoe denk je dat Erwin Olaf ooit is begonnen? 👊😎

Professor Doctor Anders

#justanotherdayattheoffice

Professordokteranders_grut

"Prof Dr. Flip van der Wal studeerde bedrijfskunde en psychologie aan de KU Leuven en de UvA.

Hij schreef zijn proefschrift in de VS: 'Evidence based practice and the art of communication in profit and non-profit business'. (2002).

Hij werkte enkele jaren bij het Business Institute of America in New York.

Hij adviseert de Nederlandse overheid op het gebied van communicatie en management innovatie. Regelmatig schrijft hij columns over bedrijfspsychologie in het Nieuwsblad van het Noorden.

Onlangs verscheen van zijn hand: Digitale Wartaal: Tips en Trucs voor de netwerkende ambtenaar. (2006)"

Let op deze naam: Prof. Dr. Ph. A. van der Wal. De beste man gaat nog eens heul groot worden.

Helaas mag ik vanwege een dwingende geheimhoudingsclausule hier verder niks over zeggen maar euh… briljant. B.R.I.L.J.A.N.T. (spiegeltje)! 


↓
>