Jo besjogge no de kategory Medysk

Weerzien | Wer byinoar

Een illegale ontmoeting met ons moeder | In yllegale moeting mei ûs mem

Troch Posted on 4 reaksjes 662 x besjoen

Zag ik mijn 'mem' (moeder, RED.) -fysiek- voorheen nog 'regelmatig' eens in de twee maanden, sinds de corona z'n intrede heeft gedaan is het werkelijk huilen met de kraan open.

Ja, natuurlijk kunnen we bellen, zelfs met video, maar da's toch niet hetzelfde. Waar ûs memmeminske steevast de camera op d'r kin heeft gericht, vraagt zij zich juist bij voortduring af of ik niet met andere dingen bezig ben; 'Zal ik anders later bellen? Je bent zo druk!' (Nee mem, dat heet multitasking').

Kortom; geen onverdeeld succes.

Hoewel men van 'het tehuis' zich strikt aan de regels houdt zoals deze door het kabinet waren voorgesteld, viel het allemaal niet mee voor ûs mem. Haar dagelijkse wandeling rond het gebouw? Uitgesloten. Familie over de vloer? Mag niet. Bezoek ontvangen? Alleen in een glazen vissenkom, inclusief microfoon. 

"Het is hier soms net een gevangenis!"

Hoewel mem van nature een optimist is, waren er momenten 'dat het voor haar allemaal niet meer hoefde'. Nee, ze had geen plannen, maar toch…

Groot was dan ook de vreugde toen het 'gemeenschapscentrum', zoals men zichzelf tegenwoordig noemt -bejaardenhuis is niet meer van deze tijd-, de teugels eindelijk liet vieren v.w.b. het strikte corona-beleid van de laatste twee- en een halve maand.

Officieel zijn we er nog niet, moeders mag wel in d'r eentje naar buiten, maar winkel- en restaurantbezoek dan wel het ontmoeten van derden, da's allemaal (nog) niet geoorloofd.

Gelukkig heb ik mijn connecties binnen voornoemd huis van seniorenbewaring, en één daarvan deed me de suggestie om ons mem stiekem te ontmoeten op een plek buiten het pand. 'Maar dat heb je niet van mij.'

Afgelopen zaterdag was het zover: vier maanden en één- en twintig dagen na ons laatste, fysieke contact konden we elkaar weer even in de ogen kijken, ûs mem en ik. Omhelzen was er nog even niet bij maar dat mag over veertien dagen wellicht weer. Stap voor stap.

En zo reden we -moeders op de achterbank- naar het Grouster Theehuis, gelegen aan het Pikmeer, waar we na de nodige voorzorgsmaatregelen eindelijk weer eens ouderwets de moeder-zoon relatie konden uitdiepen onder het genot van een Cappuccino, een Frysk Dûmpke en een homp beslagroomde appeltaart. En zo was het goed.

Dit doen we gauw weer, ûs memmeminske! 😁

Seach ik myn 'ûs mem' -fysyk- eartiids noch ris 'regelmjittich' yn de twa moannen, sûnt de korona syn yntree dien hat is it werklik gûle mei de kraan iepen.

Ja, fansels kinne wij belje, ek mei fideo, mar da's dochs net itselde. Wêr ûs memmeminske steefést de kamera op har kin rjochte hie, frege sy har trochgeans ôf of ik net mei oare dingen dwaande wie: 'Sil ik oars letter belje? Do bist sa drok!' ('Né mem, dat hjit multitasking').

Koartsein; neat gjin sukses.

Hoewol hja fan 'it tehûs' har sekuer oan de rigels hâldt lykas dizze troch it kabinet foarsteld wiene, foel it allegearre net mei foar ûs mem.

Har daaglikse kuier om it gebou? Ûtsletten. Famylje oer de flier? Mei net. Besite ûntfange? Allinne yn in glêzen fiskekom, ynklusyf mikrofoan. 

"It is hjir soms lykas in finzenis!"

Wylst mem fan natuere in optimist is, wiene der mominten 'dat it foar har allegearre net mear hoecht'. Nee, hja hie gjin plannen, mar dochs…

Grut wie dan ek de wille doe't it 'mienskipssintrum', lykas hja harsels tsjintwurdich nimt -aldereintehûs is net mear fan dizze tiid-, de jaachline einlings sjitte liet f.w.b. it strikte korona-belied fan de lêste twa- en in heale moanne.

Offisjeel binne wy der noch net, mem mei wol allinnich nei bûten, mar winkel- en restaurantbesyk, dan wol it moetsjen fan tredden… da's allegearre (noch) net tastien.

Gelokkich ha ik myn konneksjes binnen niisneamd hûs fan seniorenbewaring, en ien dêrfan die my de suggestje om ûs mem stikem te moetsjen op in plak bûten it gebou.
'Mar dat hasto net fan mij.'

Ôfrûne sneon wie it safier: fjouwer moanne en ien- en tweintich dagen nei ús lêste, fysyke kontakt koene wy elkoar wer efkes yn de eagen sjen, ûs mem en ik.

Omearmkjen wie der noch efkes net by mar dat mei oer fjirtjin dagen faaks wer. Stap foar stap.

En sa rieden wy -ûs mem op de efterbank- nei it Grouster Teehûs, lizzend oan it Pikmar, wêr't wy nei de nedige foarsoarchs-maatregels einlings wer ris âlderwetsk de memme-soan relaasje utdjipje koene ûnder it geniet fan in Cappuccino, in Frysk Dûmpke en in himpe beslachrjemme appeltaart.
En sa wie it goed.

Dit dogge wy gau wer, ûs memmeminske! 😁

Beenmergpunctie: Het Vervolg

Zeg maar ET want dan krijg je MF. Toevallig

Troch Posted on 0 reaksjes 138 x besjoen



Dus ik denk op een gegeven moment; weet je wat? Ik maak een website over mijn aandoening, Essentiële trombocythemie, en hoe IK dat beleef. In Jip & Janneke woordjes en met heul veel plaatjes. Dat vinden de mensen leuk. 

Want, laten we wel zijn; dat wàt er hieromtrent op de internets verscheen is allemaal zo gortdroog als mijn seksleven haar na gebruik van een goedkope shampoo, en daarbij zijn de meeste van u hoogstwaarschijnlijk al in slaap gesukkeld bij het intypen van zo'n URL.

Anyway. Ik maak een subdomein aan, plemp er wat WordPress bestandjes op, gebruik mijn reguliere sjabloon, vul het geheel vervolgens met enige online gefabriceerde cartoontjes en natuurlijk een toéfje tekst, et voilà: 'Essentiële trombocythemie & Ik' is een feit! Hoera! 🎂

Echter, zoals dat altijd gaat, heb ik weer eens buiten de waard gerekend want hoewel ik inmiddels enige jaren in de veronderstelling ben ET te hebben, na voornoemde beenmergpunctie blijkt 'mijn' ziekte 'zomaar' een gemuteerde variant te zijn. #altijdpech

Beenmergpunctie

(Een Onsmakelijk Beeldverhaal)

Troch Posted on 7 reaksjes 325 x besjoen
Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

2014: DE DIAGNOSE


Z'on vier jaar geleden werd bij mij een zeldzame aandoeningET, gediagnosticeerd. Da's een soort van stamcelkanker-die-eigenlijk-geen-kanker-mag-heteninfoInfoEssentiële trombocytemie (ET) is een zeldzame aandoening van het beenmerg. Bij deze ziekte ontstaan er teveel bloedplaatjes. Met als gevolg een verhoogd risico op bloedstolsels in de aders/slagaders. ET wordt ingedeeld bij de kwaadaardige bloedziekten. Daarom is er informatie over deze ziekte te vinden op bijv. kanker.nl. Over het algemeen wordt deze ziekte echter niet beschouwd als kanker. waarmee je, bij goed onderhoud, honderd kan worden. Voor de goede orde; stamcellen zitten in je beenmerg en maken zo ongeveer alles aan wat met je bloed te maken heeft. Min of meer.

Enfin.

ET uit zich doordat voornoemde stamcellen bij voortduring in de veronderstelling zijn dat er iets in het lichaam aan de hand is, bijvoorbeeld een wondje of iets dergelijks, en dus maken zij extra bloedplaatjes aan opdat vermeende wondjes gauw gedicht worden met die stollingslichaampjes.

Er is natuurlijk helemaal niks aan de hand maar dat weten die stamcellen niet en dus wordt mijn bloed te dik. Gevolg; een verhoogde kans op TIAinfoInfo= Afkorting van transient ischemic attack, dit is een voorbijgaande herseninfarct, doordat een bloedvat in de hersenen tijdelijk is verstopt door bijvoorbeeld een bloedpropje. Er kunnen uitvalsverschijnselen ontstaan die enkele minuten tot een dag kunnen duren, maar er zijn geen of zeer weinig restverschijnselen. 's en spontane hartaanvallen en zo. Gelukkig zijn daar bloedverdunners en dus problem solved.  Zou je denken.

Be that as it may. Die diagnose is destijds bepaald op basis van waarneming; mijn voeten werden ineens, out-of-the-blue, heel dik en rood en bijzonder pijnlijk en al gauw werd ik door de huisarts verwezen naar een specialist in het Ikazia want dit was nogal 'out of his league'.

( ↓ tekst gaat verder onder het (bloed)plaatje 😂 ↓ )


Landelijk Schakel Punt (LSP)

EPD. Maar dan anders ... (#kuch)


(Cartoon: NRCnext | Hajo)


Nét gebeld door een huppeltje van de lokale apotheek. Of ik bezwaar heb tegen registratie in het Landelijk Schakelpunt (LSP, ook bekend als AORTA).

Op mijn vraag of dat niet hetzelfde is als het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) van een paar jaar geleden, waar ik in februari 2011 al schriftelijk bezwaar tegen maakte omdat men (ook toen) niet kon garanderen dat zorgverzekeraars en andere medi-maffia -laat staan Russische hackers– deze database als medische grabbelton konden beschouwen, is haar antwoord nu resoluut; "Maar nee! 't Is nu helemaal veilig, hoor!"

Op mijn vraag hoe zij hier zo zeker van kon zijn, is het antwoord een veelzeggend; "Omdat we die toezegging hebben gekregen!" (..)

Yeah, right.

"En nog wat," vervolg ik; "men mag zichzelf dan op de borst slaan dat, in tegenstelling tot het EPD vehikel van toen, de database er bij het LSP tussenuit gehaald is ("the middle man"), maar nog steeds ben ik aan de grilligheid van zorgverzekeraars en (andere) Big Pharma overgeleverd want men kan, bij toestemming, nog steeds informatie krijgen over mijn fysieke dan wel mentale gesteldheid. Hoe zit dat?"

"Euh… " verzucht het arme kind.

– 'On a roll here' –

Ik pak mijn internet erbij en ga nog even verder: "Autorisatie module? Verwijsindex? Schakelpunten? Audit logs? Landelijk UZI register? Sectorale berichtenvoorziening? Zorginformatie-makelaar? Allemaal mooie woorden maar wat ís het en wie controleert dat allemaal? CSC Computer Sciences en Nictiz, zeg je?

Ben je je ervan bewust dat dat commerciële bedrijven zijn? Met een winstoogmerk?

En, geef toe; als je als bedrijf een systeem bedenkt en je noemt het zélf GZN (Goedbeheerd ZorgNetwerk) of GBZ ("Goed Beheerde Zorgsystemen"), da's toch eigenlijk hetzelfde als WC-Eend die WC-Eend als beste WC-reiniger uit de bus laat komen? 

Moet dat vertrouwen wekken bij mij als simpele cliënt?"

Het huppeltje negeert mijn vragen volledig en haar toon wordt grimmiger. 

"U beseft dat u dan zelf uw medische gegevens bij u moet dragen bij een eventueel ziekenhuisbezoek?"

"Ja hoor. Maar A. Ascal, dat onthou ik nog wel, B. daar heb je zelfs app-jes voor tegenwoordig (bijv. 'Health', lokaal opgeslagen op de telefoon. Ook niet waterdicht maar je hoeft ze niet wijzer te maken dan ze al zijn), en C. vermoed ik dat de betreffende specialist best wel even met mijn huisarts kan bellen want die kent mijn medische achtergrond."

"Oh ja… " murmelt ze. Met een pinnige "Nah ja, u moet het zelf maar weten…" hangt ze op.

Ik blijf me verwonderen over onze overheid. Geef een ondeugdelijk (gecommercialiseerd!) registratie-systeem van een paar jaar geleden, waar men massaal tegen in opstand kwam wegens rammelende privacy, een ander labeltje, sleutel er een beetje aan en presenteer het vervolgens een paar jaar later als 'veilig' en vooral Nieuw! Nieuw! Nieuw!
 
Noem me cynisch, noem me wantrouwend of noem me gewoon een lul, maar zolang er mensen én computers in het spel zijn, valt zo'n beetje alles te hacken.

En ik mag dan voor het moment zg. 'niks te verbergen hebben', wie zegt mij dat dat in de (nabije) toekomst niet het geval is? Wat als een toekomstige zorgverzekeraar over mijn (kostbare) aandoening struikelt in dat LSP en mij op basis daarvan deelname dan wel behandelingen of medicijnen ontzegt?

Mwèh. Geef mijn portie voorlopig maar aan Fikkie.

"…Bij alle partijen is er onduidelijkheid over welke data waar ligt en wie er voor verantwoordelijk is. Mariëlle Blankestijn, patiënt met een dwarslaesie, verwoordde het treffend: “Als je ziek wordt, dan ben je opeens allerlei dossiers. Bij de gemeente, bij het CAK, Wmo, de zorgverzekeraar. Het uitwisselen van informatie tussen die dossiers kan mogelijk tegen je keren. Ik weet een voorbeeld van een patiënte die geen recht had op een traplift omdat er ergens ‘terminaal’ stond in een van haar dossiers. Terwijl ze nog jaren leefde.” bron privacynieuws.nl


Goed Nieuws Show (want een gezonde thorax willen we allemaal)

Troch Posted on 1 reaksje 87 x besjoen

blazen_800

Chest400
Niet mijn thorax.

"Verbazend. Werkelijk verbazend." mompelt ze en ze kijkt nòg eens naar het -net uitgeprinte- lijstje wat voor haar ligt.

"Als ik dit aan een collega zou laten zien, zonder enige voorkennis, zou diegene zeggen dat dit 't profiel van een gezonde niet-roker is. Wonderlijk."

Ik zit bij de longmevrouw in ons dorpse medisch centrum. Om de zoveel tijd laat ik me controleren. Niet vanwege een latente aanleg voor hypochondrie maar gewoon, omdat het kan en alleen maar als ik m'n eigen risico al heb opgebruikt want wat er ook op mijn rug groeit, geld is het nog steeds niet. Enfin. 

Vanwege mijn aandoening (waar ik 't nog steeds een keertje over moet hebben hier maar lang verhaal) loop ik dus eens in de drie maanden dit pand binnen om mijn bloed te laten controleren op excessen.

En omdat ik laatste tijd opvallend veel COPD patiënten in m'n omgeving heb, besloot ik daar een longonderzoekje aan vast te koppelen. Ook dat was tenslotte alweer een jaar of acht geleden. Medisch shoppen, ik kan dat.

"Ik begrijp er niks van." gaat ze verder; "Uw thorax is als die van een jongeman."

Ik heb geen idee wat een thorax is maar deel haar vreugde. "Maar natuurlijk," zeg ik; "mijn thorax en ik, dat zijn twee handen op één buik. We koesteren elkaar." en lach er een beetje schaapachtig bij.

Alsof ze mijn onkunde kan ruiken zegt mevrouw; "Uw thorax is alles wat uw ribbenkast omsluit; uw hart, uw longen en datgene wat daar tussen zit." 

"Oh ja." is alles wat ik uit kan brengen.

"Gebaseerd op uw profiel;" gaat ze verder; "-man, vijftig, 1.82 mt., 92 kg., stevige roker-  zou je verwachten dat de longinhoud tussen de 50 en 65 procent zou zitten. De uwe is 77%. Da's slechts twee procent verwijderd van de 79% die als 100% geldt voor mensen die aan hetzelfde profiel voldoen maar nog nooit hebben gerookt. Kortom; ik snap hier niks van.'

"Daarbij opgeteld heeft u -wat wij noemen- een slank hart. Juiste proporties, geen zichtbare vervetting, etc. Kortom; ook daar het orgaan van een jongeman."

Hoewel ik natuurlijk niet trots ben op mijn -inmiddels- 32-jarige rookverslaving, daar zou ik liever vanaf zijn, kan ik enige opluchting niet onderdrukken.

In ieder geval één zorg minder. Nu nog even die vermaledijde nepkanker te lijf en ik ben weer het mannetje.

Terwijl ik de deur uitloop roept de longmevrouw me na; "Zie het niet als een aanmoediging, hè?" Ik zeg: "Welnee. Natuurlijk niet." grinnik een beetje dom en steek er buiten nog stiekem eentje op.

Want Carpe Diem, weet je. 😅

Dirkjan! uit de vloei

Halve Koolmees

[Van onze REDACTIE]

Troch Posted on 0 reaksjes 83 x besjoen

Gepubliceerd: 13 jul 2013 | 19:29 | Laatste update: 13 jul 2013 19:30, 19:31, 19:32 & 19:36 | Algemeen

Halve Koolmees gevonden

in Oud-Beijerland (ZH)

Eindelijk lijkt het er dan echt op dat er Halve Koolmezen in Nederland leven. Een dood exemplaar lag donderdag in de tuin van Jabik Piekstra in Oud-Beijerland, dat ligt in Zuid-Holland. Toch is DNA-onderzoek nodig om uit te sluiten dat het kadaver een hybride kruising met een Héle Koolmees is. Dat meldt de website Halve Koolmezen in Nederland vrijdag.

Dergelijke recente kruisingen tussen Halve Koolmezen en Héle kunnen erg veel op een Halve Koolmees lijken. DNA van het dier wordt naar Duitsland gestuurd om zekerheid te krijgen over de identiteit. Mocht uit het DNA-onderzoek blijken dat het een echte Halve Koolmees is, dan is dit de eerste zekere waarneming sinds anderhalve eeuw in Nederland.

De laatste jaren waren er al diverse, mogelijke Halve Koolmeeswaarnemingen bij Duiven, Lage Zwaluwe, Vinkeveen en in Valkenburg. Toch ontbrak steeds het doorslaggevende bewijs. Al jaren zingt het 'nieuws' rond dat de komst van de Halve Koolmees naar de polder nabij is.

half-250De Duitse Halve Koolmeespopulatie neemt de laatste 8 jaar sterk toe. Vorig jaar zijn de eerste jonge Halve Koolmezen geboren op de Lüneburger Heide. Dit jaar hebben zelfs twee helften in Niedersachsen jongen gekregen. Opgroeiende jonge Halve Koolmezen verlaten met een leeftijd van 1 tot 2 weken hun ouderlijk territorium en leggen dan grote afstanden af -voor hun doen, soms wel 5 mm. per nacht.

Recent is zo’n jonge Halve Koolmees in een militair oefengebied bij Meppen gefotografeerd, nog geen 15 mm. van de Nederlandse grens en circa 153,5 km. vanaf de Noordoostpolder. Niet meer dan twee meter lopen voor een Halve Koolmees.

Gerelateerd:

  • Helft Nederlanders heet Halve Koolmees welkom
  • 'Halve Koolmees binnen enkele jaren terug in Nederland'
  • Halve Koolmees gesignaleerd in Gelderland
  • Opnieuw Halve Koolmezen gezien in Nederland

Roodkapjesyndroom

Halve Koolmezen zijn niet gevaarlijk voor mensen. Wel zullen zij in Nederland op zoek gaan naar hun andere helft. Volgens een woordvoerder van Staatsbosbeheer lijden veel mensen aan het 'Roodkapjesyndroom', maar is de kans dat een Halve Koolmees een mens aanvalt zeer klein, omdat het dier mensen zo veel mogelijk mijdt en bovendien de middelen mist om aan te vallen. Zo kan de Halve Koolmees bijvoorbeeld niets zien omdat een kop met ogen ontbreekt. In Duitsland is voor zover bij de zegsvrouw bekend nog niemand door een Halve Koolmees aangevallen.

Overlast

Voorstanders vinden dat de dieren zorgen voor natuurlijk evenwicht. Ook vinden zij dat het een verrijking is van de natuur en dat de natuur de vrije hand moet worden gegeven als de Halve Koolmees in Nederland wordt gesignaleerd. Tegenstanders vinden de Halve Koolmees een gevaar voor mens en dier en denken dat de beesten voor overlast zorgen. Ook vrezen ze dat Nederland te klein is voor de Halve Koolmees.

Uit Polen

Volgens een halve vogelvereniging zijn van oorsprong Poolse Halve Koolmezen nu in Duitsland opgerukt tot afstanden tot 150 cm. van de Nederlandse grens. Het aantal Halve Koolmezen zou in heel Europa toenemen, omdat zij bijna overal worden beschermd. De andere helft daarentegen kan naar believen worden afgeschoten.

De Halve Koolmees werd in 1998 voor het eerst in anderhalve eeuw in Duitsland gezien. Er zouden nu drie zwermen met in totaal anderhalve helft in Duitsland leven. Daarnaast zijn er Halve Koolmezen die op zichzelf leven en zich nauwelijks in de buurt van Duitsers durven begeven.

Jabik Piekstra, net buiten beeld; “Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Wel een halve naaktslak en ook een hele egel. Maar een Halve Koolmees? Nooit! Dat ik dit nog mag meemaken” aldus een hevig geëmotioneerde Piekstra.

Elektronisch Patiëntendossier

Troch Posted on 4 reaksjes 74 x besjoen

kop copy

Kafkaiaans, Kafkaësk "(..) op raadselachtige wijze beangstigend, bedreigend (vooral door een overgeperfectioneerde samenleving, die zich aan de controle van het individu onttrekt, of waarover het machteloze individu geen controle meer heeft.. (..)"

Vooropgesteld: ik geloof best dat het verdomde handig is als ik ergens, ik geef m'n bek maar een slinger, achter Roodeschool een ongelukje krijg en daarvoor de plaatselijke kwakzalver moet bezoeken, hij of zij slechts met één wachtwoord toegang heeft tot mijn medische gegevens. Ideaal. Sterker nog; het interesseert me geen fuck of derden er met mijn gegevens aan de haal gaan. Zolang het daarbij blijft.

Nee, waar ik wél bezwaar tegen heb is het feit dat derden deze gegevens kunnen verànderen. Van een simpel 'Dhr. Eamel heeft die-en-die bloedgroep' naar een 'de patiënt heeft HIV en is terminaal". Just like that. Met wantrouwende verzekeraars en hysterische schuldeisers tot gevolg. Brr.

Bezwaar twee: de wijze waarop dit allemaal tot stand is gekomen: eerst mijn gegevens ongevraagd in één of andere dubieuze database prakken en mij pas dààrna de mogelijkheid geven om bezwaar te maken d.m.v. allerlei vage formulieren die ik notabene zèlf moet opzoeken ("opt-out")

Ironie: in ons Nederland is vele jaren, vele slachtoffers en vele politici later nog steeds een gierende behoefte aan donororganen. Had men voornoemde opt-out daarop losgelaten hadden je vader, je neef of je zuster wellicht nog geleefd.

Sterker nog; wat voor hoger belang dient het gegeven dat de politiek bij een zo op het oog onschuldig EPD heeft gekozen voor opt-out maar weigert men stelselmatig bij donorregistratie datzelfde te doen? Terwijl daar gevoelsmatig toch veel meer levens mee gered zouden kunnen worden? Maar dit terzijde…

epd(Cartoon: NRCnext | Hajo)

Bezwaar drie: terwijl de politiek nog niet eens een besluit genomen heeft over het al dan niet doorvoeren van dit systeem heeft een conglomeraat van wijze mannen alvast het voortouw genomen en het EPD er slinks doorheen gejast. Wat nou hackers? Wat nou privacy? Wat nou 'Wat nou … '? Dikke vinger voor je! Kortom:

  • Ik weet niet wie toegang heeft tot mijn gegevens.
  • Is 't sowieso legaal?
  • Ik weet niet tot wat voor data men toegang heeft. – "Patiënt gebruikt Viagra"? – "Patiënt heeft een drugsverleden"? – "Patiënt is manisch depressief en suicidaal"? – "Patiënt rookt"?
  • Ik weet nog steeds niet hoe ik/òf ik zèlf toegang krijg tot mijn eigen dossier.
  • Wat gaat er in de toekomst met dat dossier gebeuren zodra 't systeem op de rails staat? – Bijvoorbeeld over een paar jaar? – Wordt het uitgebreid? – Wordt 't gekoppeld aan mijn strafblad mocht ik die hebben? – Mijn personeelsdossier? – Krijgt mijn toekomstig hypotheekverstrekker inzage? Mijn zorgverzekeraar?
  • Hackers hoeven niet eens het grootste probleem te zijn; de database van het EPD zou niet het eerste systeem zijn waarvan de gegevens 'per ongeluk' op straat komen te liggen. Het blijven tenslotte computers en er zijn mensen mee gemoeid. Beide zijn geen garantie voor een waterdichte beveiliging.

Met dit Kafkaëske perspectief in mijn achterhoofd besloot ik enige tijd geleden dat zorgvuldig weggestopte formuliertje in te vullen met die fantasieloze titel Bezwaar maken EPD (pdf-alert).

Niet lang daarna ontving ik een brief (jawel; tastbare post) waarin de vraag werd gesteld -vrij vertaald- 'of ik er even over na wilde denken' want, oh wee, verwijdering van mijn gegevens is onomkeerbaar en kon nog wel eens desastreus zijn wanneer ik mezelf in een medische spoedsituatie manouvreer. Letterlijk staat er:"De verwijdering van de aanmeldgegevens kan niet ongedaan worden gemaakt." [voorkant brief] [achterkant brief] En hier werd ik een beetjeunheimisch van.

Het blijkt namelijk een regelrechte leugen; artsen kunnen namelijk gewoon blijven putten uit bestaande systemen en dus is er geen enkel gevaar voor mijn gezondheid. Daarnaast kan ik, als de internets mag geloven, altijd nog ja zeggen (overigens beziet deze site het in een nog groter perspectief; LSP->CSC->NSA. Zelfs Echelon wordt er met de haren bij gesleept. Rete-interessant, dat wel) mocht ik ervoor kiezen alsnog mijn gegevens cadeau te doen aan de hoogste bieder.

Kortom; de brief is de deur uit. Kan ik weer met een gerust hart gaan slapen. Voorlopig

[gview file="https://www.eamel.net/blog/wp-content/uploads/PDFsam_merge.pdf" height="900px" width="800px" save="1"]

Body Worlds & The Cycle of Life

--| Rotterdam, 10-10-2010 |--

Troch Posted on 1 reaksje 122 x besjoen

Body Worlds dus.

Veel over gehoord maar niet erg in verdiept. Tot afgelopen zondag; 'onze' kliek besloot tot een bezoek aan Las Palmas II alwaar het geplastificeerde lijkencircus was neergestreken.

Normaliter was ik hier wellicht niet naar toe gegaan -ik ben tegenwoordig niet meer zo'n tentoonstellingbezoeker- en de boodschap op hunner site maakte het er ook niet aantrekkelijker op:

"In de BODY WORLDS tentoonstellingen zijn film- en foto-opnames, ook met de camera van een mobiele telefoon, in principe niet toegestaan. Uitzonderingen gelden voor journalisten met een perskaart."

Gelukkig had ik deze (linkje óók dood, was pers-informatie) pagina helemaal over het hoofd had gezien, anders was ik zeker thuis gebleven. Maar goed; naïviteit heeft zo z'n voordelen, het woord perskaart deed ut um en zo togen wij naar Las Palmas II.

En ik moet zeggen; naast die bloedhitte -de airco is overtuigd SGP-lid en werkt derhalve niet op zondag- en het algeheel ontbreken van beschaafde verlichting bleek het een interessante uiteenzetting van voormalige aardklootbewoners die al dan niet ge(s)laagd werden tentoongesteld.

Enfin. Naast de verwachte clichés -de onvermijdelijke rokerslongen (seen that, got the t-shirt, blabla), hersentumoren en wat er meer aan al dan niet dodelijke aandoeningen bestaat, was ik toch het meest onder de indruk van het ongeboren grut; foetussen in allerlei vormen behalve het algemeen aanvaarde.

Lang verhaal kort; het was boeiend. En gezellig. Perskaart deed precies waar -ie voor aangenomen was: terwijl het plebs zat te rommelen met mobiele cameraatjes joeg ik mijn D300 door de ruimte als ware ik Een Echte Photograaf.

Opmerkelijk voorval; de 'porno'-afdeling, alwaar de daad van penetratie bijzonder gedetailleerd uit de doeken werd gedaan, maar bovenal de nog levende mevrouw die letterlijk een TIA kreeg nèt op 't moment dat ik de gevolgen ervan zat te bekijken aan de hand van een in plakjes gesneden hersenpan.

Hoop dat 't goed gekomen is met 'r. Al was 't maar voor d'r dochter…

kaartjes425_copy1

Logisch

Just another day at the office

Troch Posted on 0 reaksjes 72 x besjoen

Goed. Wat doe je als rechtgeaarde ha!-ik-ben-nooit-nerveus-maar-vandaag-toch-stiekum-wel-een-beetje?*

Precies; je posteert jezelf ergens in 't vroege ochtendgloren in de tuin, met je camera in de aanslag. In je joggingbroek. Op je knieën. In de regen. Pretentieloze plaatjes schieten. Logisch.

Toch?

in_de_tuin

*Nerveus omdat je vandaag een best wel heel erg belangrijk gesprek denkt te hebben, carrière-gewijs en nerveus omdat de huiskwak een verhoogde suikerspiegel bij je ontdekt heeft en dit voor alle zekerheid d.m.v. een bloedtest even wil verifiëren. Vandaar.

↓