Plog | Er Was Er Eén Jarig, Hoera! En wie jarig is, trakteert

Deze vis was stuk. Desondanks nog wel bereid gevonden om even voor de foto te poseren. Hoi, Dory!

Liggen mevrouw en ondergetekende afgelopen vrijdagmiddag een beetje op apegapen op de bank -want verrot-, wordt je ineens gebeld; Moe-Moe aan de lijn.

“Zoals je weet ben ik jarig en aangezien niemand anders mee wil, vroeg ik me af of jullij zin hebt om vanavond iets te gaan eten. Ik trakteer.”

Omdat ik niet de beroerdste ben en daarbij de woorden ‘Ik trakteer’ altijd een zalvende werking op mij hebben, kon ik niet anders dan niet-weigeren en dus bevonden we ons ‘s avonds geheel onverwachts, in the middle of nowhere voor de ingang van de Golden Lion te Klaaswaal (of all places).

Terwijl ik me al mijmerend afvraag waarom ik de memo gemist heb waarin stond dat NewLand (spiegeltje) plaatsgemaakt heeft voor een chinees, ik heb hier tenslotte een jaartje of twee praktisch naast gewoond, blijken de gezelschapsdames zich inmiddels comfortabel te hebben gemaakt aan één van de tientallen (lege) tafeltjes.

De Golden Lion (oops…) is er één van het ‘All You Can Eat’-concept, ofwel vreten tot je erbij neer valt, voor hetzelfde geld. Dat gaat bij mij meestal altijd mis.

Ik vergrijp me in dit soort gelegenheden altijd aan zoveel voorgerechten zoals de Sushi‘s, de salade’s, de enorme hoeveelheden Hollandse Garnalen (weet je wat die mormels in de winkel kosten??) met een klodder mayo waarbij het vet je letterlijk om het hart vliegt, met als gevolg dat ik al zat ben op het moment dat het hoofdgerecht zich aandient.

Maar goed; ‘t is gratis en dus ga je ff een sigaretje roken, loopt de tien kilometer op de nabijgelegen parkeerplaats et voila; weer een gaatje vrij voor die shitload aan kipsatés, bieflappen en nog iets van een ondefinieerbare dooie vis.

Oh jubel, na rangschikking van mijn organen bleek er zelfs nog ruimte voor een gehamde meloen en twee schaaltjes ijs.

De chocoladefontein heb ik maar gelaten voor wat ie is want je kan ook overdrijven.

Alle gekheid op mijn stokje; Moe-Moe & Mini Moe-Moe, heel erg bedankt, het was erg gezellig, en dit doen we gauw weer! 

(Mits jij trakteert natuurlijk want het groeit mij niet op de rug. )

Méér

Plog | Halloween is ook niet meer wat 't nooit geweest is

1Je ziet op de feestboeks een Halloween-filmpje voorbij komen en denkt; “Goh! Wat leuk! Dat wil ik ook! Daarmee halen we minstens de krant in dit dorp!” en bekijkt het even aan de binnenkant van je ogen; drommen kinderen voor de deur terwijl je het lokale suffertje te woord staat. “Wat ging er door u heen toen u de ontroering in de ogen van deze kinderen zag?”

Stap 1: Facebook!


Méér

Plog | Bûter, brea en wer nei boppe ta Oeral thús mar thús it bêste

1

D-Day. Wakker worden is best wel een dingetje hier in huis. Behalve als je Mijn Mevrouw heet, dan weer niet.

Het was alweer veels te lang geleden dat ik Ûs Fryslân vereerd had met mijn Goddelijke Verschijning en dus was verleden week de tijd daar dat ik Deit, Mem en Theun-Atse weer in de armen mocht sluiten.

Hoera! Omdat tekst tegenwoordig niemand meer boeit heb ik toen besloten om hiervan beeldend verslag te doen in de vorm van –wederom– een plogje. Dat vinden de mensen leuk.

Chronologisch zal het allemaal niet helemaal kloppen, ik heb per ongeluk de foto’s door elkaar gegooid, maar niemand die dat controleert.

Hoe het ook zij; het waren vermakelijke dagen en laat ons hopen dat er nog velen mogen volgen.

Tige tank, us heit en mem, it wie tige noflik. En broerke, oare kear mei dy flesse whisky wol wat grutter.
Knypkont.


2

Een paar dagen Friesland is altijd een goeie aanleiding om weer eens te gaan douchen. Brrr.

Méér

Plog | Zomaar een dag tijdens zomaar een hittegolf

ijsje150Lief Dagboek. Eigenlijk wilde ik gister gaan klussen. Nah ja; klussen is een groot woord want ik kan eigenlijk niks, maar het gaat om het idee. Mijn tuindeuren hebben verf nodig en dus wilde ik de schuurmachine er tegen aan zetten opdat ik de komende dagen de boel kon schilderen.

Helaas kwam daar ineens ende onverwacht een hittegolf voorbij en werd het zomaar 32 graden. In de schaduw. Nu lag ik toch al op apegapen dus -poef!- Wèg plan.

fcukingweer

Méér

Plog | De Werkplek Wat Koelman ken, ken ik beter

0

Een overzichtsfoto opdat je ‘t in perspectief kunt zetten. Hoewel ik al jaren een kantoor op de eerste verdieping heb, zit ik nog steeds beneden met die hele computerzooi. Dit vanwege het feit dat mijn pc vanwege zijn prestatie’s nog al eens té heet wordt en ik dus in dat kleine kamertje zit te zweten als een otter. Ook het gegeven dat mijn mevrouw de broek aanheeft het ongezellig vindt als ik hele dagen boven met mezelf zit te spelen hard aan het werk ben, speelt een rol. Oh ja; ik mag van haar boven niet roken want dan stinkt de schone was naar de rook.  Aanstellerij.

In navolging van hemmes, die kennelijk ook lijdt onder komkommertijd (onbedoelde rijm, RED.), heb ik idem besloten een inkijkje te geven voor wat betreft de creatieve schoot waarin al het moois wat ik produceer haar oorsprong vindt.
Dat vinden de mensen leuk, heb ik me laten vertellen.

Om er niet al teveel woorden aan vuil te maken zal ik maar gelijk van wal steken. ‘t Is tenslotte een plog en niet zo’n literaire pil als bijv. Tolstoj‘s Oorlog & Vrede.

Het ziet er misschien niet zo smooth uit als bij die Koelman maar het gaat om het idee, nietwaar?

1b

Zelfde afwerkplek als boven, andere hoek. Voorzien van allerlei noodzakelijke attributen die er elke dag weer voor zorgen dat uw eamel tot een creatief hoogtepunt komt. Je moet er wel even stevig aan trekken maar dan heb je ook wat. Voor niets komt de zon op tenslotte.

Méér