PLOG: Er Was Er Eén Jarig, Hoera! En wie jarig is, trakteert

Deze vis was stuk. Desondanks nog wel bereid gevonden om even voor de foto te poseren. Hoi, Dory!

Liggen mevrouw en ondergetekende afgelopen vrijdagmiddag een beetje op apegapen op de bank -want verrot-, wordt je ineens gebeld; Moe-Moe aan de lijn.

“Zoals je weet ben ik jarig en aangezien niemand anders mee wil, vroeg ik me af of jullij zin hebt om vanavond iets te gaan eten. Ik trakteer.”

Omdat ik niet de beroerdste ben en daarbij de woorden ‘Ik trakteer’ altijd een zalvende werking op mij hebben, kon ik niet anders dan niet-weigeren en dus bevonden we ons ‘s avonds geheel onverwachts, in the middle of nowhere voor de ingang van de Golden Lion te Klaaswaal (of all places).

Terwijl ik me al mijmerend afvraag waarom ik de memo gemist heb waarin stond dat NewLand (spiegeltje) plaatsgemaakt heeft voor een chinees, ik heb hier tenslotte een jaartje of twee praktisch naast gewoond, blijken de gezelschapsdames zich inmiddels comfortabel te hebben gemaakt aan één van de tientallen (lege) tafeltjes.

De Golden Lion is er één van het ‘All You Can Eat’-concept, ofwel vreten tot je erbij neer valt, voor hetzelfde geld. Dat gaat bij mij meestal altijd mis.

Ik vergrijp me in dit soort gelegenheden altijd aan zoveel voorgerechten zoals de Sushi‘s, de salade’s, de enorme hoeveelheden Hollandse Garnalen (weet je wat die mormels in de winkel kosten??) met een klodder mayo waarbij het vet je letterlijk om het hart vliegt, met als gevolg dat ik al zat ben op het moment dat het hoofdgerecht zich aandient.

Maar goed; ‘t is gratis en dus ga je ff een sigaretje roken, loopt de tien kilometer op de nabijgelegen parkeerplaats et voila; weer een gaatje vrij voor die shitload aan kipsatés, bieflappen en nog iets van een ondefinieerbare dooie vis.

Oh jubel, na rangschikking van mijn organen bleek er zelfs nog ruimte voor een gehamde meloen en twee schaaltjes ijs.

De chocoladefontein heb ik maar gelaten voor wat ie is want je kan ook overdrijven.

Alle gekheid op mijn stokje; Moe-Moe & Mini Moe-Moe, heel erg bedankt, het was erg gezellig, en dit doen we gauw weer! 

(Mits jij trakteert natuurlijk want het groeit mij niet op de rug. )

Méér

Eamel’s Jaaroverzicht 2016 En dat was dat.



Zoals ik altijd meestal soms pleeg te doen, zo aan het einde van een (blog) jaar, ook nu een overzichtje van alles wat me in 2016 bloggewijs bezig hield. Ik bedoel; je zal ‘t als argeloos geïnteresseerde maar gemist hebben, toch?

Oh ja. ‘Vanwaar die walgelijk nostalgische Hyves toestanden
met foeilelijke knipper-plaatjes?’
hoor ik je denken. Tja, waarom niet? Je weet togleuker kunnen we het niet maken, wél lelijker.

*t.u.i.; klik op de maand/datum om het desbetreffende bericht
tot u te nemen. Of lees die zooi in één keer. Ik heb nog wel wat bandbreedte over.


01. JANUARI 02. FEBRUARI 03. MAART 04. APRIL
05. MEI 06. JUNI 07. JULI 08. AUGUSTUS
09. SEPTEMBER 10. OKTOBER 11. NOVEMBER 12. DECEMBER


1. Dinsdag, 5 januari 2016 – We begonnen het blogjaar 2016 met diepgang zoals
U dat van mij gewend bent #kuch; er was een hype opgestaan en, schaap als ik ben, moest daar natuurlijk aan meedoen; CD GLASSES FLICKING CHALLENGE.
Een dikke 800 views op de Youtubes en waarom? Niemand weet dat.


Méér

Busted! Diefstal Voor Dummies

Hij die een zaak die hem niet toebehoort, bedrieglijk wegneemt, is schuldig aan diefstal. 
– (art. 461 Belgisch Strafwetboek).

Omdat mijn mevrouw onze gezamenlijke afspraak heeft geschonden (“We doen met Kerst niet aan kadootjes, hoor!”) en dus gemeend heeft er goed aan te doen iets voor uw Eamel onder de boom te leggen, kon ik niet anders dan zelf ook op zoek te gaan naar iets voor haar.
#biatch #morelechantage

Omdat het geld mij ook niet op de bevallige rug groeit moest ik creatief zijn en besloot ik me dit jaar eens te wagen aan proletarisch winkelen.

Voor alles een eerste keer, nietwaar?

Ik stap een willekeurige winkel in, zie een leuk geschenkverpakking-kje met wat badluchtjes en dergelijke, dat vinden vrouwen leuk, en besluit dat volkomen ongezien in mijn binnenzak te prakken.

Helaas past zoiets niet want manboobs hebben ook ruimte nodig, en dus heb ik de boel de boel gelaten en een leuk trosje bruine bio-bananen laten inpakken.

Groot was echter mijn schrik toen ik niet veel later beveiligingsbeelden via de Whatsapp ontving waarop onderge-tekende druk bezig is ongeoorloofd een geschenkverpakking tot zich te nemen. 

Moraal van dit verhaal; jat nooit spullen uit de winkel waar je mevrouw haar betaalde werkzaamheden verricht. (..) Of, volgens Koningin Maxima‘s legendarische woorden; “Den Eamel is een beetje dom.”

Ik wens U een Plezante Kerst, veel Liefde en nog meer Kadootjes toe.

Méér