Jo besjogge no de kategory Kundst, Omdat Het Moet

'Dreamy scenarios' | Marcel van Luit

uit de serie 'Kundst, Omdat Het Moet'

 

Afgelopen week, zomaar een midden-in-een-nacht. Nieuwkomer Milly vindt 't een goed moment om ons kenbaar te maken -heel netjes- dat ze aan de dunne derrie is.

Mijn mevrouw stelt voor om het hondje buiten te legen en, solidair als ik ben, stap ook ik uit bed om dan maar een sigaretje te roken in mijn kantoortje, onderwijl scrollend door Instagram want iemand moet het doen. It's a dirty job, etc.

Het is daar, op dat moment, dat ik besluit de navolgende categorie weer eens onder het stof vandaan te halen. 

Het is ommers alweer enige tijd geleden dat ik meende de wijsheid smaak in pacht te hebben door u te wijzen op wederom een kunstzinnig tiep dan wel een creatieve uiting alhier op de internets, onder de noemert 'Kunsdt, Omdat Het Moet'.

Anyways. Ditmaal wil ik van de gelegenheid gebruik maken u kond te doen van het bestaan van ene Marcel van Luit -kunstenaar- of, zoals -ie zichzelf omschrijft;

 

'Marcel van Luit, best known for visualizing dreamy scenarios, is a contemporary artist from the Netherlands'

 

Oei. Dat klinkt al met al al net zo zweverig als de 'captions' bij z'n kunstwerken:

 

Ik ben daar niet zo van, van die motivationals ('doe maar gewoon, dan…'), maar het schijnt tegenwoordig nogal een must te zijn als je jezelf (of je kunst) op de social's wil profileren, kijk maar naar die van Yolanthe-'Alles wég!'-Cabau ☠😬

Goed.

Alle gekheid op mijn stokje; meneer van Luit maakt ontegenzeggelijk práchtige schilderijen fotocomposities. Véélkleurig, véél dieren en nóg meer detail.

Dreamy scenarios, indeed.

Maar gek genoeg is datgene niét wat mij het meeste boeit aan zijn expressieve uitingen. Nee, waar ik heel, héél blij van word zijn diezelfde schilderijen fotocomposities maar dan geaniméérd, en voorzien van een sfeervol muziekje. Leeuwen, bloemen, leeuwen mét bloemen, uitbundig begroeide giraffen en derde wereldkindjes met vlinders, veertjes en gevolgelte… en nog veel meer moois!

Ik zal u niet verder vervelen met nóg meer flauwe teksten zoals hierboven en stel oprecht gemeend aan u voor, de briljante (geanimeerde) kunst van Marcel van Luit.

Gewoon. Omdat het moét…

| THE CURE |
Actionpacked shortfilm

Fast & The Furious, MOVE OVER!!1!


Toegegeven, niet alle CGI is even geslaagd en hier en daar wellicht ietwat ongeloofwaardig, maar mèn… wat is dit knap gemaakt!

Niet echt Oscar-materiaal dus, sterker nog.. misschien niet eens jouw genre, wél een flinterdun verhaaltje ("bla, bla, wereldwijd verspreid virushé, waar kennen we dat van?bla, bla, evil mastermind, chantage, mercenary, etc., etc. -gaap-") maar neem in gedachten dat één en ander is geproduceerd door slechts drie man en een paardenkop, voor het schamele bedrag van slechts $15.000!!1!

Of, zoals men zelf zegt:


"This Movie was Budgeted at only 15 thousand dollars, and made by 3 people Crew. it was shot with Black Magic Ursa Mini, Canon 5D MK3 and Gopro Cameras, VFX was created in After effects based on online tutorials, and on an imac desktop. no other compositing software used other than AE and Element 3D plug in. there has been heavy use of Physical Models."


BI-ZAR! Ahmet Atalay kán dingen!

Without further ado: uw eamel presenteert THE CURE (2020) | Short film:

[ADVERTINSJE]



Han Hoogerbrugge's
ProStress strips (post)

~ Uit de Volkskrant ~

 

Zo'n vijf jaar geleden inmiddels, wat vliegt de tijd, had ik een 'dialoog' met Facebook'vriend'-en-lang-daarvoor, Han Hoogerbrugge.

Voor wie Han (ik mag Han zeggen) niet kent; de man is, naast idolaat van Motörhead's Lemmy (wellicht vanwege een gedeelde snor), een bijzonder veelzijdig (internet-)kunstenaar, beeldhouwert, illustrator én animator, uit -nota bene- dat dorp hier vlakbij.

Een aantal van enkeling onder u zal hem kennen van Metro'89 (expositie) of van Lekker, rustig, fijn (idem).

Of misschien wel van nóg illusterderder werk als Multiples -publicatie; wie kent het niet?-, a Grande Fête des Voyeurs (publicatie), of van enkele wé-reld-beroemde uitgaven als Modern living : the graphic universe of Han Hoogerbrugge en natuurlijk Clumsiness, frustrations and awkwardness: a catalogue of works and activities since 2008 … 😳 

Verder doet deze ex-docent nog wat aan het produceren van muziekvideo's (I, II, III) en bijzonder merkwaardige maar knap gemaakte flash-animaties

Nuisance by Han Hoogerbrugge from Submarine Channel on Vimeo.

Goed. Indien jij, als connaisseur, hem daarvan kent; chapeau. Koester dat. Het zei mij namelijk allemaal niks.

Mijn eerste kennismaking met Han's werk dateert uit de tijd dat men nog moest inbellen op 't internet met een Pentium II en toen de Volkskrant nog gratis was. 

Hoewel het inmiddels gedateerde Flash, de software waarmee veel van 's mans filmpjes zijn gecreëerd, destijds nogal een aanslag pleegde op de CPU (processor) van mijn computer, raakte ik gefascineerd door alles wat hortend en stotend aan beeld en geluid via het beeldscherm mijn kamer binnenbraakte.

Bizarre filmpjes, veelal interactief, vaak met Han zélf in de hoofdrolhet kon me niet gek genoeg zijn.

 

Vele jaren later, Han behoorde inmiddels tot mijn verleden tijd, kwam ik tot mijn niet geringe vreugde zijn werk weer tegen in de online variant van voornoemde Volkskrant onder de noemer ProStress, zoals gezegd toen nog niet achter een betaalmuur.

Wederom doorspekt met Han's mesjogge kijk op humor, echter niet gespeend van enige actualiteit in de vorm van een al dan niet prominent figuur die op dat moment kennelijk in het nieuws was.

Hoewel gemakzucht als eerste opkwam bij het bekijken van voornoemde tekenvruchten, vaak driemaal dezelfde tekening in één kadertje, viel niet te ontkennen dat de kunstenaar een extreem oog heeft voor gelijkende portretten. 

Van Wilders tot Frans Bauer, van de Paus tot Lee(n) Towers… de gruwelijke pen van Han maakte geen enkele onderscheid tussen rang en stand, afkomst of importantie. BAM!

"In het oeuvre van tekenaar/animator Han Hoogerbrugge worstelt de kunstenaar zich met humor door het dagelijks leven en onderzoekt hij zijn eigen obsessies, neuroses en emoties." -bron

Misschien niet zo toegankelijk als de hier eerder gepubliceerde Dirkjan! stripjes-ui-de-vloei, ongetwijfeld vanwege het vermeende intellect van de gemiddelde VK-lezert, maar aan de liefhebbert van absurde dan wel bijzonder flauwe humor viel er (bijna) altijd wel een glimlach te onttrekken.

Totdat de VK, om onduidelijke redenen, in al haar wijsheid besloot dat het tijd werd voor een koerswijziging en ProStress verdween uit de dagelijkse katernen. 😢😥

Het was toen dat ik besloot om, net als destijds bij onze Dirkjan!, de VK site leeg te trekken v.w.b. Han's creatieve erupties 'want je weet maar nooit wanneer dat te pas komt'. Zoals gezegd, met permissie van De Meester zelf, natuurlijk.

'Wanneer' is nu geworden, zes jaar later. Bij het opruimen van de pc kwam ik ze weer tegen. En alsnog besloten om de hele serie, ca. honderd stuks als het goed is, online te plempen.

Het merendeel heeft aan actualiteit moeten inboeten -de verkering tussen Geer & Goor is al enige tijd 'uit', Wilders kan geen potje meer breken en Obama heeft inmiddels plaatsgemaakt voor die racistische flapkeutel in de Amerika's-, desalniettemin valt er nog genoeg te glimlachen. Al was het om de absurditeit ervan.

En dat… dàt was een hele lange inleiding om enige content te genereren. Vergeef mij, niets menselijks is mij vreemd.

Han.. Bedankt! (←klik voor galerij)

 

Ôfskie fan 15 heech

Een laatste blik in het atelier van Friesland's eigen Rembrandt, wijlen Sjoerd de Vries


En toen was -ie dood.


Het zal een paar dagen erna geweest zijn. Ik was bij broer op bezoek en stond weer eens vroeg in de ochtend op zijn balkon van het uitzicht te genieten. 

Wat me triggerde weet ik niet, wél weet ik dat er iets niet klopte aan dat uitzicht. Er was iets off, anders dan anders. En toen drong het besef tot me door; het keukenkastdeurtje. Het was dicht!

Als je het hier een beetje gevolgd hebt, de laatste jaren, weet je dat ik een merkwaardige fascinatie heb ontwikkeld voor dat ene specifieke deurtje.

Het stond namelijk ALTIJD open, en dat al minstens dertig jaar lang.

Tot vandaag, dus.


En doe wie -er dea.


It sil in pear dagen dernei west hawwe. Ik wie by broerke op besite en stie wer ris betiid yn de moarn op syn balkon fan it útsicht te genietsjen.

Wat my triggerde wit ik net, wol wit ik dat der wat net kloppe oan dat útsicht. Der wie wat off, oars dan oars. En doe krige it besef; it keukenkastdoarke.
It wie ticht!

Asto it hjir in bytsje folge hast, de lêste jierren, wist do dat ik in opmerklikke fassinaasje ûntwikkele ha foar dat iene, spesifike doarke.

It stie nammentlik ALTYD iepen, en dat al op syn minst tritich jier lang.

Oant hjoed, dus.

[ADVERTINSJE]

De Friese Carmiggelt (1)

Ùs mem wurdt noch ferneamd!

 

"Het aardige van het ambacht schrijven is, dat je het nòòit leert."
  SimonCarmiggelt


Sjoch no! Wa hie dat tocht, doe op tolve oktober twatûzendtsien?

Ùs mem yn 'e krante! Se wurdt noch ferneamder as har soan! 😂



 

↓
>