Zaksymboliek Those were the days

Bijna twaalf  jaar* geleden kwam ik in dienst van het Huis van Bewaring de Noordsingel te Rotterdam. Als ICT-ert. Mijn lekkerste werkplek ooit. Het Warme Bad. Zoiets.

Want waar sommige inrichtingen moeite hebben met het hoog houden van het moreel ging dat in de Singel als vanzelf: men was “familia“. In die tijd kreeg ik een bijzonder contact met Cor en Willem (nee; niet die twee), huismeesters van de Singel.

Ik werd, als Fries-om-utensinfoInfoFries, woonachtig buiten Friesland buitengemeen amicaal door hen ontvangen en betreurde het zeer dat ik later door een reorganisatie het pand definitief moest verlaten. Deze verstandhouding was niet alleen gestoeld op een wederzijdse, collegiale sympathie maar ook één ‘with benefitsinfoInfobenefits the ~voordelen (de ~), baten (de ~), heilen (znw.)‘. Wij régelden dingen voor elkaar. Dat deed je gewoon.

Zo kreeg ik in de eerste weken, nadat ik één van hen had voorzien van een computer-gerelateerd adviesje, een enorme doos met rollen blauwe vuilniszakken kado. Niet van die lullige Wibrazakjes maar van die grote, industriële exemplaren. Je kon er -bij wijze van spreken- je hele huis in kwijt. Met ruimte voor een kleine schuur.  

Enòrm blij mee, destijds.

We zijn nu bijna twaalf jaar later. Afgelopen week heb ik de laatste zak gebruikt. Uit die doos. En dàt in een tijd waarin ik, nét als toen, op een cruciaal punt in mijn carrière sta.

En ineens zag ik ‘t; daar moest een bruggetje in zitten. Een symboliek. Een metafoor. Het samenvallen van een carrièreswitch met die laatste, grote blauwe industriële zak, uit het jaar 2000. Nu alleen nog even uitvinden wélke…

(=4.360 dagen=104.640 uren=6.278.400 min.=376.704.000 sec. Don’t ask)

Cloning

CLONING IS HET NIEUWE PLANKINGNa planking is er nu cloning. Nu kun je zien hoe het is om een overal tegelijk te zijn.” [zie FROOT.NL]

Wut? Bleek ik zomaar ineens een pronostikerende blik te hebben op een trend die op dat moment nog niet eens bestaansrecht had.

Onderstaande foto’s zijn uit 2008. Gemaakt voor één of ander personeelsblaadje wat helaas, vanwege politiek bezuinigingen, al na enkele nummers uit de spreekwoordelijke schappen verdween. 

Martijn (moge hij rusten in vrede), art-director, had een opdracht; maak foto’s.

Niet die reguliere meuk zoals een ordinair portretje-bij-raam-of-erger maar ànders. Maar ja, dat was makkelijker gezegd dan gedaan.

Want hoe zet je een ambtenaar ànders op de foto?

In een bananenrokje? Met een halfnaakt wijf op schoot? Dat laatste was overigens het beste idee tot dan toe maar ja; probeer dat er maar ‘ns door te krijgen.

Het desbetreffende nummer had als thema het al even nuffige ‘Samenwerken‘. Want dat doen ambtenaren. Althans; zo hoort het. In de praktijk doet men dat niet want dat staat in de weg van het eigen belang. Enfin. Ik dwaal af.

En dus heb ik raambtenaren John en Jan laten plaatsnemen rondom een vergadertafel en bureau. Als metafoor voor samenwerken. Je weet tog. Oké, ‘t is dan wel niet master gefotosoept maar ‘t ging om het idee. En we hadden de grootste lol. En Martijn? Hij was tevree. Hij wel.

jan_1024

En uiteindelijk hierin terechtgekomen (PDF-alert):

De man achter de muur

Men had gvd méér kunnen doen met de combi Geesten en de –inmiddels verkochte– Noordsingel. Waar ik m’n hart zò aan heb verpand.

En de inzet begon zò goed; gemaskerde boefjes in melancholieke beelden van minstens honderd jaar oud. Afgewisseld met flarden A-vleugel zoals ik ‘m ken. Het verhaal zou -bij wijze van spreken- zichzelf kunnen vertellen, slechts aan de hand van geluid. 

Het timbre van de stilte. 

Maar nee; tussen begin en eind slaat men volledig de plank mis en wordt Zij in een of ander lulverhaal weggezet als vermeend bajeshotel en iets met van die Rotterdamse viswijven huisvrouwen. En dat afkomstig van een ROtv, wat zich toch wel de Ongekroonde Koning van de Kleine Visuele Diamantjes (‘onware’ documentaires) mag noemen (kijk hier maar eens of hier) Overwegend wonderschone televisie. 

jammer.

En toch, ondanks deze uitglijder.. Tòch was ik eventjes heul erg ontroerd. Enfin. ROtv en ik presenteren u: De Man achter de muur