Jo besjogge no de kategory 2015

Plog | DWDD denkt met u mee

Troch Posted on 1 reaksje 1015 x besjoen

blabla4b

Goed. Als nieuwbakken VARA-lid mag je natuurlijk best wel ontevreden zijn als blijkt dat datgene waarvòòr je onvrijwillig lid werd een dusdanige teleurstelling was dat je derhalve helemaal los ging in één of ander VARA feedbackformulier.

Blij verrast waren we dan ook toen er enkele dagen later een mail op de digitale deurmat lag waarin PR-dame Evelien een sterk staaltje damage control liet zien. Ons werd, ter compensatie van geleden leed, de mogelijkheid geboden om dan maar een ander VARA-esque programma bij te wonen.

Dit gebaar werd door ons natuurlijk met beide handen aangegrepen en zo kon het zomaar gebeuren dat wij ons, op drie december jl., ‘ineens’ in de analen van de Westergasfabriek in Amsterdam bevonden.

Toegegeven; het was dit keer onze eigen fout dat we die dag een beroerde plek kregen toebedeeld.

Waar ik geen leven heb en dus alle tijd om ergens op tijd te komen (hypothetisch; in de praktijk kom ik nooit ergens op tijd) hadden ‘mijn vrouwen’ méér tijd nodig; de ene vanwege het beschilderen van zweverige douche-tegeltjes en de ander van haar gezicht en die aanrijding onderweg was ook niet helemaal onze schuld.

Overigens is een file ook killing als je ergens op tijd moet zijn.

Enfin. Dat terzijde.

Drie kwartier te laat kregen wij de mogelijkheid live de kruin van Matthijs van Nieuwkerk te bewonderen alsook de achterkant van een batterij studiolampen, mochten wij ons laven aan het openlijke geflirt van Mart Smeets met één of andere Vlaamse Griet en zocht Échte Man Maxim Hartman de grenzen van De Goede smaak.

DWDD; een bescheiden beeldverslag.

Click pik 4 big
De bewuste mail | click pik 4 big (dat geldt voor de meeste beeldwerkjes overigens)

Klassieke post

Terug Naar De Fremersberg

Troch Posted on 11 reaksjes 269 x besjoen

Het zijn verwarrende tijden. Tijden waarin we, als simpele burger, bijna niet meer weten wie er nu onenigheid heeft met wie. Ik zal eerlijk zijn; ik vind er geen reedt meer aan, die tijden van nu.

Geef mij maar die betrekkelijk veilige jaren tachtig van de vorige eeuw waarin alles nog zo overzichtelijk leek. Naast wat fragmentarisch terroristengeweld was je als opgroeiend adolescent vooral druk met meisjes, school en de wonderlijke ontwikkeling van je piemel.

Ironisch genoeg gaat één van de ‘veiligste’ momenten in mijn jeugd terug naar -juist- een oorlog; die van Napoleon‘s Slag bij Waterloo.

Ik schat dat ik rond de twaalf, dertien jaar geweest moet zijn.

Het is zondagmorgen, Deit en Mem slapen nog en ik zit alleen beneden -verveeld- in kastjes te rommelen. Eigenlijk mag dat niet want pa is zuinig op zijn spullen en ik niet. Maar goed, je bent een puber rebel of je bent ‘t niet.

Enfin.

Tot dat moment had ik nog niet de stellige muzieksmaak die ik later zou ontwikkelen en vond eigenlijk alles mooi wat vooral mijn oudere broers aan vinyl het huis binnen sleepten; van Popcorn to Milk & Honey tot Pink Floyd tot Van Halen‘sEruption.

hoesjeEn nu lag daar ineens een album bovenop wat ik nog niet eerder had gezien; De Slag bij Waterloo en, op de achterkant, De Fremersberg. Ik was werkelijk gefascinéérd door de illustratie en fantasie was mijn deel.

Ik plaatste de langspelert op mijn vader’s pick-upje, gaf de volumeknop een hengst (groot huis; gehorige muren en plafonds deden we toen nog niet aan) en the magic happened; ik was OP het slagveld.

Aan de hand van de tekst op de achterflap (1 | 2) kon ik het verhaal van de muziek stap-voor-stap volgen en ik was òm

Jàren later vond ik de hoes terug, in mijn schuur; léég. Waarschijnlijk is de inhoud verloren gegaan op het slagveld van mijn jeugd. Kortom; plaat wég.

Tòt afgelopen week …

Ineens was daar Discogs (spiegeltje) het prehistorisch muzikale broertje van Marktplaats, alwaar de muziekminnende mens zijn overtollige vinyl kan dumpen.

Voor drie euro(!)+verzendkosten zag ik ‘m staan; volgens de eigenaar in kwestie ‘in mint condition‘. MIJN!!1!

Hoera! Binnen! *kan niet wachten*
Hoera! Besteld=binnen! *kan niet wachten*

I Did It Autumn Leaves Spoken Mash-up Thingy

Troch Posted on 0 reaksjes 53 x besjoen

Excerpt_from_Autumn_Leaves

“Zeg, Eamel; alwéér een stukske over je tuin?? Maak jij nooit wat mee of zo?”

“Nee.”

Zo. Nu we dat uit de wereld hebben even het volgende: een stukske over mijn tuin. Hoera!

Melancholiek werd ik ervan, het dwarrelde blaadje, aldaar spartelend aan dat iele spinnendraadje. Weemoedig ook.

Ik moest denken aan de strijd die het gestreden moet hebben om maar niet van de moederstam gescheiden te worden. Een strijd die zij verloor. Als door een god gesponnen was daar het spinnendraad, wat als een metaforische navelstreng haar leven even mocht verlengen.

‘Even’ want niet veel later lag zij op de grond, anoniem, tussen haar gekleurde soortgenoten, op het slagveld van de herfst.

Haar strijd gestreden.

Het was nét daarvoor dat ik besloot haar gespartel op beeld vast te leggen.

Want ik moest denken aan de klassieker ‘Les Feuilles Mortes‘ (=dode bladeren, vrij vertaald; ‘Autumn Leaves’), en aan dat belegen ‘My Way’ van Paul Anka Frank Sinatra.

Ik bedacht een symbiose van voornoemde pennenvruchten met het gesproken woord, gelijkend een William Shatner die al parodiërend los gaat op Queen‘s rockklassieker Bohemian Rhapsody in die rare Arke TUI reclame.

Het is resultaat is een -voor u- wellicht saai filmpje waarin de ritmiek van ‘s mans vocalen (“My Way“) een opvallend kloppend metrum vormen met de saxuele klanken van het vallend blad (“Autumn Leaves“). Bij dezen presenteer ik U dan ook, zonder enige gepaste trots; I Did It Autumn Leaves Spoken Mash-up Thingy. 

(Het stille filmpje van bòven dit stukske heeft ook een muzikale evenknie. Voor deze verwijs ik u naar hier)

Plog | 10 jaar DWDD

Troch Posted on 3 reaksjes 106 x besjoen

[click dit 4 big] | [click dit 4 nog biggerder]

Dit stukje is eigenlijk een week oud. Maar omdat ik een geheimhoudingsverklaring ondertekend heb, extreem gezagsgetrouw ben én ik tijd nodig had om mijn eigen filmimpressie te monteren heb ik er een week mee gewacht.

Dat ik daarbij ook nog op de officiële uitzending wilde wachten opdat ik deze hieronder kon plempen speelt natuurlijk ook een rol.

10 jaar DWDD dus. Ik kijk ‘t zo nu en dan en zo nu en dan kan ik ‘t wel waarderen. Niet altijd, vanwege de gebruikelijke drogredenen en vaak wel, vanwege de verrassing

Omdat mevrouw en ik samen té weinig ondernemen, zij heeft hààr leven en ik het mijne, besloten we dat het weer eens tijd werd gezamenlijk op pad te gaan.

Daar je in Nederland niet meetelt als je niet een keer klapvee geweest bent bij Pauw, Tan of DWDD, leek ons het jubileum van laatstgenoemde een uitgelezen moment daarvoor

Voor een uitgebreid verslag verwijs ik u naar onderstaande beeld werkjes.

Enkele trivia nog;

  • Twee van Jan Mulder‘s Vijf Ergernissen zijn komen te vervallen (niemand weet waarom);
  • Valse gitaren; ook die hebben we node gemist in de uiteindelijke uitzending (zie mijn filmpje);
  • Claudia de Breij kan écht niet zingen. Halina Reijn ook niet maar die is tenminste een lekker wief kan leuk acteren;
  • Het is kouhoud in zo’n studio.

Dirkjan! uit de vloei

Supermaan (-ish)

maantje64 Hier een nòg betere kwaliteit. En hier de beterste.

Twintig jaar geleden (vermoedelijk; smartphones met fotogelegenheid had je toen nog niet) reed ik hier (Google Streetview) naar beneden en werd ik geconfronteerd met het meest absurde wat ik tot dan toe in mijn leven had mogen aanschouwen; een werkelijk bloedrode maan ter grootte van -minstens- een voetbalstadion. Of twee.

(Voor uw beeldvorming heb ik gemeend één en ander even in te kleuren in voornoemd Google Maps Streetview-afbeelding. Let wel; het was donker maar Google doet niet aan nachtelijke Streetview-afbeeldingen dus erg realistisch is ‘t niet.)

Anyway; zó moet het er ongeveer uitgezien hebben (klik voor gróót);

grooootemaan300

Het ging zo snel als dat ‘t kwam; voor ik goed en wel mijn auto geparkeerd had om mijn ogen even uit te wrijven, was die übermaan alweer verdwenen.

Bummer; want wie zou me nou geloven?

Fast forward naar gister; er is ons een Supermaan beloofd. En niet alleen Super maar ook nog eens zwaar ongesteld.

Revanche! Daar moest minstens een time-lapse in zitten!

En zo trok ik in de nachtelijke uren mijn mevrouw uit bed en samen met de honden, een zootje camera’s en een broodtrommeltje vertrokken we naar het donkerste plekje van Oud-Beijerland; de parkeerplaats van De Oude Tol.

Om een kort verhaal nog korter te maken; die ‘Supermaan‘ leek in de verste verte niet op mijn ‘Megamaan‘.

Het was een lullig maantje en die 14% groter-dan-normaal zag ik er ook niet in.

Tel daarbij op dat ‘t koud werd, zware condens grip kreeg op mijn lens en derhalve scherpstellen een onmogelijke taak bleek.

Enfin. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En, oh ja; een time-lapse! Weliswaar niet zo mooi als die andere maar wél van mij. 😉

Meer leed na de break.

1


In bealch fol wurk

uit de serie #klussemeidurk

Troch Posted on 7 reaksjes 78 x besjoen

Een beetje lezer van dit blog kent zo ondertussen mijn reputatie op ‘t vlak van klussen. ‘t Is niet dat ik niet wil hoor, maar ik heb er gewoonweg niet het talent en vooral geen geduld voor.

Waar ik wél talent voor heb heeft opvallend genoeg altijd meestal soms met verf te maken; óf het gaat òm óf flebbert door de winkel óf gaat onherroepelijk over de vloer.

Behangen is ook al niet mijn Unique Selling Point en àls ik een klus per ongeluk wél tot een goed einde breng volgens de gebruiksaanwijzing mag ik er niet over praten wegens ‘geheim‘.

Enfin. Om een kort verhaal nog korter te maken.

Visualiseer je dit even; een lange, smalle tuin welke in de winter angst aanjaagt wegens veel te donker, een niet-terminale maar wel vervelende ziekte die als voornaamste eigenschap heeft dat ie er voor zorgt dat je de hele dag als een zombie extreem vermoeid bent en tenslotte een uitermate scherpe aanbieding van de Action

Voila. Twee weken de teringtouwtyfus verder en zie daar; een romantisch verlicht gangpad door mijn onze Garden Of Sancuary. #blijvan #genieten

As I look out to my garden
I feel a sense of pride
It really is a lovely room
Except it is outside.

Enfin. Om dat iedereen wel vanalles kan roepen heb ik besloten één en ander op bewegend beeld vast te leggen, opdat we die teringtouwtyfus klus nooit vergeten.

In bytsje lêzer fan dit blog kent sa ûnderwilens myn reputaasje op ‘t flak fan klussen. ‘t Is net dat ik net wol hear, mar ik ha der gewoanwei net it talint en benammen gjin geduld foar.

Wêr ik wòl talint foar ha hat opfallend genôch altyd meastal soms mei ferve te meitsjen; óf it giet om óf it flebbert troch de winkel óf it giet fêst oer de flier.

Behangje is ek al net myn Unique Selling Point en às ik in kerwei per ûngemak wol oan in goed einde bring neffens de gebrûksoanwizing mei ik der net oer prate fanwege ‘geheim‘. 

Enfin. Om in koart ferhaal noch koarter te maken. Visualiseer dij dit efkes; in lange, smalle tún hokker yn de winter eangst aanjaagt fanwege fiersten te tsjuster, in nèt-terminale mar wol ferfelende sykte dy as wichtichste eigenschap hat dat ie der foar soarget datsto de hiele dei as in zombie extreem vermoeid binne en ta beslút in tige skerpe oanbieding fan de Action.

Voila. Twa wiken de teringtouwtyfus fierder en sjoch dêr; in romantysk ferljochtet gangpad troch myn ús Garden Of Sancuary. #bliidfan #genietsje

Wylst ik oer myn tún sjoch
Fiel ik in gefoel fan grutsk
It is werklik in prachtige keamer
útsein dat it bûten is.

Enfin. Omdat elkenien wol fan alles kin roppe ha ik besletten ien en oar op beweegjend byld fêst te lizzen, opdat wy dat teringtouwtyfus kerwei nea ferjitte .

feestboek

Na de break nog meer visuele ellende | Nei de skoft noch mear fisuele ellinde:

Drone over Oud-Beijerland

Goed gedaan, jochie!

Troch Posted on 2 reaksjes 50 x besjoen

Window Capture_1

Toegegeven; hij staat inmiddels alweer enige tijd online en voor de meeste ‘Baaierlanders’ vast alweer oud nieuws.

Hoe het ook zij; na New York, Stockholm, Berlijn, Chernobyl, de Toscane, Utrecht en shots van één of andere grote vijver doen ‘wij eindelijk (!) mee met the big league!

Hoewel de keuze van z’n ‘soundtrack’ wellicht ergens doet denken aan Het Kleine Huis Op De Prairie (Ieuw!), de compositie van z’n beelden nog wel eens te wensen over laat én -op een titel en eindcredits na- élke beschrijving van het geziene ontbreekt, kan ik niet anders constateren dat Martijn ‘dingen kan’.

Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. Want ik heb tenslotte een blauwe maandag een crappy filmopleiding ‘gedaan’. 😉

  • Eigenlijk staat er dat ik verrotte jaloers ben, dat ik die beelden had moeten schieten en dat ik zoveel exposure had willen hebben.
    Maar ja, dat zeg ik natuurlijk niet 😆

Omdat ik geen idee heb hoe lang dat filmpje nog online staat –drone-filmen boven de bebouwde kom is tenslotte bijna overal verboden– of vanwege welke reden deze opname dan ook verdwijnt, ben ik zo vrij geweest ‘m te downen van de Youtubes en hier ter neerhaling aan te bieden.

Kortom; om een kort verhaal nòg korter te maken; Martijn 

Mooi gedaan!

↓