Jo besjogge no de kategory 2014

Eamel’s Jaaroverzicht 2014 En nu verder.

Troch Posted on 2 reaksjes 80 x besjoen

20152014. Zoals dat zo modieus heet ‘een bewogen jaar’.

In JANUARI besloot Sibbele dat de rol van vijfde wiel niet voor hem was gelegd en vertrok.

FEBRUARI was inspiratie– en MAART codeloos.

In APRIL werd suïcidale Lilly onverwacht m’n Magnum Opus, plakte ik ondertussen nog even m’n hoofd vol met sellotape, jatte ik terloops creatieve leegheid van weet-ik-veel-wie, stak ik nog even een SteadiCam diploma in m’n broekzak en kreeg ik een 9,9 voor ‘t ontwerp van m’n filmposter. Daarna gebeurde er niet zoveel, op een vervelende ET-diagnose na, waar ik verder geen notie van gemaakt heb maar misschien nog wel eens doe.

In JUNI droeg ik weer een klassieker op aan Tsjeard, mijn helaas te vroeg overleden broer, deed ik nog een onvervalste persieflage en mocht ik voor school een hopeloze poging doen een ‘documentaire‘ te maken, liet ik m’n katten elkaar nog even in mekaar rossen en, oh ja, het was ook weer lekker weer.

JULI was de maand waarin ik voor een moment mijn Ark mocht vullen als was ik Noah zelve, deed ik mezelf achter het raam hoereren posteren, kreeg ik zomaar een Kaartje van Karine, schreef ik voor de tweede keer in mijn blogbestaan sniffend een stukske, presteerde ik het 66 van de 99 dagen van Feestboek weg te blijven, schreef ik tussen m’n lippen door nog ‘een boek‘ en natuurlijk moest ik mezelf ook nog mutileren. Even kijken. Oh ja; ik vingerde een plantje en keek voetbal met m’n favoriete vrouwen.

In AUGUSTUS bestond dit literaire blogje zomaar ineens elf jaar.

In SEPTEMBER ging het allemaal zo snel als dat ‘t kwam. Nam ik afscheid van mijn dearly beloved BettyMazda, had ik een roedel vraatzuchtige honden in de tuin, mocht ik vanwege een klus waar ik zometeen nog even over ga hebben, naar de achterkant kijken van onder leiding van een AT5 meisje de studio’s ervan bekijken, had ik plots iemand aan m’n knop hangen en werd ik wakker met een hond in mn rug. Tenslotte struikelde ik ook nog over een zootje kwakende foetussen (let wel; ‘t is praktisch winter inmiddels, hè?) waarvan er uiteindelijk nog maar drie overgebleven zijn (Quack In Peace). Komen we tijdens een wandeling nog een stil even tegen, maak ik mezelf oud in een tijdloos moment en mag ik met Max op stap vanwege dat ding waar ik ‘t zo nog even over ga hebben. Zagen we nog een grappig autootje in ons deurp en vond de primeur plaats van Mijn Allereerste Plog.

En DECEMBER? DECEMBER niks noemenswaardigs, eigenlijk. Behalve dan ik vandaag, op de Dag des Heeren 31 december 2014, om 10.55 uur precies, werd gebeld door Erik de V. Wie? E-RIK DE V., malloot!*IMG_0250

Ondernemer, kunstenaar, journalist, filantroop en interviewer. Interviewer? Ja, interviewer. Sinds begin dit jaar nemen Erik en ik en voornoemde Max namelijk deel uit van Café Weltschmerz, een initiatief van Max en ene Dirk van W., een initiatief waarmee ‘we‘ proberen de wereld te helpen kantelen door zo nu en dan voor reuring te zorgen. Snap je ‘t nog?

Erik, Max en ik. Wij kunnen dat. Max door initiëren, Erik door het briljante middelpunt te zijn en ik door alles letterlijk aan elkaar te plakken. Tel daar nog een zootje andere gekwalificeerde topvrijwilligers bij op et voila; Café Weltschmerz, hét aanstormende cultuurmedium van 2015!

Goed. Terug naar vandaag, 10.55 uur. Ineens Erik aan de lijn; “Bedankt voor alles wat je voor Weltschmerz, voor Max én mij hebt gedaan.” -snif- Wat volgde waren nog wat koetjes, kalfjes en praatjes pot. (Ik: “Je krijgt de groeten van m’n vader. Die heeft dertig jaar geleden nog wat Brother naaimachines van je gekocht.” “Oh ja, joh? Leuk!”) Erik en ik. En Max, mijn vrind.

Rest mij na deze droge opsomming niets anders dan u -de lezer-, mijn geliefde familie, mijn mevrouw en mijn on– en offline vrinden, het Allerbeste te wensen voor het komende jaar én, als variant op de titel van Erik‘s aanstaande Himmelsstürmer (“Tot hier en nu verder“) vol trots te oreren:
2014. En nu verder

*DISCLAIMER: Gaarne, net als anders, het grootse deel hiervan met een flink korrel zout te nemen 😉

Afwerkplek

Troch Posted on 1 reaksje 95 x besjoen

komkommerOmdat komkommer ook mijn huisje niet voorbij gaat, niets zo vergankelijk is als het huidige weer en de dag van vandaag morgen alweer gisteren is, even een visuele update (incluis bognus lens flare) van mijn huidige werkplek. Zomaar, because we can.

Hoewel geteisterd door dodelijke* deadlines (mijn bijdrage aan het kantelen der wereld en een maandag-in-te-leveren-examen waar ik nog niet eens aan begonnen ben kut.**) kan ik ‘t slechter treffen; een subtiel windje om de oren, frisse lucht, een gezonde dosis UV en m’n koffiezettert/asbak binnen handbereik. Wat wil een mens nog meer?

Of, zoals wij in Fryslân plegen te oreren: “l‘homme n’est heureux que de vouloir et d’inventer“. No sa en net oars***[clickpic4big]

Afwerkplek groooooot

 *figuurlijkerwijs | **excusez le mot | ***’t is zo en niet anders

Update 3 juni 2016: zelfde plek, nieuw verhaal!

Kaartje van Karine

Troch Posted on 1 reaksje 78 x besjoen

kaartje-van-karine“In die tijd begonnen Surinamers en zwarte Amerikaanse militaire verlofgangers de Cotton Club, een jazzclub, op de Nieuwmarkt te bezoeken.”  – Ed van der Elsken

Ik had je persoonlijk willen bedanken, Karine, maar vanwege een zelfopgelegde Facebooktoegangsrestrictie gaat dat even niet en dus maar even zo. 😉

Karine Hoenderdos; wat ben jij een leuk mens! 

Ik was ‘t alweer vergeten, de ‘wie-wil-er-post?‘ oproep van mevrouw Hoenderdos. Dat wilde ik wel; ik ben gék op post zolang ‘t geen overheidslogo’s draagt of anderzijds geld kost. En dus wierp ik mezelf op als vrijwillig brievengleuf.

En daar lag ie, op de kokosmat; Ed van der Elsken‘s Groenburgwal (spiegeltje). Toevallig ook nog ‘ns één van mijn all-time favoriete fotografen (écht waar!).

Mocht mevrouw deze (geautomatiseerde) update missen op den Facebooks, wil iemand aan haar doorgeven dat ik ‘t zéér waardeer? Dank!

NB. Je kent me wel aardig zo onderhand 😉

MH17 | MH370

Troch Posted on 1 reaksje 183 x besjoen

 

poem350

Partir, c’est mourir un peu

Partir, c’est mourir un peu,
C’est mourir à ce qu’on aime:
On laisse un peu de soi-même
En toute heure et dans tout lieu.

C’est toujours le deuil d’un vœu,
Le dernier vers d’un poème;
Partir, c’est mourir un peu.

Et l’on part, et c’est un jeu,
Et jusqu’à l’adieu suprême
C’est son âme que l’on sème,
Que l’on sème à chaque adieu…

Partir, c’est mourir un peu.

 Edmond Haraucourt

 

Song of Farewell

To part means to die a little,
To die for what you love.
It is to leave a piece of your heart,
Any time, any place, any part..

It’s always the lament of one’s desire,
The final verse in a string of verses.
To part means to die a little,

And when one parts, it seems at the beginning easy,
Just like a game, right up to that final goodbye,
It’s the soul that will remain behind,
That behind us remains in every goodbye…

To part means to die a little. 

 

– Dedicated to those who lost their precious lives during the brutal attack on flight number MH17 as well as the victims of missing flight MH370. My sympathy goes out to their families, friends, co-workers and others who knew them.

 

Romain Laurent

knows how to animate art

Troch Posted on 0 reaksjes 62 x besjoen

6_lytsUit de serie Kunsdt, Omdat ‘t Kan: Romain Laurent.

We gaan er even gemakshalve vanuit dat u inmiddels op de hoogte van mijn voorliefde voor animated gifs.

En dan heb ik ‘t niet over die kermisvariant. Nee, Artistiek Verantwoord is Het Nieuwe Zwart.

Wel, meneer Laurent verstààt de kunst van euh.. Geanimeerde Kunst.

Nu zou ik natuurlijk heel diepzinnig kunnen doen over compositie, kleurgebruik en enkele vermeende psychologische achtergrondtheorieën inzake het hoe-en-waarom maar daarmee zou ik de schoonheid van deze bewegende plaatjes alleen maar geweld aan doen. Btw; de beste man is ook geen onverdienstelijk filmer zoals je boven kunt zien.

Kortom; oordeel zelf.

Met dank aan mevrouw Kwak en Neatorama.

Romain on website | facebook | tumblr | instagram

2_lyts

From the series Art, Because We Can: Romain Laurent.

Let’s assume you’re already aware of my fetisj for animated gifs.

I’m not talking about that bling-bling horror. No; Artistically Engaged is The New Black.

Mister Laurent KNOWS his Animated Art.

I suppose I now could go on about composition, use of colour and maybe some alleged, psychological meaning behind it all but that would only do wrong to the beauty of his moving pictures.

PS. Mister Laurent is not without merit on the subject of filming either as you can see above.

In short; judge for yourself.

A big thank you to Miss Kwak and Neatorama.

Romain on website | facebook | tumblr instagram

Googly eyes
Juan Carlos Pagan ’s googly eyes have seen things you people wouldn’t believe
When I snap my finger
Karen D’Ambrosi creates tiny shock waves with the snap of a finger
How's it hangin'
Part of Vincent Cyr of Astronauts Wanted was left hanging in NYC
Self-inflicted coffee wound
Nicole Bogatitus didn’t have enough coffee this morning
You should be dancing
One last of Vincent Cyr, whose inner self is feeling real smooth right now
Hoppetyhop
Vincent Cyr, host of the new show Astronauts Wanted finds the energy of NYC hopping
Parkinson 2.0
Lee Towndrow is a terrific – albeit a bit monotone – table drummer
There is something wrong about this contact lens
Amy Li’s goldfish is gone
it was a hot day
Trevor Dickson is 75% water
Flap my wings and fly away
When Menno Kluin has too many good ideas, his ears get a life of their own
is that a banana or is your hairdue happy to see me
Yannick Roux’s mind is high in potassium
Look, flying armpits
Darwin Deez hovers majestically
Blow me. And me. And me.
For 2014, Eric Beug is working on his lung strength

Dirkjan! uit de vloei

Vingeroefening Gazania doing a time-lapse

Troch Posted on 2 reaksjes 81 x besjoen

Untitled-2In het kader van een empirisch ende wetenschappelijk verantwoord onderzoek (codenaam: ‘hey-wat-leuk-een-plantje-wat-zomaar-open-en-dicht-gaat‘) ben ik afgelopen week op een dag 61 keer (!) mijn tuin ingelopen, da’s ongeveer élke tien minuten, om er time-lapse foto’s van te schieten (van ‘t plantje, niet van de tuin, die beweegt niet).

De Gazania/ɡəˈzniə/ ), volgens Facebookvrindjes heet dat ding zo maar ik heb nog steeds m’n twijfels, is nogal kieskeurig als ‘t gaat om zonlicht en haalt bij de eerste de beste schaduw z’n blaadjes binnen.

Da’s natuurlijk wel een beetje gay maar Onze Lieve Heer heeft daar vast een bedoeling mee*. Wellicht had hij het fenomeen time-lapse in het Goddelijke Achterhoofd. Zoiets weet je nooit zeker.

Hoe het ook zij: vingeroefeningetje dus. Een gebbetje. Een geintje. Not to be taken too seriouslyJe weet tôg.

Goed. Wereld; meet Gazania. Gazania; meet Wereld.

*onbedoelde rijm

Nederland – Costa Rica

Wij waren erbij. Nah ja... soort van.

Troch Posted on 4 reaksjes 118 x besjoen

– Kak. Verkeerde datum. Vergeef mij, het was de opwinding die sprak. –

leeuw

Inderdaad; inmiddels alweer net zo spannend als de krant van eergisteren maar deze is voor mijn annalen. Dat je ‘t even weet.

Anyway; in het kader van één of ander WK Futbal in Brazilië organiseert Cafe Moods te Oud-Beijerland één van z’n roemruchte pleinfeestjes. En wij waren erbij.

Ik hoef hier weinig woorden aan vuil te maken, u en die andere 7 miljoen medeburgers hebben dit weekend niet onder een steen geleefd mag ik aannemen, en dus presenteer ik u: het WK, achtste finale, Nederland-Costa Rica, een artist impression*.

(*crappy video, crappy montage, crappy geluid, crappy muziek en crappy foto’s – alert. Maar ‘t heet dan ook niet voor niets een impression)

Dames; woensdag weer zo’n thriller? 😉 

Vooruit; nog éénmaal, om ‘t af te leren. Krul, Jack van Gelder en het onvermijdelijke kippenvel tot gevolg 

tico

En efecto; ahora ha sido tan emocio-nante como el periódico el día antes de ayer, pero esto es para mis archivos. Eso usted lo sabe como.

De todos modos; en el contexto de alguna Copa del Mundo en Brasil Moods Cafe en Oud-Beijerland, Holanda, organiza a Miramichi una de sus famosas fiestas de plaza. Y nosotros estábamos allí.

Necesito aquí para hacer unas palabras a la suciedad y otros 7 millones de ciudadanos tienen este fin de semana no está viviendo bajo una roca debo tomar, y por eso me presento a: Mundo, octavos de final, Holanda, Costa Rica, la impresión de un artista*.

(*Cutre montaje de video es malísima, mal sonido, la música y las fotos de mierda mierda – de alerta, pero se llama no es para nada esa impresión.)

Mujer; miércoles otra vez un thriller? 😉

Delantero; una vez más, para aprender que lo apaga 

[beelden vermoedelijk wellicht enigszins ietwat onvrijwillig afgestaan door de NOS]

It’s alive!

It's alive!

Troch Posted on 1 reaksje 64 x besjoen

gringottsBij ‘t zien van onderstaand info kon ik een “Waar heb ik dit eerder gezien?” nauwelijks onderdrukken.

Toen herinnerde ik me hoe men gedrukte media tot leven brengt in die beroemde Harry Potter films. Riddikulus!

Hoe het ook zij; Imgur-gebruiker met-die-knettergekke-naam had kennelijk tijd over en paste datzelfde geven toe op posters van wereldberoemde films. En rest mij niets anders dan te concluderen; goed gedaan, jochie.

Dat dit de toekomst maar moge zijn van een medium wat spijtig genoeg de ontwikkelingen, zoals film itself heeft ondergaan, al die tijd heeft moeten ontberen.

(Wel jammer dat hij-van-Imgur heeft nagelaten er infinite gifjes van te maken. Maar een kniesoor die daar op let.)

itsaliveWatching the info below I could hardly suppress a “Where have I seen this before?”

Then I remembered how one brings print to life in those famous Harry Potter films. Riddikulus!

Whatever the case; Imgur user with-that-crazy-name apparently had time on his hands and did the same with posters of famous films.

And remains for me nothing more than to conclude; well done, kid.

Let’s hope this will be the future for a medium which unfortunately had to deprive the developments, such a film itself, has undergone.

(It’s a pity this Imgur-user forgot to make them gifs infinite. But a grumbler who pays attention.*)

*Blame gTranslate for this fucked-up English

via via

↓