Jo besjogge no de kategory 2014

Eamel's Jaaroverzicht 2014 En nu verder.

Troch Posted on 2 reaksjes 95 x besjoen

20152014. Zoals dat zo modieus heet 'een bewogen jaar'.

In JANUARI besloot Sibbele dat de rol van vijfde wiel niet voor hem was gelegd en vertrok.

FEBRUARI was inspiratie– en MAART codeloos.

In APRIL werd suïcidale Lilly onverwacht m'n Magnum Opus, plakte ik ondertussen nog even m'n hoofd vol met sellotape, jatte ik terloops creatieve leegheid van weet-ik-veel-wie, stak ik nog even een SteadiCam diploma in m'n broekzak en kreeg ik een 9,9 voor 't ontwerp van m'n filmposter. Daarna gebeurde er niet zoveel, op een vervelende ET-diagnose na, waar ik verder geen notie van gemaakt heb maar misschien nog wel eens doe.

In JUNI droeg ik weer een klassieker op aan Tsjeard, mijn helaas te vroeg overleden broer, deed ik nog een onvervalste persieflage en mocht ik voor school een hopeloze poging doen een 'documentaire' te maken, liet ik m'n katten elkaar nog even in mekaar rossen en, oh ja, het was ook weer lekker weer.

JULI was de maand waarin ik voor een moment mijn Ark mocht vullen als was ik Noah zelve, deed ik mezelf achter het raam hoereren posteren, kreeg ik zomaar een Kaartje van Karine, schreef ik voor de tweede keer in mijn blogbestaan sniffend een stukske, presteerde ik het 66 van de 99 dagen van Feestboek weg te blijven, schreef ik tussen m'n lippen door nog 'een boek' en natuurlijk moest ik mezelf ook nog mutileren. Even kijken. Oh ja; ik vingerde een plantje en keek voetbal met m'n favoriete vrouwen.

In AUGUSTUS bestond dit literaire blogje zomaar ineens elf jaar.

In SEPTEMBER ging het allemaal zo snel als dat 't kwam. Nam ik afscheid van mijn dearly beloved BettyMazda, had ik een roedel vraatzuchtige honden in de tuin, mocht ik vanwege een klus waar ik zometeen nog even over ga hebben, naar de achterkant kijken van onder leiding van een AT5 meisje de studio's ervan bekijken, had ik plots iemand aan m'n knop hangen en werd ik wakker met een hond in mn rug. Tenslotte struikelde ik ook nog over een zootje kwakende foetussen (let wel; 't is praktisch winter inmiddels, hè?) waarvan er uiteindelijk nog maar drie overgebleven zijn (Quack In Peace). Komen we tijdens een wandeling nog een stil even tegen, maak ik mezelf oud in een tijdloos moment en mag ik met Max op stap vanwege dat ding waar ik 't zo nog even over ga hebben. Zagen we nog een grappig autootje in ons deurp en vond de primeur plaats van Mijn Allereerste Plog.

En DECEMBER? DECEMBER niks noemenswaardigs, eigenlijk. Behalve dan ik vandaag, op de Dag des Heeren 31 december 2014, om 10.55 uur precies, werd gebeld door Erik de V. Wie? E-RIK DE V., malloot!*IMG_0250

Ondernemer, kunstenaar, journalist, filantroop en interviewer. Interviewer? Ja, interviewer. Sinds begin dit jaar nemen Erik en ik en voornoemde Max namelijk deel uit van Café Weltschmerz, een initiatief van Max en ene Dirk van W., een initiatief waarmee 'we' proberen de wereld te helpen kantelen door zo nu en dan voor reuring te zorgen. Snap je 't nog?

Erik, Max en ik. Wij kunnen dat. Max door initiëren, Erik door het briljante middelpunt te zijn en ik door alles letterlijk aan elkaar te plakken. Tel daar nog een zootje andere gekwalificeerde topvrijwilligers bij op et voila; Café Weltschmerz, hét aanstormende cultuurmedium van 2015!

Goed. Terug naar vandaag, 10.55 uur. Ineens Erik aan de lijn; "Bedankt voor alles wat je voor Weltschmerz, voor Max én mij hebt gedaan." -snif- Wat volgde waren nog wat koetjes, kalfjes en praatjes pot. (Ik: "Je krijgt de groeten van m'n vader. Die heeft dertig jaar geleden nog wat Brother naaimachines van je gekocht." "Oh ja, joh? Leuk!") Erik en ik. En Max, mijn vrind.

Rest mij na deze droge opsomming niets anders dan u -de lezer-, mijn geliefde familie, mijn mevrouw en mijn on– en offline vrinden, het Allerbeste te wensen voor het komende jaar én, als variant op de titel van Erik's aanstaande Himmelsstürmer ("Tot hier en nu verder") vol trots te oreren:
2014. En nu verder

*DISCLAIMER: Gaarne, net als anders, het grootse deel hiervan met een flink korrel zout te nemen 😉

Plog | Heerenveen

Troch Posted on 9 reaksjes 124 x besjoen
Plogging
bron: urban dictionary
Dit is een plog. Inderdaad; ook bij mij ging er geen belletje rinkelen maar volgens haar is ploggen helemaal hip. Omdat ik dàt en nogal Happening ben moest ik natuurlijk het naadje van haar kous weten.

Na enige research kwam ik erachter dat plogging, naast poepend bloggen, een soort blogpostje is met alleen maar plaatjes. Vroeger heette zoiets gewoon moblog maar zodra gedaan met een echte computer heet 't dus plogging.  Moeilijk allemaal.

Plogging
bron: urban dictionary

Goed.

Omdat ik haar van boven zo'n beetje alles heb bijgebracht wat met computers te maken heeft leek het mij niet meer dan terecht ook eens iets van haar te jatten. En zie daar: uw eamel's eerste plog is geboren. Hoera!


Het toeval wil dat mevrouw (mijn mevrouw, da's een andere als aforementioned. Voordat we daar weer misverstanden over krijgen) en ik dit weekend in Heerenveen vertoefden, daar waar ik ooit verwekt ben. En wat leent zich beter dan een weekendje weg om te ploggen dan een weekendje weg? Ik bedoel maar. 

En dit is wat er gebeurde:

Spinning wheel

aka David Fothergill's 'Runnin', Benny Hill edit (Yakety Sax)

Troch Posted on 0 reaksjes 83 x besjoen

"But what does it mean? Is it a metaphor for late capitalism? For Gamergate? For existential futility? Probably not. It’s just a crowd of idiots running into a spinning metal thing. Not everything has to mean something, man." ~ Death+Taxes

Original by David Fothergill | Fullscreen Screaming Jukebox Version


Dirkjan! uit de vloei

Future thyself

Orange's SlowTV

Troch Posted on 1 reaksje 94 x besjoen

Future thyself

bttfFunny. Orange (dat dat nog bestààt … ) heeft weer een speeltje wat ongetwijfeld als een jekko over de internets zal gaan; #futureself 

Ga naar hier*, pleurt een recente foto van uzelve in het rondje, zet de puntjes op de i et voila; ga een gesprek aan met je geanimeerde ex aequo.

Dat je bejaarde zelf keurig Engels praat terwijl jij ik jij bent blijven hangen in de steenkolenvariant, het nòg lelijker is dan de vleselijke Eamel én een zeer beperkte woordenschat bezit nemen we maar voor lief.

Als dit mijn voorland is.. geef mij dan maar een Drion mijn portie maar aan Fikkie.

Anyway.

Voor 't gemak heb ik 't gehele verouderingsproces even op bewegend beeld vast gelegd (dankzij dat rete-handige Record Screen dingetje voor Chrome, btw.)

Klik play en zo. Even wachten voor sporadisch geluid.

En bedankt hè, Lies !

*UPDATE zoveel jaar later: linkje natuurlijk dood.
  Gelukkig was daar de Google nog.



Mazdahag!

Allemaal auto-emoción

Troch Posted on 3 reaksjes 152 x besjoen

*Voor het dramatische effect zijn enkele euh.. dramatische effecten toegepast


Untitled-1Blij dat ik van die doodskist op wielen af was, werd jij, een échte mànnenauto (+) vond ik, de mijne, ergens in een koude februarimaand van het jaar 2002 2005. Voor een appel en een ei en 2.500 euro.

Je was negen tien elf jaar oud maar had slechts 77.000 km. achter de rug.

Ik kocht je van collega Hans, zomaar spontaan tijdens een doordeweekse lunchpauze, midden op het binnenplein van -toen nog- het Huis van Bewaring, de Noordsingel.

Enfin.

Je werd verhuiswagen, taxiede de mooiste ex-en vrouwen, bekeuringen werden trofeeën, je liet me in je slapen, we bezochten de mooiste plaatsen en onze ritjes naar thuisland Friesland deden we met de ogen dicht.

We werden echter ouder, kwaaltjes onvermijdelijk. Ik een vliegende fistel, jij een defecte stabilisatorstang. Klapperende hartkleppen werden ons gewoon. Solidaridad!

Het onvermijdelijke gebeurde; 150.000 kilometer later trok je het niet meer. Je remmen bleven hangen en ondefinieerbare geluiden werden je deel. Dokter Marius zei; "Ze is aan d'r einde. Ik zou maar afscheid nemen." Ik dééd afscheid nemen.

Nog één keer je schoot ontdoen van tabak en lege blikjes, nog één keer je asbak legen. Nog één keer zuigen en nog één keer door de wasstraat. Je glom als nooit te voren. Het was alsof je 't wist.

En nu… nu ben je weg.

Waar je bent weet ik niet. Vermoedelijk wachtend op de Pool sloop, op één of ander troosteloos industrieterrein, wegkwijnend. Laat niet als dank. Ik ben een harteloze lul.

Je opvolgster staat alweer voor de deur. Glimmend in de lak, op nieuwe lichtmetalen velgjes. Ik ben blij met haar maar toch …  Verdòmme. Potjandorie. Waarom kan een mens zich zò hechten aan een hoop metaal?

Oh wacht (..) …  BettyMazda. Bedankt!

Afwerkplek

Troch Posted on 1 reaksje 131 x besjoen

komkommerOmdat komkommer ook mijn huisje niet voorbij gaat, niets zo vergankelijk is als het huidige weer en de dag van vandaag morgen alweer gisteren is, even een visuele update (incluis bognus lens flare) van mijn huidige werkplek. Zomaar, because we can.

Hoewel geteisterd door dodelijke* deadlines (mijn bijdrage aan het kantelen der wereld en een maandag-in-te-leveren-examen waar ik nog niet eens aan begonnen ben kut.**) kan ik 't slechter treffen; een subtiel windje om de oren, frisse lucht, een gezonde dosis UV en m'n koffiezettert/asbak binnen handbereik. Wat wil een mens nog meer?

Of, zoals wij in Fryslân plegen te oreren: "l'homme n'est heureux que de vouloir et d'inventer". No sa en net oars***[clickpic4big]

Afwerkplek groooooot

 *figuurlijkerwijs | **excusez le mot | ***'t is zo en niet anders

Update 3 juni 2016: zelfde plek, nieuw verhaal!

↓