Punt van discussie

Mevrouw is wat vergeetachtig.

Troch Posted on 0 Comments 1 min read 80 besjoen

GWItUVn - Punt van discussie

Over honden gesproken; we hebben hier een dispuut.

Kom ik onderstaand filmpje tegen in de krochten van Betty‘s schoot, denk ik van; ‘Hé, wat leuk… mijn mevrouw met Iggy!’ en besluit er een lieflijk muziekje onder te monteren.

Komt dat kreng binnen, ziet m’n filmpje, en zegt ijskoud; ‘Dat ben ik niet!’, daar waar ik tranen van ontroering had verwacht. 😭

Ze vervolgt; ‘Ik heb geen tattoo (geen tattoo te zien, wél een BH-bandje), mijn haar is niet kort (is niet kort, komt gewoon niet allemaal in beeld), ik heb dáár geen moedervlek (volgens mij wel) en -last but not least- da’s Iggy niet! (da’s Iggy wél)!’

Kortom; mijn mevrouw is alle realiteitszin kwijt. Dan ben je wel heel erg dom, hoor.

Stom. Ik weet toch wel wat ik gefilmd heb? En bovendien; wie zou het anders moeten zijn? Tss… 👿 

Telegram-/Whatsapp stickers/emoji's. Die maak je lekker (van je)zelf / Do (it) yourself | #telegram #whatsapp #stickers #emojis #DIY #eamel #instagram

Telegram-/Whatsapp stickers/emoji's. Die maak je...

Pure evil | #eamel #instagram #dog #dogsofinstagram #raspin #evil

Pure evil | #eamel #instagram...

Hairy f*cker. | #rups #caterpillar #spui #oudbeijerland #eamel

Hairy f*cker. | #rups #caterpillar...

Concrete Christmas came early, this year. | #christmas #concrete #heerenveen #friesland #eamel

Concrete Christmas came early, this...

Women are weird | #eamel #weird #women

Women are weird | #eamel...

Chariots of Raspin | nipsaR fo stoirahC #eamel #toomuchtimeonmyhands #dog #slomo

Chariots of Raspin | nipsaR...

Staat van Leven | State of Life

Staat van Leven | State...

Uncomfortably awkward | #awkward #uncomfortable #eamel #instagram #instamovie #wtf

Uncomfortably awkward | #awkward #uncomfortable...

Een Hond Gaat Op Reis

Naar Heerenveen. Waar anders? ;-)

Troch Posted on 0 Comments 1 min read 114 besjoen

 

Een hond gaat op reis

Een hond verdwaalde op een keer
en hij verdwaalde steeds maar meer.

Op alle straten scheen de zon.
De hond kwam aan op een station.

Dat lange ding, wat zou dat zijn?
Hij wist het niet. Het was een trein.

Hij zocht een plaatsje eerste klas,
omdat het daar zo rustig was.

Die avond had het Jeugdjournaal
een vreemd verhaal:

een hond ging helemaal alleen
en eerste klas naar Heerenveen.

Nu heeft zijn baas hem afgehaald
en ook de lange reis betaald

en zit de hond op zijn gemak
weer bij zijn eigen etensbak

en hij vertelt aan ieder beest:
‘Ik ben in Heerenveen geweest!’

Willem Wilmink

 

William Daigneault

Chim Chim Cher-ee wat rijmt op melanchol-ie...

Troch Posted on 0 Comments 2 min read 30 besjoen


lusterje - Chim Chim Cher-ee

Het moet op een ordinaire vrijdag geweest zijn, ik weet dat nog goed, want het was vorige week.

We kijken de film Saving Mr. Banks, ‘mijn lief’ 🤢 en ik, ondanks dat ik m’n twijfels heb als ik de plot lees; een Disney-film over het ontstaan van een DisneyfilmMwèh (Disney = zuuropwekkende moralisme).

Enfin. De film begint en gelijk gaat het mis; ik kén die intro! En ineens: BAM!


Ik ben een jochie van twaalf, dertien jaar. Ergens in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Het is zondagochtend vroeg, iedereen slaapt nog. Ik zit als een mini-kleermakertje in mijn Schotse-ruit-pyjama wederom illegaal in Deit’s platenkast te grasduinen. Het duurt niet lang of mijn oog valt op een verzamel-LP van The New Christie MinstrelsThe Greatest Hits. Helemaal ontroerd van (kinder)liedje ‘Chim Chim Cher-ee’ wegens vermeend melancholische majeur (geen idee hoe zoiets heet) en maar ook het, daarentegen übervrolijke ‘Green Green‘, met Barry –Eve Of Destruction– McGuire’s onmiskenbare bouwvakkersstem.


Terug naar de film. Of het nou kwam door voornoemde herinnering, de roerige tijd waarin ik leef, het intro-gedichtje -voorgelezen door Colin Farrell‘s zoetgevooisde timbre-, het breekbare achterliggende pianowerkje, de sfeer van de beelden an sich, de gevolgen van mijn chronische vermoeidheid of juist àlles bij elkaar -geen idéé- maar op dat moment schiet ik he-le-maal vol. 😭

Niet van verdriet, welnee, maar wél van een gezonde dosis weemoed ende melancholie. Nét als toen ik de melodie voor het eerst hoorde, binnen de veilige kaders van mijn jeugd (maar dat wist ik toen nog niet).

Hoe het ook zij; dat ik er veertig dertig jaar later achter moet komen dat mijn oh, zo geliefde ‘Chim Chim Cher-ee’ uit het brein van Mary Poppins’ auteur Helen Lyndon Goff P.L. Travers ontsproten is en niets heeft van doen met The New Christie Minstrels, beschouw ik dan maar als een smetje op een verder memorabele herinnering.

Of ik geef gewoon Walt Disney de schuld. Ik had toch al een hekel aan ‘m.


Harde woei (maar niet echt) Gelukkig hebben we de foto's nog

Troch Posted on 0 Comments 1 min read 36 besjoen

hardewoei rockanje 18jan2018 12 - Harde woei (maar niet echt)

De berichten waren nog wel zo veelbelovend; daken van huizen, dui-zen-den zeesterren en overmaatse schelpen op ‘t strand, spontaan opstijgende mensjes én golven van minstens drie meter (oké, die laatste bedenk ik erbij want wishful thinking). Een storm die z’n weerga niet kent. Dat was even gelee!!1!

En dus bedacht ik me de avond ervoor; waar anders dan aan het strand kun je golven zien? Want dat schreeuwt om vastgelegd te worden op des eamels beelddinges!

In eerste instantie was het plan om vroeg op weg te gaan naar Hoek van Holland maar internet vond dat geen goed idee; omgewaaide vrachtwagens, dikke files en wat dies meer zij en dus besloot ik mezelf gister naar Rockanje te begeven. Ook leuk.

“Rockanje ligt aan een baai. Daar waait ‘t niet.” gaf mijn mevrouw me nog wijsneuserig mee maar helaas; je bent én man én Fries en da’s een dubbele handicap en dus was dat een advies tegen mijn dovemansoren.

Enfin. En zo kon het zomaar gebeuren dat ik gisterochtend een beetje beteuterd gedesillusioneerd stond te staan aan het kabbelende water van Rockanje. Aan een baai. Want geen wind. Want een baai.  ;-(

Oké, toegegeven; een dag later vind ik nog steeds zand in lichaamsholtes waarvan ik het bestaan niet eens wist, maar feit blijft dat de golfjes hooguit twintig centimeter waren, zeesterren in geen velden of wegen te bekennen waren, er geen mensjes voorbij kwamen vliegen maar ik wél afstand heb moeten doen van enkele van mijn tenen wegens verregaande staat van IschemieinfoInfoDe medische term voor zuurstoftekort in een weefsel of orgaan is ischemie, soms ook geschreven als ischaemie. Bij langdurige of ernstige ischemie kan schade aan de cellen optreden waardoor ze afsterven en de functie van het orgaan wordt beperkt.

Maar goed; omdat “als ‘t niet ken zoals ‘t mot, mot ‘t maar zoals ‘t ken” restte mij niets anders dan wat plaatjes te schieten van die abundante zandbak en er terloops nog even een kek filmpje van te fabriceren. Hoera!

En dat.. dàt was de ‘beruchte’ storm van 18 januari in het Jaar Des Heeren 2018. En hoe was jouw dag? 😳


Op een doordeweekse dinsdag Want hoogwater in Oud-Beijerland

Troch Posted on 2 Comments 1 min read 35 besjoen

1 1440 940x694 - Op een doordeweekse dinsdag

Hoewel het Spui de dans een beetje leek te ontspringen wegens heul veel gemalen in de buurt, hoogwater schijnt nogal een dingetje te zijn de laatste tijd, ontkwam ook zij er niet meer aan, bleek uit empirisch onderzoek.

Niet dat we er naar óp zoek waren, ik bedoel: ik lig niet wakker van een overstrominkje hier of daar zolang m’n laminaat maar niet wegdrijft, maar feit blijft dat we aangenaam verrast waren door dit gegeven tijdens een spontane hondenwandeling want zoiets levert altijd leuke plaatjes op.

Nou is de term ‘hoogwater’ wellicht ietwat hooggegrepen voor die overmaatse waterplassen -zeker voor ZeeuwseinfoInfoDe watersnood van 1953, meestal aangeduid als de watersnoodramp en aanvankelijk ook wel als Sint-Ignatiusvloed of Beatrixvloed, voltrok zich in de nacht van zaterdag 31 januari op zondag 1 februari 1953. De ramp werd veroorzaakt door een stormvloed in combinatie met springtij, waarbij het water in de trechtervormige zuidelijke Noordzee tot extreme hoogte steeg. begrippen- maar dat ‘t over de kade kabbelt, dàt is hier al even geleden.

Enfin.

Heb je één zo’n overstrominkje gezien, heb je ze allemaal gezien, en dus vervolgden mevrouw en ik ons weg. Onderwijl nog wel wat fotootjes schietend van een boot, een jachthaven en enkele gevels zodat ik op dat vermaledijde Instagram ook nog ‘ns wat te vertellen heb.

Om één en ander af te toppen tenslotte nog een filmpje gemaakt. Voor de geïnteresseerde; het water vooraan hoort daar niet te zijn; dat is kade. Toeristenbankjes staan over het algemeen bij ons niet in het water. Goed.

Wederom zo spectaculair als een pakje boter, dit berichtje, maar IK heb ‘t naar mijn zin gehad, evenals mevrouw en de hondjes helemaal. Nu weer over tot de orde van de dag.

Oant sjen!


[referentiekader klik hier; zo hòòrt het te zijn]

Dirkjan! uit de vloei

Who needs hoveniers anyways?

Go home bamboe, you're drunk.

Troch Posted on 0 Comments 1 min read 76 besjoen


[Zoek de verschillen. Beweeg je muis over de foto’s voor een voor-na impressie]

1 voor - Who needs hoveniers anyways?
1 achter - Who needs hoveniers anyways?
Je zal wel denken; ‘Heb je hem weer met z’n tuin. Maak jij nou nooit iets mee, Eamel?’

 

Nou, om eerlijk te zijn; nee. Ik ben, door diverse oorzaken waarmee ik je verder niet zal vermoeien, nou eenmaal niet in de gelegenheid op vakantie te gaan of dagjes-uit en dus haal ik mijn levensvreugde o.a. uit de inhoud van mijn tuin.

Maar je hebt gelijk als je zegt dat mijn hortus je zo onderhand je neus uit komt en dus denk ik dat het beter is dat onze wegen zich hier scheiden. Geen zorgen; het ligt niet aan jou, het ligt aan mij. 😂

Zo. Nu we dat uit de weg hebben even over het volgende.

Wie ‘t hier (én op de Feestboeks) wél een beetje gevolgd heeft weet dat de levensvreugde hier qua tuin de laatste tijd nogal ver te zoeken was.

Ik werd aldus getergd werd door een vergeten bamboestruikje wat zich ongevraagd als een nazistisch totalitaire dictatuur over een nutteloos stukje achtertuin had ontfermd.

Toen bleek dat hoveniers kennelijk in dit jaargetijde in het geheel geen belang hebben bij werk (geen énkele reactie!) diende ik de spreekwoordelijke koe dan maar zélf bij de horens te vatten.

Hoewel mijn aandoening nauwelijks enige fysieke inspanning toelaat -althans; langer dan een half uur want chronische vermoeid- kan ik niet anders concluderen dat ik dat fascistoïde tyfus-onkruid (excusez le mot) er best wel netjes onder heb gekregen.

Let wel; zonder de ‘hulp’ van de Monsanto‘s, buurmannen en anderzijds geschikte apparatuur van deze wereld 👊😎

Kortom. Eindstand:

bamboe – eamel = 0-1


(Ter bewijsvoering én het feit dat ik teveel tijd heb, ben ik zo vrij geweest één en ander op beeld te zetten. Een soort van ‘opdat we niet vergeten’-Erlebnis. Je weet tog.)


2 - Voor
2 - Na

Bevallig behang

Alles voor De Eierbal

Troch Posted on 4 Comments 2 min read 57 besjoen

hveen wit 800 1 - Bevallig behang

eamel 5 2 - Bevallig behangWerkelijk geen idee hoe meneer De Snackbar mijn foto gevonden heeft, ik vermoed via de LC -ik heb ‘t ‘m verder niet gevraagd-, maar feit blijft dat ik onlangs op ‘s mans verzoek benaderd ben met de vraag of ik bereid zou zijn voornoemd beeldwerkje af te staan opdat men er een toepasselijk kamerbreed behangetje van mocht maken.

‘Toepasselijk’ omdat de vreetschuur (voorheen een ietwat trieste fietsenwinkel) om onduidelijke redenen vernoemd is naar de enige hoogbouw die Heerenveen telt (“Snackbar De Munt”) terwijl deze flats in geen velden of wegen zijn te bekennen zijn vanaf hunnie locatie. Nah ja, met een beetje fantasie, wellicht.

Anyhoe. Na veel vijven en zessen, de tussenpersoon bleek van het type ‘ons bin zunig’ en ikzelf wil altijd de hoofdprijs voor ‘mijn werk’ (dit is overigens de eerste keer maar jezelf hoereren voor een grijpstuiver kan altijd nog), kwamen we een prijs overeen.

Op het scherpst van de snede heb ik nog wel even keihard onderhandeld over een bal - Bevallig behangeventuele Eierballen Clausule, ik heb namelijk een eierballen-fetisj en had graag gezien dat deze delicatesse lokaal naar mij vernoemd zou worden maar helaas; dit viel niet door de accountant te verantwoorden. Zei men.

Beetje flauw maar ‘t is niet anders.

Nadat ik tenslotte één en ander nog even met mijn Feestboekse achterban heb overlegd, dit soort belangrijke zaken moet je niet te overhaast maar vooral niet in je eentje beslissen, zijn we tot de conclusie gekomen dat deze geste eigenlijk best wel z’n doorgang kon vinden. Hoezee!

Goed. Annie Leibovitz in Le Hermitage, Robert Mapplethorpe in het Guggenheim, Paul Huf in het Stedelijk en Uw Eamel in een Snackbar.
Ik zeg; wereldheerschappij begint hier! 

↓