Kategory:

Klusse mei Durk


tring[dropcap]H[/dropcap]oewel de titel van dit stukse anders suggereert is het niet 'mijn' man als in bezittelijk voornaamwoord want dat zou betekenen dat ik in de mannenliefde ben. En dat ben ik niet (om misverstanden te voorkomen; ik ben niet tégen mannenliefde in het algemeen maar aan mijn lijf geen testosterone polonaise).

Nee, 't Is meer overdrachtelijk in de zin van; 'Hoera! 'Deze' man is klussert!' maar dat kan ook weer niet want dan mis je de essentie ervan; de parodiërende equivalent van dat vermaledijde programma op RTL Unilever.

Hoe het ook zij; ik heb dus weer eens geklussert.

Dat dat gegeven kennelijk nu een postje waard is blijkt uit het feit dat ik van nature geen klussert ben (kijk maar hierhier, hier en hier).

Helaas kan ik niet vermelden wàt ik geklussert heb want dat is zò geheim dat ik 't niet mag vertellen. Niet omdat ik je niet aardig vind of zo maar simpelweg omdat de lol er dan af is.

Kortom; troost je met 't gegeven dat weer eens iets gedaan heb i.p.v. dat eeuwige gehang rond de pc. Zo, nu weet je zo ongeveer hoe ik mijn dagen doorbreng.

Doei.

Bettybell-Durkie


62 kear besjoen

Het is -terecht- alweer véél te lang geleden; een bezoek aan de lokale bouwmarkt.

Terecht vanwege een oprechte haat aversie jegens alles wat maar met klussen en andere vormen van handenarbeid te maken heeft. Gelukkig heb ik een koophuis dus kan ik m'n lol op. #yeuj

Anyways; ik heb het plan opgevat om m'n Nicotine-gele huis in z'n geheel een Nairobi-witte make-over te geven en de badkamer daarvan in het bijzonder. In zo'n geval laat je je niet kennen, natuurlijk.

Eenmaal in de Gamma word ik begroet door gestofjaste jongeman (♬"Hai, ik ben Eldert! Wat kan ik voor je doehoen?"♬) die mij vervolgens geduldig een spoedcursus 'Verf' geeft. Ik weet nu bijvoorbeeld dat er verf bestaat op waterbasis, verf met terpentine en nog iets met acryl acryd whatever.

Terpentineverf droogt minder snel en is makkelijker te corrigeren bij eventuele drupvorming, daar waar je bij verf op waterbasis alles in één keer glad moet hebben. Die laatste verkleurt daarentegen minder snel maar heb je weer meer van nodig. Ook ben ik erachter dat je muurverf per kliko voor een appel en een ei de jouwe kunt maken maar dat je voor houtverf de hoofdprijs betaalt*. Waarom? Geen idee."

Hoe dan ook; ik heb mijn keuze gemaakt (téveel, al-tijd teveel) en tijg naar de kassa.


[déjà vu] [déjà vu]


Omdat ik de bui al zie hangen ("Saldo ontoereikend"), vraag ik de kassamevrouw of zij de inhoud van mijn handkarretje wil 'voorscannen' zodat ik, indien nodig, fluks met mijn smartphone geld kan overmaken naar mijn betaalrekening. Uiteraard kan dit alleen buiten want binnen geen bereik. #figures

Mevrouw moppert wat maar begint te scannen. Terwijl ik halsbrekende toeren moet uithalen om elke barcode richting de scanner te krijgen, tegelijkertijd mijn telefoon uit m'n broekzak probeer te vissen en onderwijl zich nog een soort van self fullfilling prophecy zich van mij meester maakt ("Laat de verf niet vallen! Laat de verf niet vallen!") laat ik vervolgens de verf vallen.  

Dààr ligt het dan; de 25% extra die ik kreeg voor de prijs van tien liter, òp het karretje en òp de grond. Mijn telefoon is onder de balie verdwenen en het potje grondverf hebben we niet meer terug kunnen vinden. Mevrouw kijkt naar de grond, naar het karretje èn naar mij en pakt dan de telefoon: "Eldert; kassa één. Eldert; kassa één.

Terwijl Eldert (♪"Ah, ik zie dat u de juiste verf al gevonden heeft…"♪) zich in het zweet werkt om de verf chirurgisch en met veel zand in een plastic zakje te deponeren raap ik m'n telefoon op en schiet vlug wat foto's. Wachten moet ik toch. De kassamevrouw heeft ongezien een nieuwe emmer verf op de band gezet, kijkt me stoïcijns aan ("vrij van alle hartstochten") en vraagt: "Heeft u een voordeelpas?"

Nog geen halve minuut later begeef ik me -bepakt en bezakt- hàrdlopend naar m'n auto: honderdvijfentwintig euro armer maar een reputatie rijker. En ineens bedenk ik me: "Verf en ik… dat gààt gewoon niet samen.

*Eén en zeventig fucking euro voor een blikje houtverf?!?1? WTF??

72 kear besjoen

 

Onlangs ‘n kek tuinammeubelementensetje op de kop getikt (Oké; gekregen. Maar dat klinkt minder zakelijk).

Kwalitatief hoogstaand fouthout maar desalniettemin verweerd.

Zondagmiddag jongstleden + mooi weer + een recalcitrante, plaatselijke Gamma (koopzondagen en zwartekousen gaan normaliter niet goed samen in onsch deurp) noopten fluks tot de aanschaf van een 2,5 literbus van het de fijnste tuinammeubelementen-beits (Rambo, factor 5. Uiteraard voordeelpas vergeten en dus voor de volle mep. Merde). Afijn.

 

 

Enfin.

Na een slechts halve liter gebruikt te hebben bleek maar weer dat het voor een eamel verstandig is kluszaken als deze uit te besteden.

Deja-vu was mijn deel; linkervoet nam het been en voor de tweede maal een verfbad. Nu kleur 1204. Omdat het zo’n leuke schakering vormt met wit.

U begrijpt; bovenstaande pose is geënsceneerd. Een obsessief compulsieve schreeuw om aandacht intrigerende situatie welke het gewoonweg verdiend digitaal vereeuwigd te worden. Ter leering ende vermaeck. 


73 kear besjoen

 

[dropcap]T[/dropcap]erwijl jij lekker met bevallige achterwerk in 't zand ligt te chillen, heeft ûs eamel 't in z'n bolle kop gehaald om met 32 graden Celsius z'n tuindeuren te gaan schilderen. (Oh, Lord, what was I thinking)

Maar met U2 in ze background, een hartverwarmende Chianti en een prettige schaduw is 't allemaal prima uit te houden.

Bourgondisch styleren, zullen we maar zeggen…

 

Aanvulling: Het is niet aan te raden met je voet in je eigen bak verf te gaan staan. Sterker nog; het is ernstig onverstandig om vervolgens je camera van boven te halen, naar beneden terug te keren, je voet naast de verfbak te plaatsen om één en ander te vereeuwigen om tenslotte jezelf wederom naar de eerste verdieping te bewegen om je net geschoten nabeeldje op je weblog te plempen. Niet doen. Niet bevorderlijk voor je laminaat. (Damn Chianti)

 


52 kear besjoen
eamel | blog
>