The ‘Joy’ Of BBQ (Dit bericht is wél van gisteren)

“Men verlaat een gezellig feestje niet voor sluitingstijd.”

– Winston Churchill, 1874-1965

Lief web-plok 😘.

Vandaag gaan we bar-be-cue-ën, me-vrouw en ik.

Dat is heel bij-zon-der want dat doen wij nooit.

Het komt zo.

Het is na-me-lijk een beetje warm 😰.

En dus liggen wij voor Pam-pus.

Niet écht, na-tuur-lijk, want Pam-pus is bij Am-ster-dam

en daar lig-gen wij niet; wij lig-gen ge-woon thuis.

In de tuin.

Raar.

Méér

It’s my garden and … (deel zoveel)

Omdat ik even niks beters te doen had. Omdat ‘t nu nog kan.

Omdat ik zin had in fotofrutten.

Omdat ‘t misschien wel eens de laatste keer kan zijn, qua foto’s van de tuin.

Omdat ‘t ‘straks’ weer winter is.

Omdat je nooit genoeg foto’s van je tuin kan hebben.

Omdat ‘t nu nog wél mooi weer is.

Omdat een woeste tuin eigenlijk veel mooier is dan een gecultiveerde.

Omdat.

Méér

Zomaar wat foto’s van Rotterdam omdat ik er toevallig moest zijn

Het hoogste kantoorgebouw van Europa. Eens. Nu gewoon het Witte Huis. En Piet Blom’s Kubuswoningen. En een haventje en een oude kraan.

Zomaar wat foto’s van Rotterdam, omgeving De Boompjes. Omdat ik er vanmorgen toevallig moest zijn. En aangezien ‘t komkommertijd is -want zomer- mag dat gewoon. Volgende keer gaan we de diepte weer in, oké? #ahum

De laatste twee foto’s zijn overigens binnen de Barendrechtse IKEA genomen. Een parkeergarage en een kapotte computer. Weet je dat ook weer. Nou, doei.

(Zoals gewoonlijk geldt ook hier; click pic for big)

Panorama 1. Vanachter Tropicana. Verderop de Willemsbrug. Ook al oud. Waarom er rechts lelijke flats staan is mij ook een volkomen raadsel.

Méér

Plog | Bûter, brea en wer nei boppe ta Oeral thús mar thús it bêste

1

D-Day. Wakker worden is best wel een dingetje hier in huis. Behalve als je Mijn Mevrouw heet, dan weer niet.

Het was alweer veels te lang geleden dat ik Ûs Fryslân vereerd had met mijn Goddelijke Verschijning en dus was verleden week de tijd daar dat ik Deit, Mem en Theun-Atse weer in de armen mocht sluiten.

Hoera! Omdat tekst tegenwoordig niemand meer boeit heb ik toen besloten om hiervan beeldend verslag te doen in de vorm van –wederom– een plogje. Dat vinden de mensen leuk.

Chronologisch zal het allemaal niet helemaal kloppen, ik heb per ongeluk de foto’s door elkaar gegooid, maar niemand die dat controleert.

Hoe het ook zij; het waren vermakelijke dagen en laat ons hopen dat er nog velen mogen volgen.

Tige tank, us heit en mem, it wie tige noflik. En broerke, oare kear mei dy flesse whisky wol wat grutter.
Knypkont.


2

Een paar dagen Friesland is altijd een goeie aanleiding om weer eens te gaan douchen. Brrr.

Méér

In bealch fol wurk #klussemeidurk

Een beetje lezer van dit blog kent zo ondertussen mijn reputatie op ‘t vlak van klussen. ‘t Is niet dat ik niet wil hoor, maar ik heb er gewoonweg niet het talent en vooral geen geduld voor.

Waar ik wél talent voor heb heeft opvallend genoeg altijd meestal soms met verf te maken; óf het gaat òm óf flebbert door de winkel óf gaat onherroepelijk over de vloer.

Behangen is ook al niet mijn Unique Selling Point en àls ik een klus per ongeluk wél tot een goed einde breng volgens de gebruiksaanwijzing mag ik er niet over praten wegens ‘geheim‘.

Enfin. Om een kort verhaal nog korter te maken.

Visualiseer je dit even; een lange, smalle tuin welke in de winter angst aanjaagt wegens veel te donker, een niet-terminale maar wel vervelende ziekte die als voornaamste eigenschap heeft dat ie er voor zorgt dat je de hele dag als een zombie extreem vermoeid bent en tenslotte een uitermate scherpe aanbieding van de Action

Voila. Twee weken de teringtouwtyfus verder en zie daar; een romantisch verlicht gangpad door mijn onze Garden Of Sancuary. #blijvan #genieten

As I look out to my garden
I feel a sense of pride
It really is a lovely room
Except it is outside.

Enfin. Om dat iedereen wel vanalles kan roepen heb ik besloten één en ander op bewegend beeld vast te leggen, opdat we die teringtouwtyfus klus nooit vergeten.

In bytsje lêzer fan dit blog kent sa ûnderwilens myn reputaasje op ‘t flak fan klussen. ‘t Is net dat ik net wol hear, mar ik ha der gewoanwei net it talint en benammen gjin geduld foar.

Wêr ik wòl talint foar ha hat opfallend genôch altyd meastal soms mei ferve te meitsjen; óf it giet om óf it flebbert troch de winkel óf it giet fêst oer de flier.

Behangje is ek al net myn Unique Selling Point en às ik in kerwei per ûngemak wol oan in goed einde bring neffens de gebrûksoanwizing mei ik der net oer prate fanwege ‘geheim‘. 

Enfin. Om in koart ferhaal noch koarter te maken. Visualiseer dij dit efkes; in lange, smalle tún hokker yn de winter eangst aanjaagt fanwege fiersten te tsjuster, in nèt-terminale mar wol ferfelende sykte dy as wichtichste eigenschap hat dat ie der foar soarget datsto de hiele dei as in zombie extreem vermoeid binne en ta beslút in tige skerpe oanbieding fan de Action.

Voila. Twa wiken de teringtouwtyfus fierder en sjoch dêr; in romantysk ferljochtet gangpad troch myn ús Garden Of Sancuary. #bliidfan #genietsje

Wylst ik oer myn tún sjoch
Fiel ik in gefoel fan grutsk
It is werklik in prachtige keamer
útsein dat it bûten is.

Enfin. Omdat elkenien wol fan alles kin roppe ha ik besletten ien en oar op beweegjend byld fêst te lizzen, opdat wy dat teringtouwtyfus kerwei nea ferjitte .

feestboek

Na de break nog meer visuele ellende | Nei de skoft noch mear fisuele ellinde:

Méér