‘Op Zuid’ Strevelsweg | 3 juni 2018

[click pic 4 big]


1920px | 2560px


Onderweg van ‘het Ikazia’ naar winkelcentrum Zuidplein, na wederom een enerverende CT-scan waarover ik je ongetwijfeld in de toekomst meer van uit de doeken zal doen, kom ik gister bovenstaand tafereel tegen. 

Halverwege de loopbrug besef ik me dat dit één van de eerste Rotterdamse stadsgezichten is die ik twintig jaar geleden, toen ik vanuit het ‘verre’ Friesland hier kwam wonen, op m’n netvlies kreeg. 

‘Op Zuid’, of gewoon ‘Zuid’ zoals het plebs deze plek (en daarmee eigenlijk alles wat er zich aan de onderkant van de Nieuwe Maas bevindt. Go figure) pleegt te noemen, blinkt niet uit in schoonheid -lelijke woontorens, een nog lelijker winkelcentrum, een gedateerd ziekenhuis en veel, héél veel verkeer-, en ook voor de frisse lucht hoef je hier dus niet te zijn.

Nochtans heeft dit geheel destijds een onuitwisbare indruk op mij gemaakt, zeker in vergelijk met de ‘hoogbouw‘ van het Friese HeerenveeninfoInfoHeerenveen. (Fries: It Hearrenfean) is een gemeente in de Nederlandse provincie Friesland. De gemeente Heerenveen telt 50.229 inwoners (per 30 april 2017, bron: CBS)*, waarvan ongeveer 30.200 in de hoofdplaats Heerenveen. In mei 2014 werd de 50.000e inwoner geregistreerd. , want het was toen, op deze hotspot, ergens in 1998 dat ik mij bedacht; “Ik bén er. Laat die veelbelovende toekomst nou maar komen.” Wist ik veel.

Enfin. ‘Op Zuid’. Gèrs.


Méér

Zomaar wat foto’s van Rotterdam omdat ik er toevallig moest zijn

Het hoogste kantoorgebouw van Europa. Eens. Nu gewoon het Witte Huis. En Piet Blom’s Kubuswoningen. En een haventje en een oude kraan.

Zomaar wat foto’s van Rotterdam, omgeving De Boompjes. Omdat ik er vanmorgen toevallig moest zijn. En aangezien ‘t komkommertijd is -want zomer- mag dat gewoon. Volgende keer gaan we de diepte weer in, oké? #ahum

De laatste twee foto’s zijn overigens binnen de Barendrechtse IKEA genomen. Een parkeergarage en een kapotte computer. Weet je dat ook weer. Nou, doei.

(Zoals gewoonlijk geldt ook hier; click pic for big)

Panorama 1. Vanachter Tropicana. Verderop de Willemsbrug. Ook al oud. Waarom er rechts lelijke flats staan is mij ook een volkomen raadsel.

Méér

Rotterdam doen mei it famke

(Déjà vu. Maar dan anders.)

Je kan natuurlijk gaan bankhangen, comfortabel bij de kachel. Filmpje kijken, borrel erbij, sig’s binnen handbereik.

Óf je sleept jezelf naar 186 meter hoogte, halverwege de Euromast, uitkijkend over nachtelijk Rotterdam. Slechts met z’n tweeën roterend in die grote, gammele gondel trotseert zij haar hoogtevrees en jullie die fokking kou. Maar het overweldigende uitzicht en de subtiele romantiek maken alles goed. Doet u mij maar Rotterdam bij nacht. Eg wel.

Zo. Nu bankhangen, filmpje kijken met borrel en sig’s binnen handbereik.


Méér

Partir, c’est mourir un peu I Dag, Noordsingel ♥

Zij is oud. Érg oud. Van 1872, dus honderdeenendertig jaren heen. Still going strong.

Ze heeft haar vleugels uitgeslagen in hartje Rotterdam. Zij is groots. Zij is majestueus. Zij is mooi. Ze is ‘thuis’.

Zij is verleden tijd

Ambtenaren, beleidsmakers en zij die ‘het nodig achtten’ hebben ons doen scheiden. Efficiëntie het hoogste goed, arbeidsvreugd is ongepast. Volksbuurt versus industrieterrein. Gezelligheid versus kil en koud

Ik zal haar missen; zij is mijn inspiratie…

Ik ben mij er van bewust dat ik blij mag zijn werk te hebben in deze roerige tijden. Maar dat wil niet zeggen dat ik straks, gezeten achter m’n buro en omringd door industrieterrein en gipsen wanden, mijn ogen moet sluiten voor ongeveer de beste arbeidsplek in mijn leven. Het Huis van Bewaring aan de Noordsingel te Rotterdam.

Partir, c’est mourir un peu… 😭