‘Op Zuid’ Strevelsweg | 3 juni 2018

[click pic 4 big]


1920px | 2560px


Onderweg van ‘het Ikazia’ naar winkelcentrum Zuidplein, na wederom een enerverende CT-scan waarover ik je ongetwijfeld in de toekomst meer van uit de doeken zal doen, kom ik gister bovenstaand tafereel tegen. 

Halverwege de loopbrug besef ik me dat dit één van de eerste Rotterdamse stadsgezichten is die ik twintig jaar geleden, toen ik vanuit het ‘verre’ Friesland hier kwam wonen, op m’n netvlies kreeg. 

‘Op Zuid’, of gewoon ‘Zuid’ zoals het plebs deze plek (en daarmee eigenlijk alles wat er zich aan de onderkant van de Nieuwe Maas bevindt. Go figure) pleegt te noemen, blinkt niet uit in schoonheid -lelijke woontorens, een nog lelijker winkelcentrum, een gedateerd ziekenhuis en veel, héél veel verkeer-, en ook voor de frisse lucht hoef je hier dus niet te zijn.

Nochtans heeft dit geheel destijds een onuitwisbare indruk op mij gemaakt, zeker in vergelijk met de ‘hoogbouw‘ van het Friese HeerenveeninfoInfoHeerenveen. (Fries: It Hearrenfean) is een gemeente in de Nederlandse provincie Friesland. De gemeente Heerenveen telt 50.229 inwoners (per 30 april 2017, bron: CBS)*, waarvan ongeveer 30.200 in de hoofdplaats Heerenveen. In mei 2014 werd de 50.000e inwoner geregistreerd. , want het was toen, op deze hotspot, ergens in 1998 dat ik mij bedacht; “Ik bén er. Laat die veelbelovende toekomst nou maar komen.” Wist ik veel.

Enfin. ‘Op Zuid’. Gèrs.


Méér

Zomaar wat foto’s van Rotterdam omdat ik er toevallig moest zijn

Het hoogste kantoorgebouw van Europa. Eens. Nu gewoon het Witte Huis. En Piet Blom’s Kubuswoningen. En een haventje en een oude kraan.

Zomaar wat foto’s van Rotterdam, omgeving De Boompjes. Omdat ik er vanmorgen toevallig moest zijn. En aangezien ‘t komkommertijd is -want zomer- mag dat gewoon. Volgende keer gaan we de diepte weer in, oké? #ahum

De laatste twee foto’s zijn overigens binnen de Barendrechtse IKEA genomen. Een parkeergarage en een kapotte computer. Weet je dat ook weer. Nou, doei.

(Zoals gewoonlijk geldt ook hier; click pic for big)

Panorama 1. Vanachter Tropicana. Verderop de Willemsbrug. Ook al oud. Waarom er rechts lelijke flats staan is mij ook een volkomen raadsel.

Méér

Topfotograaf

Window-CaptureHeuj! Weer een mail van onze Hofleverancier Rotterdamse Bezienswaardigheden in de bus. Daar vorige activiteiten een succes waren gebleken hoefden wij, mevrouw en ik, niet lang na te denken over deelname.

Ditmaal was de Shell aan de beurt. Normaliter een ondoordringbaar fort waar je als plebs nog niet eens je neus mag snuiten zonder toestemming maar nu zomaar een uitnodiging om in de hoedanigheid van (foto)journalist #ahum helemaal los te gaan op ‘t terrein van deze overmaatse benzinepomp.

Uiteindelijk bleek dat een beetje tegen te vallen want we werden naar twee vaste fotogenieke stekken gedirigeerd waar we zo weinig mogelijk schade konden aanrichten. Enfin.

Mevrouw had als fotojihadist enkele objectieven-on-steroids geregeld en zo verschenen wij bij bepakt en bezakt bij het WPC alwaar we met een clubje fotomannen-op-leeftijd en een verdwaalde kakmevrouw vertrokken in een veel te grote bus richting ‘de Shell’.

Zoals gezegd, in a nutt-Shell (← haha; woordspeling); het was enigszins een deceptie. Althans; vanuit een jezus-wat-ga-ik-daar-mooie-fotos-maken-perspectief. Mijn 200-400 objectief maakte niet mooiere foto’s maar haalde wel Denemarken dichterbij en diafragma’s instellen heb ik wel eens van gehoord maar geen idee hoe je zoiets in de praktijk brengt.

Hoe het ook zij; het was wél gezellig, de broodjes aangenaam en de melk lauw.

En ik? Ik mocht mezelf heel even Topfotograaf noemen. Nah ja… soort van. 

Perskamer

Shell, nog een plaatje

Mannen in een bus

Een fotomeneer op een vuurtoren

In a nutt Shell

Kerstverlichting

Een kraan

Zelfde kraan maar dan dichterbij

Weer dezelfde kraan maar nu best wel veraf.

Prettige kerstdagen en een gelulkig nieuwjaar.

 

 

Rotterdam doen mei it famke

(Déjà vu. Maar dan anders.)

Je kan natuurlijk gaan bankhangen, comfortabel bij de kachel. Filmpje kijken, borrel erbij, sig’s binnen handbereik.

Óf je sleept jezelf naar 186 meter hoogte, halverwege de Euromast, uitkijkend over nachtelijk Rotterdam. Slechts met z’n tweeën roterend in die grote, gammele gondel trotseert zij haar hoogtevrees en jullie die fokking kou. Maar het overweldigende uitzicht en de subtiele romantiek maken alles goed. Doet u mij maar Rotterdam bij nacht. Eg wel.

Zo. Nu bankhangen, filmpje kijken met borrel en sig’s binnen handbereik.


Méér