Ergens, seau veraf ende doch dichtbij, staat Nicky te wachten. Bij de sigarenboer, naast de balie. Tot ze wordt opgehaald. Moraal van dit verhaal; laat je nooit verleiden bij de sigarettenbalie door de azuurblauwe ogen van de sigarettenboerende dame, want dit kon wel eens ver strekkende gevolgen hebben voor je algehele hygiene en die van je rozet in het bijzonder…
Damn… en geen oude krant meer in huis natuurlijk… (U-i-t-l-e-g: m'n schijtpapier bij de sigarenboer laten staan, gistermiddag..)
