Jo besjogge no de kategory Cool

1.000.000 en nog wat

Troch Posted on 0 reaksjes 72 x besjoen

2

1000000

Zie daar; hét moment dat je, in je ochtendjas en met een verlopen kop, beseft dat je website na bijna dertien jaar stilletjes het fenomenale bezoekersaantal van 1.000.000 is gepasseerd.

(Overigens haal ik tot op de dag van vandaag nog steeds de bezoekers-aantallen en pageviews doorelkaar maar een kniesoor die daar op let. Eén miljoen is één miljoenMijn weblog. 
Ik mag dat.)

Anyhoe, dit getal is enigszins ‘bij benadering’ want halverwege hield dat vermaledijde NedStat ermee op en moest ik uitkijken naar een andere, maar die twee opgeteld maakt samen ongeveer één miljoen.

Nog een nuance; dit soort aantallen zijn voor jou misschien dagelijkse kost 😉 maar het feit dat werkelijk niemand dit weblogje leest maakt het dès te bijzonderder. Ik deed gewoon een beetje huilen. #snif

1

RIP David Robert Jones

Bowie en ik, we zijn me er eentje

Troch Posted on 5 reaksjes 189 x besjoen

bowie


Aka David Bowie has passed away.

8 January 1947 – 10 January 2016

Rock In Peace, Hero. Thank you for the memories.


Durk RoberT Jones in the eigties

Ergens in de jaren tachtig, ik zal rond de zeventien jaar geweest zijn, werd ik, na van een aantal scholen getrapt te zijn wegens vermeende recalcitrantie, door mijn ouders op het vliegtuig gezet richting een Israëlische kibbutz onder het mom van; ‘zorg jij eerst maar ‘ns dat je je leven op orde krijgt‘.

Ik zal je het verhaal besparen van het jaar daarna maar wat me tot op de dag van vandaag zal bijblijven is het moment dat ik de ontvangsthal van Ben Gurion (het vliegveld van Tel Aviv) binnenliep en op zoek ging naar mijn bagage.

Het was sowieso vreemd, zo’n opstandige maar vooral onwetende Friese jongeman op een vliegveld in Verweggistan, niet wetende wat ‘m allemaal te wachten stond, maar er was nog iets… En ik begon me zeer unheimisch te voelen. Bekeken… En voordat ik het in de gaten had en tot mijn grote schrik, kwamen er ineens schreeuwkinderen op mij af.

En niet een paar, nee; hordes! Wérkelijk tien-tal-len!

Ik probeerde nog weg te hollen maar bedacht me dat ik zonder bagage weinig zou beginnen in de kibbutz en dus liet ik de meute maar over me heen komen.

En hen viel eigenlijk niets te verwijten; ik had –net als ‘hij’– destijds geblondeerd haar met een grote lok opzij, mijn gezicht had dezelfde karakteristieken en ik zat -ondanks de beweegredenen van mijn aanwezigheid daar- eigenlijk bijzonder goed in m’n vel.

Ik was een spitting image van de beste man.

Voor hen WAS ik David Bowie.

Zoals gezegd was mijn Engels niveautje MAVO en -gedreven door enige paniek- restte mij niets anders dan de hysterische schreeuwkinders maar in de waan te laten en begon als een bezetene handtekeningen weg te geven. Schouders, armen, dagboeken, wangen en overhemden… àlles kreeg een Bowie-krabbel.

Tot op heden weet ik nauwelijks meer wat er toen gezegd is.

Wél weet ik dat er vandaag, op de 11de januari in Het Jaar Des Heeren 2016, tientallen dertigers en veertigers in de veronderstelling zijn dat zij destijds De Grote Bowie hebben ontmoet.

En die gedachte koester ik met warmte…

David Robert JonesMoge Hij Rusten in Vrede.

Couldn’t get it embedded from Youtube. So, when you own the rights to this song and object the fact I borrowed it; please let me know and it will be removed a.s.a.p. Thank you. Source here.

Hallo halo!

Troch Posted on 0 reaksjes 71 x besjoen

Region-Capture

Op de foto nauwelijks te zien (vandaar het rode cirkeltje, RED.) maar in het echie bijzonder indrukwekkend; een halo om de maan. (hier groot en hier van derden)

Misschien niet zo heel spectaculair maar het gaf me tevens de gelegenheid die swipe-plugin nogmaals te gebruiken. Het geld groeit me tenslotte niet op m’n rug. 

( swipe-over-image muisje→)

Klassieke post

Terug Naar De Fremersberg

Troch Posted on 11 reaksjes 326 x besjoen

Het zijn verwarrende tijden. Tijden waarin we, als simpele burger, bijna niet meer weten wie er nu onenigheid heeft met wie. Ik zal eerlijk zijn; ik vind er geen reedt meer aan, die tijden van nu.

Geef mij maar die betrekkelijk veilige jaren tachtig van de vorige eeuw waarin alles nog zo overzichtelijk leek. Naast wat fragmentarisch terroristengeweld was je als opgroeiend adolescent vooral druk met meisjes, school en de wonderlijke ontwikkeling van je piemel.

Ironisch genoeg gaat één van de ‘veiligste’ momenten in mijn jeugd terug naar -juist- een oorlog; die van Napoleon‘s Slag bij Waterloo.

Ik schat dat ik rond de twaalf, dertien jaar geweest moet zijn.

Het is zondagmorgen, Deit en Mem slapen nog en ik zit alleen beneden -verveeld- in kastjes te rommelen. Eigenlijk mag dat niet want pa is zuinig op zijn spullen en ik niet. Maar goed, je bent een puber rebel of je bent ‘t niet.

Enfin.

Tot dat moment had ik nog niet de stellige muzieksmaak die ik later zou ontwikkelen en vond eigenlijk alles mooi wat vooral mijn oudere broers aan vinyl het huis binnen sleepten; van Popcorn to Milk & Honey tot Pink Floyd tot Van Halen‘sEruption.

hoesjeEn nu lag daar ineens een album bovenop wat ik nog niet eerder had gezien; De Slag bij Waterloo en, op de achterkant, De Fremersberg. Ik was werkelijk gefascinéérd door de illustratie en fantasie was mijn deel.

Ik plaatste de langspelert op mijn vader’s pick-upje, gaf de volumeknop een hengst (groot huis; gehorige muren en plafonds deden we toen nog niet aan) en the magic happened; ik was OP het slagveld.

Aan de hand van de tekst op de achterflap (1 | 2) kon ik het verhaal van de muziek stap-voor-stap volgen en ik was òm

Jàren later vond ik de hoes terug, in mijn schuur; léég. Waarschijnlijk is de inhoud verloren gegaan op het slagveld van mijn jeugd. Kortom; plaat wég.

Tòt afgelopen week …

Ineens was daar Discogs (spiegeltje) het prehistorisch muzikale broertje van Marktplaats, alwaar de muziekminnende mens zijn overtollige vinyl kan dumpen.

Voor drie euro(!)+verzendkosten zag ik ‘m staan; volgens de eigenaar in kwestie ‘in mint condition‘. MIJN!!1!

Hoera! Binnen! *kan niet wachten*
Hoera! Besteld=binnen! *kan niet wachten*

Treebeard

901f272c6a78ab73d58d3d45b3a81eb8

Een beetje lezer van dit blogje weet dat ik niet zo scheutig ben met het delen van linkjes danwel meningen of anderzijdse zaken die niet over mij gaan. 

De oorzaak ligt ‘m vooral gelegen in het feit dat;

  • dit blogje van mij is en derhalve over mij hoort te gaan (plausibel);
  • u als doorgewinterde internetter zelf prima capabel bent om uw eigen bronnen van vermaak te vinden (plausibel) en,
  • u hoogstwaarschijnlijk, net als ik, in het bezit bent van een exemplaar van de Google’s en dus mij niet nodig heeft opmerkelijke zaken voor u op te merken (plausibel).

Echter, voor Kunsdt* en andere, porno-gerelateerde zaken wil ik nog wel eens een uitzondering maken. Want, zoals Ûs Mem altijd zegt; ‘Who needs principes anyway?‘.

*Bijv. hier, hier, hier, hier, hier, hier en hier.

Anyways. Zo kun het dus zomaar gebeuren dat ik afgelopen week op een linkje stuitte wat me danig onder de indruk achterliet (rare zin, who cares): Treebeard.

French digital artist and photographer Carl Redback is the talented individual behind the eye-catching series “Treebeard”. It sees him photographing portraits of everyday individuals, before digitally fusing them with various botanicals, foliage and plant matter in Photoshop. +

Treebeard is een projectje van ene Carl Redneck Redback en Carl is niet alleen Frans maar ook heel goed met Photoshop.

Nu kan ik er natuurlijk veel woorden aan vuil maken maar dat doe ik niet. De beelden spreken voor zich, me dunkt.


Heet! – BBQ

Troch Posted on 4 reaksjes 56 x besjoen

BBQ-gifje

(Het is nog steeds té heet. Maar dat terzijde)

Oké, ‘t is niet that glamourous life wat je eigenlijk voor ogen had maar je moet ergens beginnen.

Hoewel overeenkomstige temperaturen niet écht Ibiza, geen St. Tropez of de boulevard van Miami -dat volgende week- maar qua gevoelsbeleving toch zeker alle drie bij elkaar; de vijfjaarlijkse BBQ alhier in de tuin.

Men neme drie vier van eamel’s favoriete vrouwen, brengt deze samen in de achtertuin in combinatie met wat dood vlees van de Lidl, een BBQ en stokbrood met stinkboter en begeleid één en ander met een mediterraan muziekje. Zie daar; glamour in de polder. Olé!
 
NB. Wegens ontbreken van overdadig beeldmateriaal zul je ‘t met dit samenraapsel moeten doen.