Jo besjogge no de kategory Kreatyf mei Durk

'Op Zuid'

Strevelsweg | 3 juni 2018

Troch Posted on 0 reaksjes 98 x besjoen


1920px | 2560px


Onderweg van 'het Ikazia' naar winkelcentrum Zuidplein, na wederom een enerverende CT-scan waarover ik je ongetwijfeld in de toekomst meer van uit de doeken zal doen, kom ik gister bovenstaand tafereel tegen. 

Halverwege de loopbrug besef ik me dat dit één van de eerste Rotterdamse stadsgezichten is die ik twintig jaar geleden, toen ik vanuit het 'verre' Friesland hier kwam wonen, op m'n netvlies kreeg. 

'Op Zuid', of gewoon 'Zuid' zoals het plebs deze plek (en daarmee eigenlijk alles wat er zich aan de onderkant van de Nieuwe Maas bevindt. Go figure) pleegt te noemen, blinkt niet uit in schoonheid -lelijke woontorens, een nog lelijker winkelcentrum, een gedateerd ziekenhuis en veel, héél veel verkeer-, en ook voor de frisse lucht hoef je hier dus niet te zijn.

Nochtans heeft dit geheel destijds een onuitwisbare indruk op mij gemaakt, zeker in vergelijk met de 'hoogbouw' van het Friese Heerenveen, want het was toen, op deze hotspot, ergens in 1998 dat ik mij bedacht; "Ik bén er. Laat die veelbelovende toekomst nou maar komen." 

Wist ik veel.

Enfin. 'Op Zuid'. Gèrs. 😉


Tafeltjedurkje

uit de serie #klussemeidurk

Troch Posted on 0 reaksjes 79 x besjoen

Al sinds mijn eerste autootje is 't drama achter het stuur. Een beetje bocht et voilà: werkelijk niks blijft er op die kutbijrijdersstoel staan. Dat men daar nou nog niks op bedacht heeft. We sturen mensen naar de maan Mars maar je flesje cola rechtop houden tijdens het autorijden? Vergeet het maar.

Laatst nog. Sta ik bij Mac's drive-in, neem m'n bestelling in ontvangst, stuur mezelf vervolgens richting parkeerplaats en wat denk je? Bam! Milkshake over de vloer.

Balen. 😤

Enfin. Geen meuk is mijn automatten bespaard gebleven, zo door de jaren heen; cola, 63 aanstekers, de inhoud van m'n portomonee, sleutelbossen, volle balen shag, minstens vier patat (mét mayonaise!) en zelfs een incidentele asbak over het interieur.

En toen, 32 jaar na het behalen van mijn rijbewijs, was ik het hélemaal zàt: hier móést een oplossing voor komen.

Omdat ik toevallig sloophout, een stukkie vloerbedekking, een half blikje zijdeglans, twee linkerhanden én tijd teveel had, was de keuze gauw gemaakt; een auto-tafeltje (ook wel: Autofeltje©®™). Eureka!

Oké, toegegeven; hij is zo scheef als een hoerentoeter maar dat geeft niks, dat zijn we hier gewend, en dus stellen we onszelf de volgende vragen;

1. Functioneert 't? Ja.

2. Is 't mooi? Nee.

Aldus, loeizwaar en niet van z'n plek te krijgen en klààr is Kees de Klussert. 💪

Goed. Nu nog even een reden bedenken om die auto weer eens te gebruiken.

#ikmaakwatmee

↓