Weemoed & Melancholie
Deur 1.0
't Werd de deur naar mijn toekomst, zeg maar, negen jaar gelee. Letterlijk. Vele malen heb ik 'r daarna geopend en (bijna) even zovele gesloten. Altijd met een knal want zwaar. Ik heb ervoor gerookt en m'n cappucino genoten (jawel;
↓ Lês mear ↓ Sms-je
In reaktie op uw schrijven:
maar ik heb het
nu helaas erg druk.
Ik heb een huis
gekocht en moet
binnenkort verhuizen.
Misschien daarna?
Tja…
Homecoming
iets zo charmant als een vrouwmens op de bank…
(Ok. Rijmt niet maar wel prettig. Afterall; een leeg huis is ook maar een leeg huis. Toch?)

