Kategory:

Zucht

126 kear besjoen

Inzake Heerenveen

troch eamel

 

Wat hebben o.a. Abe Lenstra (voetbalinternational), Wim Duisenberg (econoom, politicus en bankier),  Heinze Bakker (sportverslaggever), Gretta Duisenberg (politiek activiste, huisvrouw & echtgenote van voornoemd Wim Duisenberg),  Jacques Tichelaar (politicus), Falko Zandstra (schaatser, zelfstandig ondernemer), Sven Kramer (schaatser), Antoinette de Jong (schaatster), Fedde Schurer (dichter, journalist, politicus, vredesactivist) en ik zei de gek (professioneel nietsnut), behalve dat ik hen allemaal van één en dezelfde Wikipagina heb gejat, met elkaar gemeen?

We hebben en collectif onze oorsprong, onze successen dan wel falen dan wel ons aards verscheiden in, rond en/of vanuit het Friese Heerenveen beleefd.

Moppentapper Kakhiel mag er dan niet vandaan komen, hij is er wél geweest.

 

Waar ik zelf, vanuit het perspectief van een vermeend Fries-om-utens, mijn geboorteplaats nogal eens zwaar wil romantiseren, weet hij op z'n onovertroffen edoch pijnlijke wijze 'ons' Heerenve(e)ners te duiden op het feit dat deze 'vlek' tegenwoordig blind in te ruilen is voor/met elke andere 'stad' met/van 50.000 inwoners. 

Met name het winkelcentrum straalt tegenwoordig een ongekende triestheid uit –zeker in vergelijk tot 'vroeger'-, hoewel ik moet constateren dat men wél z'n best lijkt te doen het aantal ambachtelijke eenmanszaken voorrang te geven op die landelijke, nóg kleurlozere eenheidsworst winkelketens, shoarmazaken en dubieuze telefoonwinkels.

Dat laatste kan ik echter niet staven daar ik nogal dwangmatig pleeg één en ander te romantiseren. 🤔Kennelijk heb je dáár dan weer een buitenstaander voor nodig. Een Kakhiel bijvoorbeeld.

(Note2self: Dat Feanetië maar gauw van de grond mag komen. #schietgebedjedoet Amen.)

 



65 kear besjoen

Wederom vijf jaar van mijn leven, gegarandeerd de aankomende veertien dagen hardcore (spier-) pijn van boven naar benee, bovenop de reguliere chronische vermoeidheid vanwege daarom, maar met vreugde in mijn hartje kan ik u mededelen dat mijn gat is gedicht.

Ik herhaal: mijn gat is gedicht.

Einde bericht.


30 kear besjoen

 

Als ik zeg dat dit een hectische zomer herfst was, dan is dat een understatement van jewelste.

Waar een ander zich de afgelopen maanden vreselijk all-inclusive liet verwennen aan overvolle mediterrane kusten, bracht ik mijn tijd voornamelijk door in een triangel van ziekenhuizen, verspreid over het land. Maar daarover later meer. #cliffhanger

Nee, wat mij de laatste anderhalve maand vooral van de internets afhield, was het gegeven dat het huis, waar ik min of meer dertien jaar gewoond heb, plots verkocht werd.*

*Niet omdat 't moest. Wél omdat 't kon. 😃

 

En om dat gegeven niet geheel aan de geschiedenis voorbij te laten gaan, heb ik gemeend er goed aan te doen de laatste nabeelden van haar in een filmpje te verwerken, want 'n klassiek gevalletje van 'Opdat we niet vergeten hoe die zooi er ook alweer uit zag'. (Déjà vu)

Wie niet van filmpjes houdt mag natuurlijk gewoon de fotootjes eronder aanklikkeren.

Anyhoe. Bedankt, Huis. Je was een fijn Thuis. 💕

Dag huis!
Dag tuin!
Dag opbergschuur!

 



95 kear besjoen


IKHEBET.NL… OF TOCH NIET?


Dus ik denk op een gegeven moment; weet je wat? Ik maak een website over mijn aandoening, Essentiële trombocythemie, en hoe IK dat beleef.

In Jip & Janneke woordjes en met heul veel plaatjes. Dat vinden de mensen leuk. 

Want, laten we wel zijn; dat wàt er hieromtrent op de internets verscheen is allemaal zo gortdroog als mijn seksleven haar na gebruik van een goedkope shampoo.

En daarbij zijn de meeste van u hoogstwaarschijnlijk al in slaap gesukkeld bij het intypen van zo'n URL.

Anyway. Ik maak een subdomeintje aan, plemp er wat Wordpress bestandjes op, gebruik mijn reguliere sjabloon, vul het geheel vervolgens met enige online gefabriceerde cartoontjes en natuurlijk een toéfje tekst, et voilà: 'Essentiële trombocythemie & Ik' is een feit!

Hoera! 🎂

74 kear besjoen
eamel | blog
>