Tag Archives Mike

Partir. C'est mourir. Punt. Oh, Mike ...

Troch Posted on 0 reaksjes 62 x besjoen

mikeOké: ik geef 't toe: ik ben een denker.

Niet een piekeraar, daar is 't leven te kort voor, maar wel een denker. Ik denk altijd na over dingen. Gevoelens. Gebeurtenissen. Mensen. Niet zwaarmoedig maar realistisch. Relativeren is mijn tweede natuur zo onderhand.

"Ken 't net sa as it moat, dan moat it mar sa as it ken" zegt mijn heit deit dan altijd. Rationeel dus.

De laatste dagen word ik echter door een emotie overmand, bijna letterlijk, waar ik me totaal geen raad mee weet. Ik! De cynicus! Altijd en overal een antwoord op. Maar dit? Geen idee wat ik ermee aan moet…

Afscheid.

Ik kan geen afscheid nemen. Althans, niet van zaken waar ik tot in het diepst van m'n ziel om geef.

Voorbeeld: mijn gang vanuit het Friesche naar 't westerse, nu inmiddels zo'n acht jaar geleden; ik had er geen enkel probleem mee. Hup, 32 jaar historie down the drain. Het deed me geen reedt. Bijna tastbaar zou je kunnen zeggen.

Mijn eerste ex na veertien jaar samenwonen? Tsjakka. Piece of cake

Maar nu? Hier komt geen ratio aan te pas. Ik hou me stoer. Ik hou me groot. Ik lach hierom. Weliswaar als een boer met kiespijn maar desalniettemin: Ha!

Maar inwendig jank ik mezelf te barstens. Sterker nog; de laatste twee dagen zijn een ramp. Ik loop al 48 uur met dikke ogen. Draai de zender door als er een ballad ten gehore wordt gebracht. Vermijd herkenbare situaties. Zoek afleiding door me drie slagen in de rondte te werken. Zap me het leplazerus op de tv. Afleiding wil ik…

En morgen… morgen is het zover. Afscheid.

Want 't wordt nog een slag erger als je 't al (ver) van te voren weet. En ik kàn het niet. Ik relativeer me ziek.

Fokking ratio. Waar istie als je 'm zo hard nodig hebt?

Dag Mike † (Couldn't) fix you...

Troch Posted on 0 x besjoen

mikewalkingthegreenmile800



When you try your best but you don't succeed
When you get what you want but not what you need
When you feel so tired but you can't sleep
Stuck in reverse

And the tears come streaming down your face
When you lose something you can't replace
When you love someone but it goes to waste
could it be worse?

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you

And high up above or down below
When you're too in love to let it go
But if you never try you'll never know
Just what you're worth

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you

Tears come streaming down your face
When you lose something you cannot replace
Tears stream down your face
And I

Tears come streaming down your face
I promise you I will learn from my mistakes
Tears stream down your face
And I

Lights will guide you home
And ignite your bones
And I will try to fix you.

– Coldplay | Fix you –



~Mike~ | ca. 1988 – 8/3/2006 | Rest in Peace, mate.

Troch

Neuroticat Ach, die Mike ...

Troch Posted on 0 reaksjes 57 x besjoen

Dokter, ik heb een probleem.

Sterker nog; mijn kat heeft een probleem met het probleem wat het baasje heeft met zijn probleem. Snapt u 't nog, dokter?

't Zit namelijk zo; Mike, zo heet het probleem, is, zoals eerder geconstateerd, dement. Hij moet nu zo rond de zeventien jaar zijn en dan schijnt dat te mogen; dementie. Bij Mike uit zich dat nogal vervelend. 

U moet weten, dokter, hij had al een kwijlprobleem maar daar is men inmiddels aan gewend in Huize Eamel. Vervelend maar gedoogd.

Nee, dit is anders. Dit is nasty. Mike heeft een eet-manie. En dan de nadruk bij voorkeur op manie.

Ik begrijp 't niet, dokter; katten horen toch minder te eten als ze ouder worden? Da's toch ook zo bij de mens?

Hoe dan ook; baasje wordt er lichtelijk gestoord van. En da's een flinke understatement.

Kijk, dat 365-dagen-per-jaar-verhaarprobleem, oké, daar is nog mee te leven. Ook dat kwijlen.. soit. Het zij zo.

Maar dit? Dit is e-r-g.

Wat Eamel ook doet, dokter, lijkt voor Mike een aanleiding om te moeten opstaan en om/door Eamel's benen te lopen. Waar Eamel zich ook begeeft begeeft ook Mike zich. Sterker nog, als baasje Mike hoort snurken besluit ie brutaal even z'n muis te bewegen. Of adem te halen. Want ja, dat moet kunnen.

Helaas. Bij de eerste haal springt 't beest op en staat er weer. Te mekkeren. Te jammeren. Te kwijlen.  Nee, nee; er is meer.

Mike heeft a-l-l-e smaken van de Bas al gehad: Whiskas, Felix, Huismerkàlles. Maar hij mot 't niet. Niets is goed. Brokjes, droogvoer, van die dure shit, rauwe vis. Niets. Als hij een paar happen neemt, dokter, staat ie er weer. Net of hij vergeten is dat er al eten staat, dokter.

Om gék van te worden. 

En dan dat achtervolgen. Naar boven, naar achter, naar voor, naar de tuin, naar de keuken, naar de wc, naar de kamer… dokter: ik w-o-r-d gestoord!!!!  Maar om 'm nu te laten inslapen is ook weer zowat. Hij is niet ziék; hij is oud.

Nah ja, hij braakt wel eens. Drie keer per dag. In m'n bed. In de keuken. In de kamer. Maar ziek istie niet. Dat zijn haarballen. Maar nog geen reden om 'm een spuit in z'n vacht te prakken. 

Dus wat nu, dokter?

En nu we toch bezig zijn, dokter: die kàttenbak van 'm. Die stànk. Die puinhoop. En da's pas na 1 keutel. Eamel kan er niet meer tegen…  Heeft u een pilletje voor me, dokter? Tegen kattenliefde?"

UPDATE 8 MRT 2006: Dag, Mike. Ik zal je missen, jongen.

Dirkjan! uit de vloei

↓