Dit gaat over MikeMike is een rode kater. Inderdaad; één.

Mike is oud ook. Niemand weet hoe oud. Mike vindt dat niet erg. Hij zit daar niet mee. 

Mike is hier zo'n anderhalf jaar geleden komen wonen. Het ex-vrouwtje van 't baasje vond dat 't baasje dat nodig had; een Mike. 't Baasje kon maar niet achterhalen waarom 't ex-vrouwtje dat nodig achtte maar haar wil geschiedde.

Mike komt uit Lisse. Althans, dat was z'n laatste residentie. Totdat twee soortgenoten besloten Mike's leven zuur te maken. Want ja, je bent jong en je wilt wat. Want wat doe je dan als kleuterpoes? Precies, je pakt de eerste de beste Mike, want zo'n Mike doet toch niks terug. Die ligt. Of loopt hard weg. 

Dus Mike moest 't huis uit, vond 't baasje uit Lisse. First in, first out.

Mike kwam op Marktplaats. Op zoek naar een nieuw baasje. Mike werd Beijerlander. Tja, als de keus ligt tussen Beijerland of barsten, dan maar Beijerland

Enfin; Mike staat elke dag om half zeven 's avonds bij de voordeur. Want Mike wil eten.

Niet dat er niet genoeg staat, hoor. Dat zekers wel. Maar dat zijn droge brokken. En die vinden we niet zo lekker. Mike wil vlees en daarvan zo veel mogelijk. Tot 't voor z'n neus staat. Dan hoeft -ie niet meer. 

Mike houdt ook niet van uitslapers. Zelf slaapt Mike 't liefst de hele dag. Maar dat gaat niet op voor de rest van 't huis. Die moeten bij voorkeur zo vroeg mogelijk wakker gemekkerd worden, zodat Mike weer gevoerd kan worden. Wat -ie dan vervolgens weer niet doet; eten.

Dat wakker maken, daar heeft Mike een foefje voor. Dan gaat -ie op het baasje liggen. Eenmaal bovenop begint 't pas. Dan gaat Mike kwijlen. Mike mag dat, want hij is te vroeg van z'n moeders tepel gerukt. En dat begeleidt -ie dan met een flinke spin. Zo'n geluid van een gemiddelde John Deere trekker. Zo luid dat 't baasje ondanks zijn hardnekkig volharden in het negeren van Mike's mediakabaal toch gedwongen wordt om op te staan.

Mike heeft ook haar. En dat verliest -ie 't liefst bij bosjes. Vooral het hele jaar door en op de meest lastige plaatsen. 

Mike heeft nóg een leuke gewoonte ontwikkeld; hij komt 't liefst even kijken als 't baasje op de wc zit. Want als baasje moet poepen moet Mike toch op z'n minst even kijken of er nog gekwijld kan worden. Baasje heeft toch niks te doen op de wc en kan dan best even Mike aaien. Dus baasje kan zich niet concentreren op 't persen en zo heb je weer een fiks constipatieprobleem.

Speak of which: Mike heeft géén constipatieprobleem. Hij kan óók poepen. Vooral véél én stank.

Climax vind Mike het om toch wel een halve kilo kattenbakgrit de slaapkamer in te smokkelen. Als het ff kan onder het dekbed. En da's mijn Mike in a nutt-shell.

UPDATE 8 maart 2006: Dag, Mike! ♥  😢



Abonneer
Laat het weten als er
guest
2 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
trackback
eamel.net | blog (@guest_6698)
freed, 11 augustus 2017 - 4:45 16:45

[…] plus 1, Mike. We gaan nog even door in blessuretijd […]

trackback
eamel.net | blog (@guest_6770)
moandei, 25 septimber 2017 - 12:11 00:11

[…] ritueel: ik-zei-de-gek onderop, Mike on top. Al drie jaar vallen we zo in elkaars armen in slaap. Vredig (moi), kwijlend (Mike/moi), […]

Foarige
A bachelor's burden

↓
2
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x