Stairway To Engels Slip Slidin' Away Op De Trap Van Rotterdam

trap-edit675_256

e_200Net als laatst een keer geschiedde is ook dit berichtje eigenlijk een week oud. De Trap Van Rotterdam is vandaag exact een week ter ziele maar ik moest zo nodig weer een moeilijk, überzwaar bandbreedteslorpend gifje maken waar ik àl die tijd voor nodig had.

Enfin. Een paar jaar geleden heb ik op dit blog ook al eens zitten kutten met een gif-appje waarmee je zelf bewegende plaatjes kon maken. Tegenwoordig is dat niet zo heel spannend, je wordt praktisch doodgegooid met die dingen, maar toen echt iets voor een early adopter zoals moi.

Op één van die gifjes zie je me op en neer gaan op een trap en dat was ‘t eerste waar ik aan moest denken toen ik van dat Rotterdamse initiatief hoorde.

Ik dacht; dat ken veel beter.

Zie je me al gaan? 180 treden zittend omhoog en 180 treden weer omlaag, ook zittend, samengevat in een kek gifje! Gers, man!

Zoals altijd is het krijgen van een idee één maar de uitvoering ervan twéé; hoe kreeg ik iemand zo gek om 360 foto’s van mij te maken, midden in de stad, op een doordeweekse dag?

Mijn mevrouw viel al gauw af; “Ik heb geen zin. Bekijk ‘t maar.” Bummer.

En toen moest ik ineens denken aan X, mijn vorige mevrouw en tegenwoordig mijn platonische BAE. Want, kun je nagaan; X werkt tenslotte pal nààst De Trap en liep er al een aantal dagen vanuit een foto-visueel perspectief mee te flaneren door her- en der trapplaatjes te droppen op de internets.

Zoals verwacht stond X niet te trappelen, mijn ideeën zijn in haar ogen altijd kut tot het tegendeel is bewezen (wat meestal het geval is), maar toen ik haar beloofde dat ook zij haar gifje kreeg, was ze helemaal òm (mocht je haar ergens tegenkomen; zij zal waarschijnlijk het tegendeel beweren maar daar moet je niks van geloven).

Het weer was klote maar daar lieten wij ons natuurlijk niet door van de wijs brengen want regen = minder mensen op de been = dus meer ruimte voor ons. Getooid met een roze paraplu (“Moet je doen! Is leuheuk!”) schoof ik trede voor trede bilgewijs het gevaarte op en neer.

Vier uur, veels teveel parkeergeld, tot op het bot doorweekt en 600 foto’s later reden we moe maar voldaan richting huis; het werk zat erop en niet veel langer was De Trap slechts een fijne herinnering in de hoofden van hen die er zoveel plezier aan beleefd hebben. Mag ik u voorstellen: De Trap In Beeld.

CLICKPIK

1_800

Voor hen die onder een steen geleefd hebben; dat daar links is Café Engels, rechts De Trap en in het midden de fietsenstalling.

Méér

Kraanvogel Dan liever de lucht in

stebru150Als kind was ik al gefascineerd door kranen. En dan met name van die lange smalle modderfokkers waarvan je je altijd afvroeg hoe ze in godsnaam overeind bleven staan (nah ja; meestal).

Enfin. Met die fascinatie heb ik verder niks gedaan want dat soort kranen liggen niet voor het oprapen en twee; wat moet je ermee? Precies.

Tot afgelopen week. Ik lig wat te loungen in de tuin, valt mijn blik op zo’n hoogwerker, daarachter de Zinkweg (spiegeltje).

Ik had nog een paar stoute schoenen liggen en dus besloten we gezamenlijk maar eens -gewapend met een camera en een bouwhelm- een bezoekje te brengen aan voornoemde bouwplaats onder het mom van ‘niet-geschoten-altijd-mis‘.

Toegegeven; ik was enigszins nerveus maar vooral sceptisch want waarom zou je als bouwopzichter een willekeurige particulier toegang geven tot een kraan en daarmee je aansprakelijkheid op het spel zetten?

Daarnaast was de kraan gehuurd en heb je met een tweede verantwoordelijke te maken, de kraanmachinist, die z’n speelgoed met z’n leven beschermt. Kraanmachinisten zijn beesten wat dat aangaat.

Ik; “Goeiedag.”
Opzichter: “Heuj.”
Ik: “Mag ik op de kraan? Ik wil graag foto’s maken.”
Opzichter: “Ja hoor. Nu?”
Ik: “Nou, graag.”
Opzichter: “Kom.”

De kraanmachinist was misschien nog wel gemakkelijker als voornoemd opzichter en zei tegen mij; “Ga maar in dat bakkie staan.”, wijzend naar een liftje onderaan de kraan in kwestie.

Het bibberbakje.

Dat bakkie

Dit ging allemaal veul sneller dan datgene waar mijn fysiek op gerekend had en dus stond ik bibberend als een rietje in een gevoelsmatig veel te klein liftje en *oopsy daisy*; daar ging ik, naar boven.

Eenmaal daar vergat ik echter al snel dat ik onderaan een grote smalle paal hing die gevaarlijk heen en weer zwieperde en ik begon foto’s te schieten als een jekko.

Foto’s van mijn huis, van de bouwplaats, van de kraan, de omgeving en nog een paar panoramafoto’s en een #kraanfie.

 

#kraanfie #nieuwrustburg #oudbeijerland

Een foto die is geplaatst door eamel net – (@eamel) op

Die pano’s  zien er beetje uit als het product van een Parkinson patiënt maar dat komt omdat ik weer begon te bibberen het waaide.

Helaas bleek ik in al mijn enthousiasme de noodrem ingedrukt te hebben met mijn rucksack en vatte de kraanmachinist dat op als een ‘Help! Ik wil naar beneden!‘ en ineens stond ik aan de onderkant van boven.

Kak.

Ik was nog niet klaar.

Zoals ik ergens al aangaf hebben de brutalen de halve wereld en dus belde ik diezelfde dag nog met opzichter S. of het misschien toch ergens nog mogelijk was dat ik mijn missie afmaakte; ik moest tenslotte nog meer pano‘s hebben van het Spui en het ‘oude dorp‘.

“Geen probleem.” was z’n antwoord en nog geen dag later stond ik alweer in ‘mijn’ bakkie bibberend vanaf grote hoogte panoramafoto’s te schieten.

Eenmaal beneden zei opzichter S.; “Voor wat hoort wat.” en spraken we af dat ik nog wat plaatjes zou schieten van de bouwplaats, opdat hij kon pronken met z’n projectje op Facebook.

En zo, zo was iedereen blij; ik mijn vervulde jeugddroom, hij z’n vastgelegde bouwwerkjes
De wereld is mooi. Soms.

CLICKPIK 1_800 Méér

Sexman Is Coming Naar Je Toe, Deze Zomer!

SEXMANISCOMING

SEXMANNNToegegeven, het was mijn mevrouw als eerste opgevallen, onderweg, tijdens één van haar dagelijkse hondenuitlaat-rondjes.

Overal en volstrekt willekeurig roze plaatjes met een zwart randje en idem tekst die niks én àlles tot de verbeelding overlaten;

SEXMANISCOMING300

Mevrouw kon niet aangeven of het nu het opvallende roze was of het woord SEX wat haar intrigeerde, feit was wel dat ik enige tijd geleden ineens de eerste binnenkreeg op m’n Telegram.

Logischerwijze ga je je als onnozele hals dan een aantal dingen afvragen;

  • Wie is SEXMAN?
  • Wat doet een SEXMAN?
  • Waarom kondigt hij z’n komst aan?
  • En waarom zò?
  • Waarom in roze?
  • Waarom in ons deurp?
  • Waarom?

– Over het WIE kunnen we kort zijn; SEXMAN wil niet dat je weet wie SEXMAN is. Anders had ie er wel een fotootje bijgedaan. Of z’n echte naam;

HENKIE

Daarnaast; als je jezelf wil omringen met mysterie, zoals Banksy dat zo meesterlijk doet, dan geef je natuurlijk niet als eerste je identiteit prijs. Want dat zou stom zijn.

– Over WAT een SEXMAN doet kunnen we kort zijn; die SEKST. Althans; dat lijkt me nogal voor de hand liggen. Hij zal geen vogelhuisjes bouwen voor z’n hobby. Of een trui breien voor het lokale verzorgingshuis.

Nee, een SEXMAN doet aan s*e*k*s en veel ook. Daar ga ik vanuit anders had je jezelf ook FRIGIDEMAN kunnen noemen. 

– Het WAAROM laat zich het best verklaren aan de hand van een aloud Neerland‘s Gezegde; ‘het bezit van de saeck is het einde van het vermaeck‘.

Een mysterie creëren doe je natuurlijk niet door gelijk op de eerste dag je piemel uit je broek te laten hangen in de lokale parkeergarage. Dat schrééuwt namelijk om My-ste-rie! 

Ik bedoel; de komst van Jezus is al nét zo mysterieus want niemand weet wannéér dat is want dat stààt nergens en toch worden we al eeuwen met dit feit om de oren geslagen.

(En dan laat ik nog in het midden of de beste man überhaupt bestaat maar da’s een andere discussie)

– Het WAAROM ZO? valt gemakkelijk te beantwoorden; waarom niet? Een advertentie in een dode boom krant is een idee maar wie leest dat nog? Een kaartje bij de Appie is ook mogelijk maar als je daar maar één filiaal van hebt in je deurp ben je al gauw klaar, natuurlijk.

Daarnaast; wat intrigeert er meer dan van die goedkope, roze printjes op een openbare meterkast? Ik bedoel; kijk naar dit stukje. Die exposure had je anders niet gehad. Clever, SEXMAN!

Waarom roze? Wel; SEXMAN is gay. Hoe obvious is dat? Ik bedoel; alleen Gaastra-dragende kakkers, roze webloks en homosuele medemensen hebben een voorkeur voor die kleur. Niks mis mee, hoor; ieder z’n ding. Maar toch. Gay.

Senor-Chang– Het Waarom In Ons Deurp laat zich minder makkelijk beantwoorden. SEXMAN kàn hier wonen maar dat zou betekenen dat ie z’n eigen nest bevuild. Zou ik niet doen als ik een SEXMAN was*. 

*Wat ik niet ben. Ik doe niet aan seks.

Een andere optie is klein beginnen. Rome is tenslotte ook niet in één dag gebouwd. 

Of toch vanwege het hoog-religieuze gehalte van dit dorp? Provoceren is namelijk Het Nieuwe Zwart Roze. Na ons de zondvloed.

Kortom; wat weten we nu?

Helemaal niks. Behalve dan dat SEXMAN hier komt. En hier. En daar. Of toch hier? Of… of… hier?

Vragen, vragen. 
#stom

(meer plaatjes onder dit plaatje ↓)

1

Méér

Fit Frommes Femke Wer werom op 't ynternet!

rinne

Als Femke-fan van het eerste uur –‘t is een schatje– én liefhebber van hardlopen, kon ik niet anders dan blij reageren op het initiatief van Omrop Fryslân om, onder de jaarlijkse ‘Simmer Yn Fryslan‘-vlag, ‘Beweging‘ het thema van deze altijd vrolijk zomercampagne te laten zijn.

MAAR WIE IS FEMKE?
Dat kan zij het beste zelf omschrijven maar, naast zuster-van die àndere De Walle (ook fijn!), kende ik haar voornamelijk als de Fries-frisse, sensuele stem van Omrop Fryslân, de omroep die ik zo koester sinds ik uit Friesland vertrokken ben.

Het Femke-famke en Omrop Fryslan maken het dagelijkse leven dragelijk voor een Fries-om-utens, in het hectische leven wat Randstad heet.

(Tekst gaat verder onder het filmpje)

As Femke-fan fan it earste oere –‘t is in skatsje– én leafhawwer fan hurdrinnen, koe ik net oars as bliid reagearje op it inisjatyf fan Omrop Fryslân om, ûnder de jierlikse ‘Simmer Yn Fryslân‘-flagge , ‘Beweging‘ it tema fan dizze altyd fleurich simmerkampanje wêze te litten.

MAR WA IS FEMKE?
Dat kin it frommeske it bêste sels omskriuwe mar njonken suster fan dy oare De Walle (ek noflik!), koe ik har benammen as de Frysk-frisse, sinsuele stim fan Omrop Fryslân, de omrop dy ‘ t ik sa koesterje sûnt ik út Fryslân fuort bin.

It Femke-famke en Omrop Fryslân meitsje it deistich libben dragelijk foar in Fries-om-utens, yn it hektyske libben wat Rânestêd hjit.

(Tekst giet fierder ûnder it filmke) 

Méér