Cimetière du Père-Lachaise, Paris

Region-CaptureIk was ‘m al een tijdje kwijt, dat ene filmpje van ‘s werelds mooiste kerkhof.* (Of moet ik begraafplaats zeggen? Deze finale ligplaats van 69.000 arme zielen moet tenslotte een kerk ontberen dus je zou zeggen, de laatste. Ach, ik mag aannemen dat het hén aan de knokige anus zal oxyderen.)

Hoe het ook zij. Hij was dus verdwenen, dat vermeende beeldwerkje uit 2008, nadat ik mijn nabeeldsite had opgeheven wegens lui en back-up archieven in gebreke bleven wegens crash. Tòt afgelopen week, toen ik met zo’n datarecoverydingetje ineens allerlei verrassends uit het verleden oprakelde; foto’s van lang geleden, documenten, porno familie-videootjes en wat er nog meer op te rakelen valt.

Feitelijk is het natuurlijk een filmpje van niks, zeker vanuit een professioneel perspectief. Iedere boerenlul met een -gratis- programmaatje als Ulead kan dit. Pleurt er een vrolijk deuntje onder (in dit geval Comptine d’Un Autre Été uit dat smakelijke Amelie) et voila; sfeer.   Nee, dit filmpje staat voor méér, véél meer. Het staat voor

  • Parijs, de Stad van de Liefde;
  • Mijn Liefde voor de stad Parijs;
  • het eerste, échte samen-op-stap met Mon Femme én voor;
  • L’Amour in het algemeen;
  • De Vergankelijkheid én voor 
  • Carpe Diem.

Kortom; jij ziet een lullig, belegen filmpje. Ik zie Melancholie en De Wens Dat Alles Mag Blijven Zoals Het Is

*=aanname. Zò vaak kom ik niet op wereldse kerkhoven


Méér

j’Adore Paris & Lola's Hoop

M

aîtresse, embrasse-moi, baise-moi, serre-moi,
Haleine contre haleine, échauffe-moi la vie,
Mille et mille baisers donne-moi je te prie,
Amour veut tout sans nombre, amour n’a point de loi.*

Lola Hoop  –  +  |  ++ 

*Translation on

Retraite in rebound

Photo: TripAdvisor

“You have just made the booking J123ZW at Hôtel de Sévigné, Paris. We look forward to welcoming you. Hôtel de Sévigné”

2008


Oudejaarsavond bij eamel thuis. Jij en zij. De weken er naartoe waren, op z’n zachtst gezegd, een drama. Dat lag niet aan jou maar ook niet aan haar.

Details zal ik je besparen maar ‘t gevolg was wel een somber oud- en nieuw, bankhangend voor de tv.

Klokslag twaalf uur elkaar, in een kamer slechts verlicht door een beperkt aantal kaarsen, een gelukkig nieuwjaar toewensend om vervolgens gezamenlijk buiten, binnen de mogelijkheden van de dichte mist, naar ‘t vuurwerk van dat teringjong aan de overkant te kijken.

Een lange wandeling en dat was ‘t.

2009


Jij en zij in een voormalige en dus verbouwde boerderij in de Auvergne, 133 360 kilometer onder Parijs, een dag na Kerst.

Een week van veel lezen, serene rust, jolijt maar (thank God) zonder computers.

Een week van champagne-ontbijt, sightseeing, fotografie, l’amour en een open haard en, om in de sfeer te blijven; als klap op de vuurpijl van 31 december op 1 januari 2009 een romantisch hotelletje op loopafstand van de Champs Elysees alwaar zich, naar alle waarschijnlijkheid, om middernacht een bacchanaal zal ontvouwen van Licht, Leut maar vooral.. de Liefde.

Oudejaar 2008-2009: Saint-Sylvestre in de rebound.

Père-Lachaise, Paris 1 april 2008

“A visit to Père-Lachaise in Paris adds a year to one’s life”
J.G. Ballard

Ubi bene, ibi patria Tiden hawwe tiden

Sta je je letterlijk het ene moment nog te vergapen aan het Par(ad)ijselijke Arc de Triomphe.
 
En slechts een paar dagen later zie je jezelf, op ‘t hoogste toilet van Heerenveen, geconfronteerd met een afbeelding van diezelfde Arc, maar dan geprojecteerd op een lucifersdoosje en lijkt de Parijse Zomer verder weg dan ooit…
 
Of, zoals Us Mem ‘t pleegt te zeggen;“Tiden hawwe tiden..”