Fit Frommes Femke Wer werom op 't ynternet!

rinne

Als Femke-fan van het eerste uur –‘t is een schatje– én liefhebber van hardlopen, kon ik niet anders dan blij reageren op het initiatief van Omrop Fryslân om, onder de jaarlijkse ‘Simmer Yn Fryslan‘-vlag, ‘Beweging‘ het thema van deze altijd vrolijk zomercampagne te laten zijn.

MAAR WIE IS FEMKE?
Dat kan zij het beste zelf omschrijven maar, naast zuster-van die àndere De Walle (ook fijn!), kende ik haar voornamelijk als de Fries-frisse, sensuele stem van Omrop Fryslân, de omroep die ik zo koester sinds ik uit Friesland vertrokken ben.

Het Femke-famke en Omrop Fryslan maken het dagelijkse leven dragelijk voor een Fries-om-utens, in het hectische leven wat Randstad heet.

(Tekst gaat verder onder het filmpje)

As Femke-fan fan it earste oere –‘t is in skatsje– én leafhawwer fan hurdrinnen, koe ik net oars as bliid reagearje op it inisjatyf fan Omrop Fryslân om, ûnder de jierlikse ‘Simmer Yn Fryslân‘-flagge , ‘Beweging‘ it tema fan dizze altyd fleurich simmerkampanje wêze te litten.

MAR WA IS FEMKE?
Dat kin it frommeske it bêste sels omskriuwe mar njonken suster fan dy oare De Walle (ek noflik!), koe ik har benammen as de Frysk-frisse, sinsuele stim fan Omrop Fryslân, de omrop dy ‘ t ik sa koesterje sûnt ik út Fryslân fuort bin.

It Femke-famke en Omrop Fryslân meitsje it deistich libben dragelijk foar in Fries-om-utens, yn it hektyske libben wat Rânestêd hjit.

(Tekst giet fierder ûnder it filmke) 

Méér

Cimetière du Père-Lachaise, Paris

Region-CaptureIk was ‘m al een tijdje kwijt, dat ene filmpje van ‘s werelds mooiste kerkhof.* (Of moet ik begraafplaats zeggen? Deze finale ligplaats van 69.000 arme zielen moet tenslotte een kerk ontberen dus je zou zeggen, de laatste. Ach, ik mag aannemen dat het hén aan de knokige anus zal oxyderen.)

Hoe het ook zij. Hij was dus verdwenen, dat vermeende beeldwerkje uit 2008, nadat ik mijn nabeeldsite had opgeheven wegens lui en back-up archieven in gebreke bleven wegens crash. Tòt afgelopen week, toen ik met zo’n datarecoverydingetje ineens allerlei verrassends uit het verleden oprakelde; foto’s van lang geleden, documenten, porno familie-videootjes en wat er nog meer op te rakelen valt.

Feitelijk is het natuurlijk een filmpje van niks, zeker vanuit een professioneel perspectief. Iedere boerenlul met een -gratis- programmaatje als Ulead kan dit. Pleurt er een vrolijk deuntje onder (in dit geval Comptine d’Un Autre Été uit dat smakelijke Amelie) et voila; sfeer.   Nee, dit filmpje staat voor méér, véél meer. Het staat voor

  • Parijs, de Stad van de Liefde;
  • Mijn Liefde voor de stad Parijs;
  • het eerste, échte samen-op-stap met Mon Femme én voor;
  • L’Amour in het algemeen;
  • De Vergankelijkheid én voor 
  • Carpe Diem.

Kortom; jij ziet een lullig, belegen filmpje. Ik zie Melancholie en De Wens Dat Alles Mag Blijven Zoals Het Is

*=aanname. Zò vaak kom ik niet op wereldse kerkhoven


Méér

Supermaan (-ish)

maantje64

Hier een nòg betere kwaliteit. En hier de beterste.

Twintig jaar geleden (vermoedelijk; smartphones met fotogelegenheid had je toen nog niet) reed ik hier (Google Streetview) naar beneden en werd ik geconfronteerd met het meest absurde wat ik tot dan toe in mijn leven had mogen aanschouwen; een werkelijk bloedrode maan ter grootte van -minstens- een voetbalstadion. Of twee.

(Voor uw beeldvorming heb ik gemeend één en ander even in te kleuren in voornoemd Google Maps Streetview-afbeelding. Let wel; het was donker maar Google doet niet aan nachtelijke Streetview-afbeeldingen dus erg realistisch is ‘t niet.)

Anyway; zó moet het er ongeveer uitgezien hebben (klik voor gróót);

grooootemaan300

Het ging zo snel als dat ‘t kwam; voor ik goed en wel mijn auto geparkeerd had om mijn ogen even uit te wrijven, was die übermaan alweer verdwenen.

Bummer; want wie zou me nou geloven?

Fast forward naar gister; er is ons een Supermaan beloofd. En niet alleen Super maar ook nog eens zwaar ongesteld.

Revanche! Daar moest minstens een time-lapse in zitten!

En zo trok ik in de nachtelijke uren mijn mevrouw uit bed en samen met de honden, een zootje camera’s en een broodtrommeltje vertrokken we naar het donkerste plekje van Oud-Beijerland; de parkeerplaats van De Oude Tol.

Om een kort verhaal nog korter te maken; die ‘Supermaan‘ leek in de verste verte niet op mijn ‘Megamaan‘.

Het was een lullig maantje en die 14% groter-dan-normaal zag ik er ook niet in.

Tel daarbij op dat ‘t koud werd, zware condens grip kreeg op mijn lens en derhalve scherpstellen een onmogelijke taak bleek.

Enfin. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En, oh ja; een time-lapse! Weliswaar niet zo mooi als die andere maar wél van mij.

Meer leed na de break.

1


Méér